II SA/Go 729/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Jaśkiewicz po rozpoznaniu w dniu 25 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D.B. na pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie udzielenia wyjaśnień postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] sierpnia 2011 r. D.B. zwróciła się do Samorządowego Kolegium Odwoławczego o wydanie kserokopii lub odpisów odpowiedzi jakie zostały udzielone do pisma z dnia [...] lipca 2011 r. nr [...], oraz pism z dnia [...] sierpnia 2011 r. o nr [...]. W odpowiedzi na powyższe pismo Samorządowe Kolegium Odwoławcze pismem z dnia [...] sierpnia 2011 r. poinformowało D.B., że powołane w powyższym piśmie sprawy są obecnie na etapie odwołań do Kolegium o czym skarżąca zostanie poinformowana. Nadto Kolegium wyjaśniło D.B., że każda z wymienionych przez nią spraw jest załatwiana w trybie i terminach ustawowych, wobec czego jest ona informowana każdorazowo o wszystkich czynnościach oraz sposobie załatwiania spraw na każdym etapie postępowania. Natomiast przesyłanie informacji na temat toczących się spraw ma na celu zapewnienie stronie czynnego udziału w sprawie i jest to ustawowym obowiązkiem Kolegium, które przestrzega swojej ściśle określonej właściwości. Pismem z dnia [...] sierpnia 2011 r. D.B. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. kilka pism Samorządowego Kolegium Odwoławczego, w tym pismo z dnia [...] sierpnia 2011 r. nr [...] zarzucając im bezprawność. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej odrzucenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie wskazać należy, że badanie merytorycznej zasadności skargi poprzedza analiza jej dopuszczalności. Zgodnie z treścią art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym zasadą jest, że kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej jako p.p.s.a.) ogranicza zakres tej kontroli enumeratywnie wyliczając formy działania administracji publicznej podlegające kontroli sądów administracyjnych. Zgodnie bowiem z treścią art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. Wobec powyższego zasadniczą kwestią wymagającą rozstrzygnięcia w przedmiotowej sprawie było to, czy zaskarżone pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] sierpnia 2011 r. nr [...] stanowi jedną z prawnych form działania administracji wskazanych w art. 3 § 2 p.p.s.a. Z analizy treści zaskarżonego pisma, znajdującego się w aktach administracyjnych sprawy wynika, że nie jest ono decyzją ani postanowieniem. W dalszej kolejności zatem należało rozważyć czy mieści się ono w kategorii "innych aktów lub czynności" organu administracji publicznej w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. W orzecznictwie i literaturze przedmiotu przyjmuje się, że stosowanie tego przepisu może mieć miejsce, gdy spełnione są następujące przesłanki: 1) akt lub czynność nie mają charakteru decyzji lub postanowienia, 2) są podejmowane w sprawach indywidualnych, skierowane do konkretnego podmiotu, 3) mają charakter publicznoprawny oraz 4) dotyczą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (por. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, LexisNexis, Warszawa 2008, s. 31-32; T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, A. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2009, s. 29- 31). Ostatnia przesłanka oznacza, że musi istnieć ścisły i bezpośredni związek między działaniem lub zaniechaniem określonego działania organu administracji a możliwością realizacji uprawnienia (obowiązku) wynikającego z przepisu prawa przez podmiot niepowiązany organizacyjnie z organem wydającym dany akt lub podejmującym daną czynność (J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2008, s.32). Zaskarżonym pismem poinformowano D.B., że sprawy, o których wspomina we wniosku z dnia [...] sierpnia 2011 r. są obecnie na etapie odwołań do Kolegium o czym skarżąca zostanie poinformowana. Jednocześnie Kolegium wyjaśniło, że każda z tych spraw jest załatwiana w trybie i terminach ustawowych, wobec czego skarżąca jest informowana każdorazowo o wszystkich czynnościach oraz sposobie załatwiania spraw na każdym etapie postępowania. Wobec powyższego należało przyjąć, że pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego w z dnia [...] sierpnia 2011 r. nr [...] nie spełnia także wymogów innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Zgodnie z regulacją art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a sąd odrzuca skargę, jeśli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.