II SA/Go 715/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Jaśkiewicz (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Sławomir Pauter Asesor WSA Zbigniew Kruszewski Protokolant st. sekr. sąd. Monika Walentynowicz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 grudnia 2017 r. sprawy ze skargi R.B., W.K., L.B. i L.B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego oddala skargę. 1. Wnioskiem z dnia [...] października 2016 r. (uzupełnionym pismem z dnia [...] października 2016 r.) B.C. wystąpiła do Prezydenta o wydanie decyzji o warunkach zabudowy dla działki nr [...] dla inwestycji polegającej na budowie trzech budynków mieszkalnych jednorodzinnych wolnostojących wraz z infrastrukturą techniczną. Pismem z dnia [...] listopada 2016 r. organ I instancji zawiadomił pełnomocnika skarżącej W.K. oraz T.C., Uniwersytet, "S" o wszczęciu postępowania w niniejszej sprawie i możliwości zapoznania się z aktami sprawy, uzyskania wyjaśnień w sprawie, złożenia pisemnych wniosków i zastrzeżeń. Następnie 2 listopada 2016r. Prezydent Miasta wystąpił z wnioskiem o udzielenie informacji od właściwych zarządców infrastruktury technicznej. W odpowiedzi na wskazane pismo otrzymał opisane szczegółowo w decyzji informacje od E sp. z o. o. Rejon Dystrybucji, E S.A, Z" sp. z o.o., P sp. z o. o. Oddział. Pismem z dnia [...] grudnia 2016r. Prezydent Miasta zwrócił się do Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków o podanie informacji o stanie sprawy dotyczącej wpisania do rejestru zabytków województwa wieży widokowej tzw. [...] i innych zabytków położonych na działkach nr [...]. Z uwagi na brak ostatecznej decyzji o wpisie Wieży [...] wraz z otoczeniem do rejestru zabytków Miejski Konserwator Zabytków decyzją z dnia [...] lutego 2017r. umorzył postępowanie w sprawie uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy dla przedmiotowej inwestycji. Organ I instancji pismem z dnia [...] stycznia 2017 r. zawiadomił strony postępowania o możliwości zapoznania się ze zgromadzonym materiałem dowodowym. Postanowieniem z dnia [...] marca 2017 r. organ I instancji dopuścił Towarzystwo [...] do udziału na prawach strony w postępowaniu administracyjnym. 2. Decyzją z dnia [...] lutego 2017 r., nr [...] Prezydent Miasta ustalił warunki zabudowy na działce nr [...] dla inwestycji polegającej na budowie trzech budynków mieszkalnych jednorodzinnych wolnostojących wraz z infrastrukturą techniczną. Organ I instancji ustalił w warunkach i szczegółowych zasadach zagospodarowania terenu: a) wskaźnik wielkości powierzchni zabudowy w stosunku do powierzchni terenu objętego decyzją – do 18%, b) nieprzekraczalna linia zabudowy – w odległości 7 m od granicy z działką nr [...], stanowiącą pas drogowy ul. [...], c) wysokość zabudowy – dwie kondygnacje nadziemne, d) wysokość górnej krawędzi elewacji frontowej każdego budynku – do 10 m, mierzona od średniego poziomu terenu przed wejściem do projektowanych budynków, e) szerokość elewacji frontowej pojedynczego budynku od strony ul. [...] – do 15 m, f) geometria dachu – dachy płaskie, g) dopuszcza się realizację kondygnacji podziemnych i lokalizowanie w nich miejsc postojowych/garażowych; h) powierzchnia terenu biologicznie czynnego – minimum 25 % terenu objętego decyzją. Organ wskazał, że analizie poddano teren wokół nieruchomości objętej ustaleniem warunków zabudowy w odległości około 126 m od centralnie położonego terenu objętego wnioskiem. Z analizy funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu w zakresie spełnienia warunków w art. 61 ust. 1-5 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r. poz. 778 z późn. zm.; dalej u.p.z.p.) wynika, że przedmiotowa działka jest niezabudowana. Leży w obszarze zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej i usługowej, w tym usługowo – handlowej, usług administracji, zlokalizowanej przy ul. [...] oraz ulicach przyległych ([...]). W dalszej odległości przy ul. [...] usytuowana jest zabudowa mieszkaniowa wielorodzinna. Istniejąca zabudowa posiada wysokość od jednej do jedenastu kondygnacji nadziemnych. Występują dachy strome i płaskie. Dojazd do wnioskowanego terenu ma miejsce od ul. [...]. Przedmiotowa działka stanowi własność Gminy o statusie miejskim we współużytkowaniu wieczystym inwestora. Teren objęty wnioskiem leży w obszarze, dla którego brak jest obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i dla którego brak obowiązku sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Zamierzenie inwestycyjne nie zalicza się do przedsięwzięć, wymienionych w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. z 2016 r. poz. 71) i w związku z tym nie podlega procedurze związanej z wydaniem decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, zgodnie z art. 59 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko oraz nie wpływa na obszar Natura 2000. Wnioskowany teren nie jest objęty procedurą sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Przedmiotowa działka objęta jest: - decyzją znak: [...] o lokalizacji inwestycji celu publicznego polegającej na przebudowie i rozbudowie budynku obserwatorium astronomicznego, budowie instytutu astronomii, planetarium, budynku parkowego - zaplecza usługowo gastronomicznego, budowie i przebudowie uzbrojenia terenu, dróg i parkingów, na działkach nr [...] przy ul. [...], wydaną na rzecz Uniwersytetu - nie wydano pozwolenia na budowę. - decyzją znak: [...] o warunkach zabudowy dla inwestycji: budowa budynków mieszkalnych wielorodzinnych z garażami w kondygnacji podziemnej oraz infrastruktura techniczna niezbędna dla realizacji inwestycji na działkach nr [...] przy ul. [...], wydaną na rzecz T.C. - nie wydano pozwolenia na budowę. Nieruchomość (działka nr [...]) bezpośrednio graniczy z następującymi nieruchomościami: z działkami nr [...], za którymi przebiega ul. [...], z działką nr [...], z działkami nr [...] - ul. [...]. W obszarze analizowanym przeważa zabudowa mieszkaniowa, przy tym częściowo jest to zabudowa jednorodzinna, a częściowo zabudowa wielorodzinna. 3. Od wskazanej wyżej decyzji Prezydenta Miasta pismem z dnia [...] marca 2017 r. odwołanie wnieśli B.C., D.B., R.B., B.M. – N., W.K., M.P., L.B. i L.B., zaskarżając ją w całości. Odwołujący zarzucili organowi I instancji naruszenie art. 6 i 7 k.p.a. poprzez uniemożliwienie dowiedzenia się o postępowaniu w sprawie i zapoznania się z treścią i uzasadnieniem decyzji. Zaznaczyli również, że o treści rozstrzygnięcia w sprawie dowiedzieli się od przedstawiciela Towarzystwa [...]. Uzupełniając odwołanie pismem z dnia [...] marca 2017 r. podtrzymali je w całości, jednocześnie wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Odwołujący wskazali, że na mocy art. 28 k.p.a. (ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego, tekst jedn. Dz.U. z 2017 r. poz. 1257) są stroną w niniejszym postępowaniu i mają interes prawny w treści rozstrzygnięcia. Jednocześnie wskazali na interes społeczny, który jest ważniejszy niż interes inwestora B.C.. Nadto odwołujący stwierdzili, że organ uchybił zasadom procedury administracyjnej, tj. zasadzie praworządności, uwzględniania interesu społecznego i słusznego interesu jednostki, zaufania obywateli do organów państwa. Jednocześnie podnieśli, że nie mając dostępu do akt, nie są w stanie precyzyjnie akcentować zarzutów. W odpowiedzi na odwołanie Prezydent Miasta wskazał, że zostało ono złożone przez podmioty niebędące stroną postępowania zakończonego wydaniem zaskarżonej decyzji. Wskazał, że teren działki nr [...], objętej ustaleniami decyzji położony jest przy ul. [...]