II SA/Go 719/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Bohdanowicz po rozpoznaniu w dniu 30 października 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] na decyzję Wojewody Lubuskiego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i pozwolenia na budowę p o s t a n a w i a odrzucić skargę. Dnia 16 października 2007 r. wpłynęło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. pismo adwokata G.K., który podał, że działa w imieniu swoich mocodawców, tj. [...]. Pełnomocnik oświadczył, że cofa skargę wniesioną do tut. sądu za pośrednictwem Wojewody Lubuskiego na decyzję Wojewody Lubuskiego [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i pozwolenia na budowę oraz wniósł o zwrot wpisu sądowego uiszczonego od tej skargi. Zarządzeniem z dnia 17 października 2007 r. orzeczono o zwrocie adwokatowi G.K. wpisu w wysokości 500 zł. 23 października 2007 r. wpłynęła do sądu wskazana powyżej skarga przekazana przez organ administracji. W związku z wpływem skargi na podstawie zarządzenia sędziego z dnia 24 października 2007 r. zostało uchylone zarządzenie z dnia 17 października 2007 r. w przedmiocie zwrotu wpisu pełnomocnikowi skarżących. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z dyspozycją art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W niniejszej sprawie należy zatem rozważyć, czy cofnięcie skargi przez pełnomocnika skarżących można uznać za skuteczną czynność procesową. W orzecznictwie i literaturze wskazuje się, że cofnięcie skargi może dotyczyć wyłącznie skargi, która została skutecznie wniesiona, a więc wszczęła postępowanie sądowoadministracyjne. Nie jest zatem możliwe cofnięcie skargi, jeśli z braku innych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia skarga podlega odrzuceniu (por. postanowienie NSA z 10 czerwca 1987 r., SA/Gd 537/87, OSP 1990, nr 4, poz. 207 z zawartą tamże glosą aprobującą J.P.Tarno, T.Woś, H.Knysiak–Molczyk, M.Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. pod red. T.Wosia, Warszawa 2005 s. 291). Tylko bowiem przy skutecznie wniesionej skardze można badać możliwości skutecznego cofnięcia skargi przez skarżącego a także możliwość umorzenia postępowania przed sądem administracyjnym. Zgodnie bowiem z art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe. Określenie "stało się" oznacza ujawnienie przyczyny, która w chwili wniesienia skargi nie istniała, a wystąpiła dopiero po wszczęciu postępowania. Nieskuteczne wniesienie skargi oznacza, że procesowe postępowanie sądowoadministracyjne jeszcze się nie rozpoczęło, a zatem nie można umorzyć postępowania, które nie istnieje. W niniejszej sprawie przeciwko dopuszczalności umorzenia postępowania sądowego przemawia fakt, iż wniesiona przez adwokata w imieniu skarżących skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 221 p.p.s.a., pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania lub odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej. Od skargi, która jest jednym z pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym pobiera się wpis stały lub stosunkowy (art. 230 § 1 i 2 p.p.s.a.). Należało zatem rozważyć, czy wniesiona przez adwokata skarga podlegała wpisowi oraz czy wpis ten ma charakter stosunkowy czy też stały. W przedmiotowej sprawie skarga dotyczy decyzji w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i pozwolenia na budowę. Zgodnie z § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.), wpis stały wynosi w sprawach skarg, nieobjętych wpisem stosunkowym, z zakresu budownictwa i architektury – 500 zł. Należy także podkreślić, że uiszczenie wpisu stałego przez adwokata lub radcę prawnego od wnoszonej skargi, winno nastąpić najpóźniej do momentu upływu ustawowego terminu do jej wniesienia. W niniejszej sprawie trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi, a zatem i do uiszczenia wpisu stałego w wysokości 500 zł, upływał z dniem 24 września 2007 r. (doręczenie skarżącym zaskarżonej decyzji nastąpiło 24 sierpnia 2007 r.). Adwokat G.K. uiścił wpis od wniesionej skargi w wysokości 500 zł dopiero w dniu 10 października 2007 r. W konkluzji należy stwierdzić, iż wniesiona przez adwokata skarga podlegająca wpisowi stałemu nie została należycie opłacona w rozumieniu art. 221 p.p.s.a. Z tych wszystkich względów orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 221 p.p.s.a.