II SA/Go 718/10

Dnia 20 października 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Bohdanowicz po rozpoznaniu w dniu 20 października 2010 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.M. i J.M. na pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie udzielenia informacji o środku odwoławczym p o s t a n a w i a : odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] lutego 2010 r. znak [...] Prezydent ustalił numer porządkowy dla nieruchomości zabudowanej, oznaczonej ewidencyjnie jako działka nr [...] położonej w [...], będącej przedmiotem użytkowania wieczystego J.M. i J.M.. Nieruchomość otrzymała numer porządkowy 50. Na powyższe pismo J.M. i J.M. wnieśli zażalenie, skierowane do "organu właściwego drugiej instancji" za pośrednictwem Prezydenta, w którym zakwestionowali zasadność nadania nieruchomości będącej ich własnością nowego numeru porządkowego. Prezydent przekazał powyższe zażalenie Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu. Postanowieniem z dnia [...] lipca 2010 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze, działając na podstawie art. 66 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), zwróciło wniosek skarżącym. Postanowienie zawierało pouczenie, iż stronie niezadowolonej z zapadłego rozstrzygnięcia służy prawo złożenia do Samorządowego Kolegium Odwoławczego zażalenia w terminie 7 dni od dnia doręczenia przedmiotowego postanowienia. J.M. i J.M., stosując się do tego pouczenia, wnieśli zażalenie na powyższe rozstrzygnięcie, w którym zakwestionowali prawidłowość nie tylko powyższego postanowienia, ale również całokształtu czynności podjętych w sprawie przez Prezydenta oraz Samorządowego Kolegium Odwoławcze. Nadto Samorządowe Kolegium Odwoławcze wystosowało do skarżących oraz Prezydenta pismo z dnia [...] lipca 2010 r. nr [...] zawierające informację, iż przedmiotowa sprawa została zakończona postanowieniem Kolegium z dnia [...] lipca 2010 r., które zawierało pouczenie o przysługujących stronom środkach odwoławczych, sposobie i terminie ich wniesienia. Zatem jeżeli strony tego postępowania są niezadowolone z zapadłego rozstrzygnięcia, mogą wnieść od niego środek odwoławczy, zgodnie z pouczeniem zamieszczonym w postanowieniu. Na powyższe pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego J.M. i J.M. wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. W uzasadnieniu skargi zarzucili, iż to nie oni, tylko Prezydent skierował sprawę do SKO jako do organu właściwego drugiej instancji uznając jednocześnie, że ze swojej strony sprawę uważa za ostatecznie wyjaśnioną. Zarzucili również, iż Prezydent nie wydał w sprawie decyzji, co zdaniem skarżących jest równoznaczne z rażącym naruszeniem prawa. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej odrzucenie wskazując, iż zaskarżone pismo nie mieści się w katalogu aktów i czynności wymienionych w art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). W skardze z dnia [...] sierpnia 2010r. skarżący zaskarżyli również postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lipca 2010r. nr [...], a także "całe postępowania organów obu instancji", co zostało zakwalifikowane jako skarga m.in. na pismo Prezydenta z dnia [...] lutego 2010r. znak [...] w przedmiocie ustalenia numeru porządkowego dla nieruchomości. Skarga na pismo Prezydenta została wyłączona do odrębnego rozpoznania przez Sąd, natomiast postanowienie SKO z dnia [...] lipca 2010r. nr [...] zostanie poddane kontroli Sądu w toku rozpoznania sprawy ze skargi J.M. i J.M. na postanowienie z dnia [...] sierpnia 2010r. nr [...], wydane na skutek wniosku skarżących o ponowne rozpatrzenie sprawy, rozstrzygniętej właśnie pierwszym z wymienionych postanowień. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skargę należało odrzucić. W niniejszej sprawie przedmiotem rozpoznania jest pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lipca 2010 roku nr [...] w przedmiocie udzielenia informacji o środku odwoławczym. Badanie merytorycznej zasadności skargi poprzedza analiza, czy sprawa będąca jej przedmiotem należy do właściwości sądu administracyjnego. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym zasadą jest, że kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Poddanie w przepisie art. 1 ustawy Prawo o ustroju sądów administracyjnych wykonywania administracji publicznej kontroli sądu administracyjnego nie oznacza, że cała działalność administracji publicznej została taką kontrolą objęta. Ograniczenie jej zakresu wynika z treści art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) dalej w skrócie p.p.s.a., który enumeratywnie wylicza formy działania administracji publicznej podlegające kontroli sądów administracyjnych. W myśl art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. W rozpatrywanej sprawie zasadniczym zagadnieniem wymagającym rozstrzygnięcia było to, czy pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lipca 2010 r. nr [...], zawierające informację o przysługującym stronom środku odwoławczym, stanowi jedną z prawnych form działania administracji wskazanych w art. 3 p.p.s.a. W szczególności należało rozważyć, czy akt ten mieści się w kategorii "innych aktów i czynności" w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. W orzecznictwie i literaturze przedmiotu przyjmuje się, że stosowanie tego przepisu może mieć miejsce, gdy spełnione są następujące przesłanki: 1) akt lub czynność nie mają charakteru decyzji lub postanowienia, 2) mają charakter zewnętrzny, co oznacza, że są skierowane do podmiotu nie podporządkowanego organizacyjnie ani służbowo organowi wydającemu dany akt lub podejmującemu daną czynność, 3) są skierowane do indywidualnego podmiotu, 4) mają charakter publicznoprawny oraz 5) dotyczą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, wyd. Lexis Nexis, Warszawa 2006, s. 29-30; T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, A. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, wyd. LexisNexis, Warszawa 2008, s. 59-60). Ostatnia przesłanka oznacza, że musi istnieć ścisły i bezpośredni związek między działaniem lub zaniechaniem określonego działania organu administracji a możliwością realizacji uprawnienia (obowiązku) wynikającego z przepisu prawa przez podmiot niepowiązany organizacyjnie z organem wydającym dany akt lub podejmującym daną czynność (J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2006, s. 29-30). Skierowane do skarżących oraz Prezydenta pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lipca 2010 r. nie posiada tej ostatniej cechy, nie wywiera ono bowiem bezpośredniego wpływu na sferę praw i obowiązków skarżących. Zaskarżone pismo Kolegium ma charakter wyłącznie informacyjny, jego treść nie zawiera konkretyzacji w odniesieniu do skarżących jakiegokolwiek uprawnienia lub obowiązku, co prowadzi do wniosku, że pismo to nie podlega zaskarżeniu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. W świetle powyższych okoliczności należało uznać, że sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, wobec czego w myśl art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a skarga podlega odrzuceniu.