. Nieruchomość ta graniczy: od strony północnej z niezabudowaną działką nr [...], własność Skarbu Państwa we władaniu Prezydenta Miasta, od strony wschodniej z drogą publiczną - ul. [...], od strony południowej z terenem stanowiącym własność Gminy o statusie miejskim w użytkowaniu wieczystym Uniwersytetu, od strony zachodniej z terenem stanowiącym własność Gminy o statusie miejskim w użytkowaniu wieczystym "S". Organ I instancji podkreślił, że za strony postępowania, zgodnie z utrwalonym orzecznictwem uznano właścicieli/użytkowników działek objętych decyzją i działek bezpośrednio graniczących z terenem inwestycji. Odwołujący nie posiadają tytułu prawnego do nieruchomości terenu inwestycji oraz nieruchomości graniczących bezpośrednio z tym terenem. Posiadają natomiast, za wyjątkiem B.M. – N., która nie posiada tytułu prawnego do jakiejkolwiek nieruchomości w bliższej, czy dalszej odległości od terenu inwestycji, tytuł prawny do nieruchomości położonych w dalszej odległości od terenu objętego zaskarżoną decyzją w odległości od 20 m do 140 m od granic terenu inwestycji. 4. Decyzją z dnia [...] kwietnia 2017 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze umorzyło postępowanie odwoławcze. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że B.C. ma tytuł prawny do działki nr [...] położonej przy ul. [...]; M.P. ma tytuł prawny do działki nr [...] położonej przy ul. [...]; państwo L. i L.B. mają tytuł prawny do działki nr [...] położonej przy ul. [...]; R.B. ma tytuł prawny do działek nr [...] położonych przy ul. [...]; D.B. ma tytuł prawny do działki nr [...] położonej przy ul. [...]; W.K. ma tytuł prawny do działki nr [...] położonej przy ul. [...]; ul. [...] położona jest poza obszarem analizowanym. Dalej stwierdził, że zakres oddziaływania planowanej inwestycji ograniczy się do terenu nieruchomości, której dotyczą warunki zabudowy, a co najwyżej może rozciągać się też na nieruchomości bezpośrednio sąsiadujące. Planowana zabudowa jest zgodna z budową już istniejącą. Na żadną z nieruchomości zainteresowanych planowana inwestycja nie będzie oddziaływać. Nieruchomości odwołujących położone są w znacznej odległości, oddzielone drogami publicznymi i dodatkowo innymi nieruchomościami. Organ II instancji stwierdził przy tym, że zgodnie z art. 28 k.p.a. odwołującym nie przysługuje interes prawny w niniejszym postępowaniu, ani takiego interesu nie wykazali. Na postawie art. 127 § 1 k.p.a. prawo do wniesienia odwołania przysługuje tylko stronie postępowania, w związku z czym organ II instancji umorzył postępowanie odwoławcze. 5. Od wskazanej decyzji pismem z dnia [...] lipca 2017 r. B.C., D.B., R.B., W.K., M.P., L.B., L.B. wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim, zaskarżając ją w całości i wnosząc o jej uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia. Skarżący zarzucili naruszenie ogólnych zasad postępowania administracyjnego, w zwłaszcza art. 6, art. 7, art. 8 i art. 11, art. 80 oraz art. 107 § 1 i § 2 k.p.a., podtrzymując zarzuty podnoszone w odwołaniu. Podnieśli, że nie przyznano im statusu strony w postępowaniu, przez co nie mogli podnosić konkretnych zarzutów i wniosków, nie