II SA/Go 707/16

PostanowienieWSA w Gorzowie Wielkopolskim2016-09-29

Skład orzekający: Grażyna Staniszewska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wezwanie organu administracji do usunięcia braków formalnych wniosku, które nie rozstrzyga o prawach lub obowiązkach strony, może być przedmiotem skargi do sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 pkt 4 PPSA?
Ratio decidendi
Wezwanie organu administracji do usunięcia braków formalnych wniosku, które nie rozstrzyga w sposób władczy o prawach i obowiązkach strony ani nie konkretyzuje uprawnień indywidualnego podmiotu, nie jest aktem lub czynnością podlegającą kognicji sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 pkt 4 PPSA. Skarga dotycząca takiego wezwania podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna.
Stan faktyczny
Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. wpłynęła skarga G.D. na pismo Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego (PINB) z dnia [...] czerwca 2016 r. w przedmiocie wezwania do usunięcia braków formalnych wniosków. Sąd wezwał skarżącego do sprecyzowania przedmiotu skargi. Skarżący odpowiedział, że cofa skargę i nie uiści wpisu. Sąd, uznając skargę za niedopuszczalną, postanowił ją odrzucić.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę jako niedopuszczalną.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Staniszewska po rozpoznaniu w dniu 29 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G.D. na pismo Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r., znak [...] w przedmiocie wezwania do usunięcia braków formalnych (wniosków z dnia [...] r. (l.dz. nr 2612), [...] r. (l.dz. nr 2646) i [...] r. (l.dz. nr 2726)) postanawia odrzucić skargę W dniu 12 sierpnia 2016 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. wpłynęła skarga G.D.. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 22 sierpnia 2016 r. G.D. wezwany został do sprecyzowania przedmiotu skargi poprzez wskazanie czy skarga dotyczy: pisma Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2016 r. w przedmiocie wezwania do usunięcia braków formalnych wniosków z dnia [...] maja 2016 r. (L.dz. nr 2612), [...] czerwca 2016 r. (l.dz. nr 2646) i [...] czerwca 2016 r. (L.dz. nr 2726), pisma Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2016 r. w przedmiocie wezwania do usunięcia braków formalnych wniosków z dnia [...] czerwca 2016 r. (L.dz. nr 2793) i [...] czerwca 2016 r. (L.dz. nr 2795), pisma Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2016 r. w przedmiocie wezwania do usunięcia braków formalnych wniosków z dnia [...] czerwca 2016 r. (L.dz. nr 2848) i [...] czerwca 2016 r. (L.dz. nr 2849), czy też skarga dotyczy postanowień Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego: z dnia [...] sierpnia 2016 r. nr [...],[...] lipca 2016 r., nr [...], z dnia [...] lipca 2016 r. nr [...],[...] lipca 2016 r. nr [...],[...] sierpnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia o treści żądanej przez osobę ubiegającą, w których w/w wezwania zostały skierowane do strony, pod rygorem przyjęcia, iż skarga dotyczy wymienionych powyżej (i załączonych do skargi) wezwań. W odpowiedzi na wezwanie w piśmie z dnia [...] sierpnia 2016 r. G.D. poinformował jedynie, iż cofa skargę i nie uiści wpisu od skargi. W związku z powyższym i z uwagi na treść zarządzenia z dnia 22 sierpnia 2016 r. w zarządzeniu z dnia 21 września 2016 r. Przewodniczący Wydziału przyjął, iż skarga G.D. dotyczy pisma Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2016 r. w przedmiocie wezwania do usunięcia braków formalnych wniosków z dnia [...] maja 2016 r. (L.dz. nr 2612), [...] czerwca 2016 r. (l.dz. nr 2646) i [...] czerwca 2016 r. (L.dz. nr 2726). W odpowiedzi na skargę Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego opisał przebieg i okoliczności postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu jako niedopuszczalna. Tylko pozytywne dokonanie oceny dopuszczalności skargi uzasadnia przystąpienie przez Sąd do jej merytorycznego rozpoznania. Za dopuszczalną uznać można zaś tylko skargę, która podlega kognicji sądu administracyjnego. Granice właściwości rzeczowej wojewódzkich sądów administracyjnych sprecyzowane zostały w przepisach art. art. 3 § 2 i 3 oraz art. 4 i art. 