II SA/Go 723/10

Dnia 18 stycznia 2011 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Michał Ruszyński po rozpoznaniu w dniu 18 stycznia 2011 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.W. na decyzję Wojewody z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie wymeldowania postanawia: umorzyć postępowanie. A.W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję Wojewody z dnia [...] sierpnia 2010 r. nr [...]. Zaskarżonym rozstrzygnięciem Wojewoda utrzymał w mocy decyzję Burmistrza Miasta z dnia [...] maja 2010r. nr [...] o wymeldowaniu A.T.W. i jej córki P.S. z pobytu stałego z mieszkania położonego w [...]. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o umorzenie postępowania podnosząc, że w wyniku analizy treści skargi, decyzją z dnia [...] września 2010 r. nr [...] organ ten, działając m.in. na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), uchylił własną decyzję z dnia [...] sierpnia 2010r. nr [...] (która była przedmiotem skargi A.W.) oraz poprzedzającą ją decyzję Burmistrza Miasta dnia [...] maja 2010 r. znak [...] o wymeldowaniu A.W. oraz jej małoletniej córki P.S. z pobytu stałego na [...] i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. W decyzji tej organ zawarł wskazania co do ustaleń, jakie należy poczynić w toku ponownego rozpoznania sprawy. Z ustaleń Sądu wynika, że decyzja ta została doręczona A.W. i H.W. oraz że żadna ze stron nie wniosła na nią skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Na skutek wniosku skarżącej, postanowieniem z dnia 28 października 2010 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. przyznał skarżącej prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowił adwokata. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje Postępowanie w niniejszej sprawie należało umorzyć. Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej w skrócie p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie to stało się bezprzedmiotowe z przyczyn innych niż wymienione w pkt 1 i 2 wskazanego przepisu. Jedną z przyczyn bezprzedmiotowości postępowania jest uwzględnienie przez organ skargi w całości na podstawie art. 54 § 3 p.p.s.a., tzw. instytucja autokontroli (B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2009, s. 184,436-437). Decyzją z dnia [...] września 2010 r. nr [...] Wojewoda, działając m.in. na podstawie art. 54 § 3 p.p.s.a., uchylił w trybie autokontroli zaskarżoną decyzję z dnia [...] sierpnia 2010 r. nr [...] oraz poprzedzającą ją decyzję Burmistrza Miasta dnia [...] maja 2010 r. znak [...] o wymeldowaniu A.W. oraz jej małoletniej córki P.S.. Oznacza to, że skarga A.W. została uwzględniona w całości przez Wojewodę. Przyjmuje się bowiem, że uwzględnieniem skargi w całości w rozumieniu art. 54 § 3 p.p.s.a. jest również uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Skorzystanie przez organ, którego decyzję zaskarżono, z przewidzianego w art. 54 § 3 p.p.s.a. prawa autokontroli podejmowanych aktów czyni wywołane skargą postępowanie bezprzedmiotowym z uwagi na to, że wyeliminowanie z obrotu prawnego zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji skutkuje brakiem przedmiotu postępowania przed sądem administracyjnym. To z kolei, jak już wyżej wskazano, prowadzi do umorzenia postępowania. W świetle powyższych okoliczności, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji.