II SA/Go 710/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ireneusz Fornalik (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 22 lutego 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.J. na decyzję Samorządowe Kolegium Odwoławcze z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie : odmowa uchylenia decyzji p o s t a n a w i a #FOR ODM_WYNIKI Odrzucono skargę Dnia 23 października 2006 r. (data prezentaty) A.J. złożył skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] października 2006 roku, nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji. Pismem z dnia [...] listopada 2006 roku A.J. poinformował, iż z powodu zawiłości sprawy i braku funduszy na jej kontynuowanie cofa w/w skargę. Wezwany do sprecyzowania stanowiska pismem z dnia [...] grudnia 2006 r. oświadczył, że powyższe pismo oznaczało cofnięcie skargi. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 4 stycznia 2007 roku skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od powyższej skargi w kwocie 200 zł w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Dnia 13 stycznia 2007 roku skarżący odebrał odpis w/w zarządzenia wraz z informacją, iż zgodnie treścią art. 220 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd ma obowiązek mimo oświadczenia o cofnięciu skargi wezwać skarżącego o należny wpis od skargi. Po mimo upływu zakreślonego terminu A.J. nie uiścił wskazanego wpisu sądowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie należy wskazać, iż postępowanie sądowoadministracyjne zainicjowane może być i toczyć się wyłącznie na podstawie skutecznie wniesionej skargi. Skarga wniesiona jest skutecznie wtedy, gdy spełnione zostaną wszystkie przesłanki procesowe wskazane w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a. Zgodnie z tą ustawą bezwzględnymi przesłankami procesowymi warunkującymi skuteczność wniesienia skargi są przede wszystkim warunki formalne jakim powinna odpowiadać skarga. Taką bezwzględną przesłanką procesową zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 w zw. z art. 220 § 1 i art. 212 p.p.s.a. jest także uiszczony wpis sądowy. Tylko przy skutecznie wniesionej skardze można badać możliwości skutecznego cofnięcia skargi przez skarżącego. Zgodnie bowiem z art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe. Określenie "stało się" oznacza ujawnienie przyczyny, która w chwili wniesienia skargi nie istniała, a wystąpiła dopiero po wszczęciu postępowania. Nieskuteczne wniesienie skargi oznacza, że procesowe postępowanie sądowoadministracyjne jeszcze się nie rozpoczęło, a zatem nie można umorzyć postępowania, które nie istnieje (por. wyrok NSA z 16 września 2005 roku, sygn. akt FSK 2174/04). W związku z powyższym należy stwierdzić, że Sąd administracyjny może rozpatrzyć wniosek o cofnięcie skargi, dopiero po uiszczeniu wpisu przez skarżącego (por. postanowienie NSA z 10 czerwca 1987 roku, sygn. akt SA/Gd 537/87, OSP 1990/4/207 z glosą aprobującą; Tarno J.P. OSP 1990/4/207). W związku z tym w przedmiotowej sprawie badanie przesłanek umorzenia postępowania ze względu na oświadczenie skarżącego o cofnięciu skargi poprzedzono kontrolą przesłanek procesowych wniesionej skargi. Zgodnie z wskazanym wyżej art. 220 § 1 p.p.s.a. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Wpis sądowy jest opłatą w rozumieniu art. 220 § 1 w zw. z art. 212 p.p.s.a. Konsekwencją wymienionych przepisów jest zapis zawarty w art. 230 § 1 i 2 p.p.s.a., z którego wynika, iż od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym pobiera się wpis sądowy ażeby zgodnie z przytoczonym art. 220 § 1 p.p.s.a. Sąd mógł podjąć czynności na skutek wniesienia tych pism. Na podstawie zacytowanych wyżej przepisów zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 4 stycznia 2007 roku skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 200 złotych w terminie 7 dni od dnia jego doręczenia. Odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu został doręczony A.J. w dniu 13 stycznia 2007 roku, a zatem ostatnim dniem do uiszczenia przedmiotowego wpisu była sobota 20 stycznia 2007 roku. Zgodnie jednak z art. 83 § 2 p.p.s.a. jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy, a więc termin do uiszczenia wpisu sądowego w przedmiotowej sprawie upłynął z dniem 22 stycznia 2007 roku. Z dokonanych przez Sąd ustaleń wynika, że pomimo zakreślonego terminu, do dnia 6 lutego 2007 roku skarżący nie uiścił należnego wpisu. W konsekwencji mimo oświadczenia skarżącego o cofnięciu skargi na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. orzeczono o odrzuceniu skargi.