mieli możliwości zapoznania się z aktami sprawy i tym samym dowolnie wskazać na interes prawny. Pismem z dnia [...] lipca 2017 r. skarżący uzupełnili skargę, podtrzymując stanowisko. Wskazali, że stan prawny przebiegu procesu inwestycyjnego zależeć powinien m. in. od tego, czy decyzje, jakie inwestor musi uzyskać dla realizacji planowanego przedsięwzięcia wymagają pewnej konsultacji społecznej, polegającej na zebraniu opinii osób, które mają interes prawny w ewentualnym rozstrzygnięciu. Podkreślili, że mieszkają w kręgu oddziaływania planowanego obiektu na ich miejsce zamieszkania, a bez udziału w sprawie nie byli w stanie wykazać, że planowana inwestycja ograniczy im prawo do niezakłóconego korzystania z obszaru wpisanego na listę zabytków. Wskazali, że organ II instancji przy wydawaniu decyzji oparł się jedynie o przepisy Prawa budowlanego, choć w sprawie zastosowanie miały też inne akty prawne. Z uwagi na pozbawienie ich w toczącym się postępowaniu statusu strony, nie byli oni w stanie w sposób bardziej merytoryczny wypowiedzieć się w niniejszej sprawie. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze podtrzymało stanowisko oraz argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. W jego ocenie skarżący nie wykazali, aby przysługiwał im interes prawny w niniejszej sprawie. 6. Prawomocnym postanowieniem z dnia 17 października 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim odrzucił skargę B.C., D.B. i M.P. z uwagi na nieuiszczenie wpisu sądowego od wniesionych skarg. Zarządzeniem z dnia 13 listopada 2017 r. tychże skarżących uznano za uczestników postępowania sądowego. Zarządzeniem z dnia 12 września 2017 r., podmioty, które brały udział w postępowaniu przed organem I instancji to jest Uniwersytet, "S" oraz Towarzystwo [...] uznano również za uczestników postępowania. Pismem z dnia [...] października 2017 r. uczestnik postępowania "S" poinformowała, że dnia [...] sierpnia 2017r. sprzedała prawo użytkowania wieczystego działek gruntu nr [...] oraz prawo własności posadowionego na działce nr [...] budynku państwu M. i D.L.. Zarządzeniem z dnia [...] listopada 2017 r. w miejsce uczestnika "S", jako następców prawnych, wpisano M.L. i D.L.. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: 7. Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz.U. z 2016 r. poz. 1066) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej. Kontrola, o której mowa w § 1 sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (§ 2 art. 1 tej ustawy). Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2017 r. poz. 1369; zwanej dalej p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Z wymienionych przepisów wynika, że sąd ocenia, czy orzeczenie organu jest zgodne z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Analiza w tym zakresie dokonywana jest według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania zaskarżonej decyzji (postanowienia). Ponadto, co wymaga podkreślenia, sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.). 8. Istota sporu dotyczy kwestii posiadania przez skarżących przymiotu strony postępowania o ustalenie warunków zabudowy zakończonego opisaną wyżej decyzją. Przepisy ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym nie przewidują szczególnych zasad ustalania kręgu stron na gruncie postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu. W konsekwencji w sprawie znajduje zastosowanie zasada ogólna wyrażona w art. 28 k.p.a., zgodnie z którą stroną jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. Postępowanie administracyjne dotyczy interesu