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.Dz. U. z 2016 r. poz. 718), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a, jak również wynikają ze szczególnych przepisów zawartych w innych aktach prawnych. W myśl art. 3 § 2 p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267, z późn. zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Powyższe wyliczenie stanowi katalog zamknięty. Zaskarżenie aktu lub czynności niewymienionych w powyższym katalogu oznacza, iż sprawa nie jest objęta właściwością sądu administracyjnego, a tym samym zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. skarga podlega odrzuceniu. W myśl § 3 cyt. przepisu sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Przedmiotem skargi G.D. jest wezwanie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2016 r. w przedmiocie wezwania do usunięcia braków formalnych wniosków z dnia [...] maja 2016 r. (L.dz. nr 2612), [...] czerwca 2016 r. (l.dz. nr 2646) i [...] czerwca 2016 r. (L.dz. nr 2726). Nie ulega wątpliwości, iż zaskarżone wezwanie PINB nie stanowi decyzji administracyjnej (art. 3 § 2 pkt 1 p.p.s.a.), ani postanowienia wydanego w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończącego postępowanie, ani postanowienia rozstrzygającego sprawę co do istoty (art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a.), czy też postanowienia wydanego w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie (art. 3 § 2 pkt 3). Oczywistym jest też, że nie jest to również żaden z aktów, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4a do 7 p.p.s.a. W rozpatrywanej sprawie zasadniczym zagadnieniem wymagającym rozstrzygnięcia było zatem to, czy zaskarżone wezwanie PINB mieści się w kategorii "innych aktów i czynności" w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. W orzecznictwie i literaturze przedmiotu przyjmuje się, że stosowanie tego przepisu może mieć miejsce, gdy spełnione są następujące przesłanki: 1) akt lub czynność nie mają charakteru decyzji lub postanowienia, 2) są podejmowane w sprawach indywidualnych, skierowane do konkretnego podmiotu, 3) mają charakter publicznoprawny oraz 4) dotyczą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (por. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, LexisNexis, Warszawa 2012, s. 31-32; T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, A. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2009, s. 29-31). Ostatnia przesłanka oznacza, że musi istnieć ścisły i bezpośredni związek między działaniem lub zaniechaniem określonego działania organu administracji a możliwością realizacji uprawnienia (obowiązku) wynikającego z przepisu prawa przez podmiot niepowiązany organizacyjnie z organem wydającym dany akt lub podejmującym daną czynność (J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2012, s. 32). Zaskarżone pismo PINB stanowiące wezwanie do usunięcia naruszenia braków formalnych wniosków skarżącego nie posiada tej ostatniej cechy, ponieważ brak jest bezpośredniego związku między treścią pisma organu a sferą praw i obowiązków skarżącej. Pismo to nie rozstrzyga w sposób władczy o prawach i obowiązkach strony prowadzonego przez organ postępowania administracyjnego. Nie konkretyzuje ono uprawnień imiennie określonego podmiotu, zatem nie ma charakteru aktu indywidualnego, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Reasumując, w rozpatrywanej sprawie brak było podstaw by przyjąć, że zaskarżony akt podlega kontroli sądowoadministarcyjnej. Na marginesie dodać należy, iż brak było podstaw do uwzględnienia oświadczenia skarżącego o cofnięciu skargi zawartego w piśmie z dnia 31 sierpnia 2016 r., gdyż skutecznie cofnięta może zostać wyłącznie skarga skutecznie złożona tj. skarga dopuszczalna, spełniająca wszystkie wymogi formalne i prawidłowo opłacona. Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp., zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło