II SA/Go 709/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Michał Ruszyński po rozpoznaniu w dniu 27 sierpnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym skargi D.B. na pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie zwrotu pisma postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] czerwca 2013 r. wniesionym bezpośrednio do Samorządowego Kolegium Odwoławczego D.B. zwróciła się z prośbą o przekazanie jej pisma adresowanego do Polskiego Towarzystwa Walki z Kalectwem. Postanowieniem z dnia [...] lipca 2013 r. znak: [...] Kolegium działając na podstawie art. 66 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2013 r. poz. 267 ze zm. dalej zwanej kpa) zwróciło pismo D.B.. SKO wskazało na zakres kompetencji organu wynikającego z przepisów ustawy o samorządowych kolegiach odwoławczych. Następnie Kolegium wskazując na treść art. 66 § 3 kpa, podało, iż z treści pisma złożonego przez stronę jednoznacznie wynika, iż podanie kierowane jest do organu niewłaściwego tj. SKO, a nie do adresata pisma. Dodatkowo organ pouczył D.B. o prawie do złożenia od niniejszego postanowienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy w terminie 7 dni od dnia doręczenia postanowienia. Postanowienie zostało doręczone stronie w dniu 15 lipca 2013 r. Pismem z dnia [...] lipca 2013 r. D.B. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. m.in. na w/w postanowienie. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej odrzucenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej zwana p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg między innymi na decyzje administracyjne (art. 3 § 2 pkt 1 p.p.s.a.). Stosowne do treści art. 52 § 1 p.p.s.a. skarga może zostać wniesiona do Sądu po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (§ 2). Powyższe oznacza, iż wyczerpanie środków zaskarżenia, poprzedzające złożenie skargi do sądu administracyjnego, stanowi jedną z podstawowych przesłanek decydujących o dopuszczalności skargi. Tym samym nie jest możliwym dokonanie przez sąd administracyjny kontroli zgodności z prawem decyzji lub postanowienia organu I instancji bez uprzedniej weryfikacji tego orzeczenia przez organ II instancji w ramach postępowania odwoławczego, jeżeli przepisy prawa przewidują środek odwoławczy w ramach danej sprawy administracyjnej. Natomiast jeżeli skarżący wniósł odwołanie, zażalenie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy od orzeczenia organu I instancji i w wyniku postępowania odwoławczego organ II instancji wydał decyzję lub postanowienie, to wniesienie skargi do sadu administracyjnego jest dopuszczalne wyłącznie na akt prawa organu II instancji. W rozpoznawanej sprawie skarżąca wniosła skargę na postanowienie SKO z dnia [...] lipca 2013 r. Nr [...] o zwrocie pisma. Zgodnie z art. 66 § 3 kpa od postanowienia tego przysługuje stronie zażalenie. Mając na uwadze jednak, iż postanowienie w I instancji wydane zostało przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze, zgodnie z art. 127 § 3 kpa w zw. z art. 144 kpa (który wskazuje na odpowiednie stosowanie w sprawach nieuregulowanych w rozdziale dotyczącym zażaleń przepisów dotyczących odwołań), wskazać należy, iż w niniejszej sprawie przysługiwał stronie wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy do Samorządowego Kolegium Odwoławczego, o czym strona była pouczona w treści ww. postanowienia. Tym samym w ocenie Sądu przedmiotową skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić. Mając powyższe na uwadze Sąd w oparciu o treść art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.