prawnego konkretnej osoby wówczas, gdy w tym postępowaniu wydaje się decyzję, która rozstrzyga o prawach i obowiązkach tej osoby lub rozstrzygnięcie o prawach i obowiązkach innego podmiotu wpływa na prawa i obowiązki tej osoby. W orzecznictwie i doktrynie ugruntowany jest pogląd, iż istotą interesu prawnego w rozumieniu art. 28 k.p.a. jest jego związek z konkretną normą prawa materialnego – taką normą, którą można wskazać jako jego podstawę i z której podmiot legitymujący się tym interesem może wywodzić swoje racje. Można zatem powiedzieć, że aby mieć interes prawny w postępowaniu administracyjnym należy ustalić przepis prawa materialnego, na którego podstawie można żądać konkretyzacji własnego obowiązku, prawa lub uprawnienia. Cechami interesu prawnego, o którym mowa we wskazanym przepisie jest to, że musi być on indywidualny, konkretny, aktualny, sprawdzalny obiektywnie, a jego istnienie znajduje potwierdzenie w okolicznościach faktycznych, będących przesłankami zastosowania przepisu prawa. Od interesu prawnego należy odróżnić interes faktyczny, czyli sytuację, w której dany podmiot jest co prawda bezpośrednio zainteresowany rozstrzygnięciem sprawy administracyjnej, jednakże nie może tego zainteresowania poprzeć przepisami prawa, mającego stanowić podstawę skierowanego żądania w zakresie podjęcia stosownych czynności przez organ administracji (por. wyroki NSA: z dnia 21 lipca 2010 r., II OSK 1899/09; 10 sierpnia 2011 r., II OSK 724/11; 9 grudnia 2011 r., II OSK 1791/10 i 12 stycznia 2012 r., II OSK 2035/10; dostępne na stronie internetowej http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Zatem w sprawie zagospodarowania przestrzennego prawo do ochrony interesu prawnego może być skutecznie realizowane poprzez wskazanie konkretnego przepisu prawa materialnego, który chroni bezpośredni i rzeczywisty interes, a który zostaje naruszony postanowieniami decyzji o warunkach zabudowy. Zasada ta wynika bezpośrednio z treści art. 6 ust. 2 pkt 2 u.p.z.p., zgodnie z którym każdy ma prawo, w granicach określonych ustawą, do ochrony własnego interesu prawnego przy zagospodarowaniu terenów należących do innych osób lub jednostek organizacyjnych. W sprawach warunków zabudowy o interesie prawnym osób ubiegających się o przystąpienie do postępowania decyduje zasięg oddziaływania danej inwestycji na nieruchomości sąsiednie oraz stopień jej uciążliwości dla tych nieruchomości (por. wyroki NSA z dnia 12 kwietnia 2012 r., II OSK 135/11 i 24 stycznia 2012 r., II OSK 2105/10, dostępne jw.). 9. Treść art. 28 k.p.a. nie stanowi zatem samoistnej normy prawnej dla wywodzenia przysługującego danej osobie przymiotu strony postępowania - ustalenie interesu lub obowiązku prawnego może nastąpić jedynie w związku z konkretną normą prawa materialnego. Natomiast art. 6 ust. 2 pkt 2 u.p.z.p. stanowi źródło interesu prawnego dla każdego użytkownika przestrzeni dla ochrony jego własnego interesu. Generalnie stroną postępowania o ustalenie warunków zabudowy jest właściciel lub wieczysty użytkownik nieruchomości, której dotyczy postępowanie. Za stronę postępowania uznaje się również właścicieli lub wieczystych użytkowników działek bezpośrednio sąsiadujących z nieruchomością, której dotyczy postępowanie. W przypadku nieruchomości położonych dalej ich właściciele lub wieczyści użytkownicy mogą być stronami postępowania po wykazaniu w konkretnej sprawie i w konkretnych okolicznościach tej sprawy wpływu wyniku tego postępowania na ich własny interes prawny lub obowiązek. Wskazać przy tym należy, że formalne objęcie danej działki obszarem