II SA/Go 71/14

PostanowienieWSA w Gorzowie Wielkopolskim2014-04-02

Skład orzekający: Sławomir Pauter, Aleksandra Wieczorek, Adam Jutrzenka-Trzebiatowski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy cofnięcie skargi przez stronę skarżącą w trakcie postępowania sądowego, po wcześniejszym rozdzieleniu skargi na decyzję i zarzuty dotyczące bezczynności/przewlekłości, jest dopuszczalne i skutkuje umorzeniem postępowania?
Ratio decidendi
Sąd umorzył postępowanie, ponieważ skarżąca skutecznie cofnęła skargę. Cofnięcie skargi jest dopuszczalne, gdy nie zmierza do obejścia prawa ani nie powoduje utrzymania w mocy wadliwego aktu. W niniejszej sprawie skarżąca, po pouczeniu o skutkach rozdzielenia skargi, cofnęła skargę na decyzję, rozumiejąc możliwość podnoszenia zarzutów dotyczących bezczynności i przewlekłości w odrębnych postępowaniach.
Stan faktyczny
Skarżąca J.K. wniosła skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego (WINB) nakazującą rozbiórkę obiektu budowlanego, a także zarzuty dotyczące bezczynności WINB i przewlekłości postępowania Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego (PINB). Sąd rozdzielił skargę, wyodrębniając postępowanie dotyczące decyzji WINB. Na rozprawie skarżąca oświadczyła, że cofa skargę na decyzję WINB, uznając ją za prawidłową, i zrozumiała, że zarzuty dotyczące bezczynności i przewlekłości może podnosić w odrębnych postępowaniach.
Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie i zwrócono skarżącej uiszczony wpis od skargi w kwocie 500 zł.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Pauter Sędziowie Sędzia WSA Aleksandra Wieczorek (spr.) Sędzia WSA Adam Jutrzenka-Trzebiatowski Protokolant sekr. sąd. Malwina Tomiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 kwietnia 2014 r. sprawy ze skargi J.K. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego postanawia: 1st. umorzyć postępowanie, 2nd. zwrócić skarżącej J.K. uiszczony wpis od skargi w kwocie 500 (pięćset) złotych. Pismem z dnia [...] stycznia 2014r. J.K. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2013r., nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2013r., którą organ nakazał A.D. rozbiórkę obiektu budowlanego – drewnianego obiektu gospodarczego o wymiarach 6,50 x 3,70 m (wysokość 4,33 m) usytuowanego na działce nr [...]. W tej samej skardze zawarła zarzuty dotyczące sposobu działania Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego oraz Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 31 stycznia 2014r. skarżąca została wezwana do sprecyzowania skargi w terminie 7 dni poprzez wskazanie, czy przedmiotem skargi jest wyłącznie wskazana wyżej decyzja WINB czy też dodatkowo bezczynność lub przewlekłość działania organu lub organów administracji publicznej, w szczególności WINB bądź PINB, pod rygorem przyjęcia, że skarży wyłącznie decyzję WINB z dnia [...] grudnia 2013r. W odpowiedzi z dnia [...] lutego 2014r. J.K. podała, że oprócz w/w decyzji WINB przedmiotem jej skargi jest również bezczynność WINB w przedmiocie samowoli budowlanej oraz przewlekłość postępowania PINB w tym samym przedmiocie. Zarządzeniem Sędziego z dnia 20 lutego 2014r., na podstawie art. 57 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.), skarga J.K. została rozdzielona, wskutek czego przedmiotem niniejszego postępowania, prowadzonego pod sygnaturą akt II SA/Go 71/14, jest decyzja Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2013r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego. Na rozprawie w dniu 2 kwietnia 2014r. skarżąca podała, że jej zdaniem decyzja nakazująca rozbiórkę obiektu gospodarczego, nazywanego wcześniej wiatą, jest prawidłowa, bo obiekt ten powinien zostać rozebrany przez uczestnika postępowania jako postawiony samowolnie i, w przekonaniu skarżącej, częściowo na jej działce. Nadto, pouczona przez Sąd o skutkach rozdzielenia jej skarg, oświadczyła, że cofa skargę na decyzję WINB z dnia [...] grudnia 2013r., bowiem rozumie, że zarzuty dotyczące bezczynności tego organu i przewlekłości postępowania PINB podnosić może w skargach na bezczynność i przewlekłość. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a."), sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Zgodnie z art. 60 wskazanej ustawy skarżący może cofnąć skargę, przy czym cofnięcie skargi wiąże Sąd, chyba że uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Cofnięcie wniesionej do sądu skargi oznacza rezygnację strony z kontynuowania postępowania sądowoadminstracyjnego i stanowi ono urzeczywistnienie zasady dyspozycyjności, umożliwiającej stronie rozporządzanie przedmiotem tego postępowania w ramach przysługujących jej na mocy obowiązujących przepisów uprawnień procesowych (por. B. Dauter [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze, s. 159). Skarżąca J.K. cofnęła skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2013r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego na rozprawie w dniu 2 kwietnia 2014r. po pouczeniu jej przez Sąd o skutkach rozdzielenia jej skarg. Oświadczyła, że rozumie, iż zarzuty dotyczące bezczynności WINB oraz przewlekłości postępowania PINB może podnosić w skargach na bezczynność i przewlekłość. Nadto, na pytanie Sądu podała, że jej zdaniem decyzja nakazująca A.D. rozbiórkę obiektu budowlanego – drewnianego obiektu gospodarczego o wymiarach 6,50 x 3,70 m (wysokość 4,33 m) usytuowanego na działce nr [...] jest prawidłowa, ponieważ obiekt ten powinien zostać rozebrany, jako postawiony samowolnie i, w przekonaniu skarżącej, częściowo na jej działce. Sąd orzekający w niniejszym składzie, po analizie akt sprawy oraz złożonego przez skarżącą oświadczenia stwierdził, iż w przedmiotowej sprawie nie zachodzi żadna z przesłanek kwalifikujących cofnięcie skargi jako niedopuszczalne. Tym samym związany cofnięciem skargi, postępowanie sądowe postanowił umorzyć. Sąd stwierdził, że w sprawie nie zachodzi niebezpieczeństwo, iż cofnięcie skargi służyć ma obejściu prawa. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzeczono jak w punkcie 1 postanowienia. O zwrocie skarżącej wpisu sądowego w kwocie 500 zł (pkt 2) orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło