II SA/Go 708/07

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. - Jarosław Piątek po rozpoznaniu w dniu 29 listopada 2007 r. w Gorzowie Wlkp. na posiedzeniu niejawnym wniosku [...] o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi [...] na decyzję Wojewody Lubuskiego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego zarządza pozostawić bez rozpoznania wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Na podstawie zarządzenia z dnia 24 października 2007 r. wezwano Z. O. do uiszczenia wpisu od wniesionej skargi w wysokości 500 zł. 8 listopada 2007 r. wpłynął do sądu podpisany przez D. O. wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych złożony na urzędowym formularzu PPF. Na podstawie zarządzenia referendarza sądowego z dnia 16 listopada 2007 r. D. O. została wezwana do oświadczenia w terminie 7 dni, czy podtrzymuje złożony w swoim imieniu wniosek o przyznanie prawa pomocy, czy też cofa go. W piśmie wskazano, iż skarga do tut. sądu administracyjnego została wniesiona wyłącznie przez jej męża (Z. O.) i tylko jego jako stroną postępowania sądowego obciąża wpis od wniesionej skargi. Dnia 26 listopada 2007 r. wpłynęło do sądu pismo z którego wynika, że D. O. cofa złożony w swoim imieniu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. W przedmiotowej sprawie należy przyjąć, iż nie zachodzą podstawy do umorzenia przez sąd postępowania w przedmiocie prawa pomocy na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270 ze zm. - dalej zwanej p.p.s.a.), gdyż umorzenie postępowania dotyczy tylko pism wszczynających postępowanie sądowoadministracyjne (skarg i wniosków w rozumieniu art. 63 p.p.s.a.). Takim pismem nie jest wniosek o przyznanie prawa pomocy złożony w trakcie postępowania sądowoadministracyjnego. W związku z tym wniosek o przyznanie prawa pomocy złożony w toku postępowania sądowego należało pozostawić bez rozpoznania na podstawie zastosowanego per analogiam art. 257 p.p.s.a.