analizowanym nie stanowi wyznacznika interesu prawnego (por. wyroki NSA z dnia 28 kwietnia 2015 r., II OSK 2494/15 i 26 czerwca 2015 r., II OSK 2864/13, dostępne jw.) Z akt sprawy oraz uzasadnienia organu drugiej instancji, którego ustaleń nie podważają skarżący wynika, że nie posiadają oni tytułu prawnego do nieruchomości terenu inwestycji oraz nieruchomości graniczących bezpośrednio z tym terenem. Posiadają natomiast tytuły prawne do nieruchomości położonych w dalszej odległości od terenu objętego zaskarżoną decyzją w odległości od 20 m do 140 m od granic terenu inwestycji, nie graniczących z nią bezpośrednio (nieruchomość, której dotyczy decyzja graniczy: od strony północnej z niezabudowaną działką nr [...], własność Skarbu Państwa we władaniu Prezydenta Miasta, od strony wschodniej z drogą publiczną - ul. [...], od strony południowej z terenem stanowiącym własność Gminy o statusie miejskim w użytkowaniu wieczystym Uniwersytetu, od strony zachodniej z terenem stanowiącym własność Gminy o statusie miejskim w użytkowaniu wieczystym "S"). Jak wykazał organ, co potwierdza charakter inwestycji oraz analiza jego funkcji, planowana zabudowa jest zgodna z budową już istniejącą. Z przeprowadzonej analizy wynika, że na żadną z nieruchomości sąsiadujących, tym bardziej niepołożonych w bezpośrednio sąsiedztwie planowana inwestycja nie będzie oddziaływać. Potwierdzają to zarzuty skarżących, złożone we wspólnej skardze (art. 51 p.p.s.a.) bowiem żaden z nich nie został oparty na indywidualnym interesie prawnym dotyczącym konkretnej nieruchomości. Zarzuty te dotyczą szeroko rozumianego interesu ogólnego i zmierzają do zachowania dotychczasowego stanu nieruchomości objętej planowaną inwestycją. W szczególności skarżącym chodzi o zachowanie stanu przyrodniczego i konserwatorskiego. Wszystkie te okoliczności, jak również kwestia komunikacji i dojazdu do znajdującej się na analizowanym terenie szkoły podstawowej nie są związane z indywidualnym interesem skarżących i ich tytułem do własnych nieruchomości położonych w sąsiedztwie inwestycji. Potwierdzają to również twierdzenia skarżących podniesione na rozprawie w dniu 21 grudnia 2017 r. 10. Interes prawny strony, co wyżej wskazano, nie jest tożsamy z interesem faktycznym. Nie ma również charakteru generalnego dotyczącego praw lub obowiązków innych podmiotów, wykraczającego poza zindywidualizowany interes prawny (w tym przypadku dotyczący odrębnie każdej z nieruchomości poszczególnych skarżących). Do ochrony interesu społecznego w postępowaniach administracyjnych ustawa upoważnia tylko wymienione podmioty, w szczególności organizacje społeczne (por. art. 31 k.p.a.). Sądowi z urzędu jednak wiadomo, że skarga uczestniczącego w postępowaniu administracyjnym stowarzyszenia "Towarzystwo [...]", którego członkami są niektórzy ze skarżących, została odrzucona z powodu nieuzupełnienia prostego braku formalnego (postanowienie tutejszego sądu z dnia 20 października 2017 r., II SA/Go 725/17). Badając legalność zaskarżonej decyzji Sąd nie stwierdził zatem naruszenia przez organ administracji przepisów prawa materialnego, bądź procesowego w stopniu uzasadniającym jej uchylenie, gdyż wobec braku istnienia po stronie skarżących interesu prawnego organ II instancji prawidłowo orzekł o umorzeniu w stosunku do nich postępowania odwoławczego. Nie zostały bowiem naruszone art. 77 § 1 k.p.a. w zw. z art. 28 k.p.a. i art. 107 § 3 k.p.a., jak również 138 § 1 pkt 1 i 3 k.p.a w zw. z art. 7 k.p.a., a także art. 6 ust. 2 pkt 1 i 2 u.p.z.p. Z tych względów skarga podlegała oddaleniu (art. 151 p.p.s.a.).