II SA/Go 733/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Staniszewska po rozpoznaniu w dniu 5 lutego 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W.L. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...]r., nr [...] w przedmiocie wymeldowania postanawia: odrzucić skargę. W.L. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] września 2019 r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania. W treści skargi skarżący zawarł wniosek o zwolnienie z kosztów. Zarządzeniem z dnia 4 listopada 2019 r. strona skarżąca została wezwana do uzupełnienia w terminie 7 dni braków formalnych skargi poprzez: podanie numeru PESEL, nadesłanie jednego odpisu skargi własnoręcznie podpisanego lub poświadczonego za zgodność z oryginałem oraz oznaczenie miejsca zamieszkania skarżącego, a w razie braku – adresu do doręczeń, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka zawierająca powyższe wezwania wraz z urzędowym drukiem do wypełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy, doręczona została w dniu 13 listopada 2019 r. (k. 19 akt sprawy). Na wezwania skarżący nie udzielił odpowiedzi. Zarządzeniem z dnia 9 stycznia 2020 r. referendarz sądowy pozostawił wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania z uwagi na nieusunięcie braku formalnego wniosku o przyznanie prawa pomocy. Zarządzenie stało się prawomocne z dniem 22 stycznia 2020 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie należy wskazać, iż postępowanie sądowoadministracyjne może być zainicjowane i toczyć się wyłącznie na podstawie skutecznie wniesionej skargi. W związku z tym, zanim dojdzie do rozstrzygnięcia sporu przed sądem, jest on obowiązany dokonać oceny skargi pod względem formalnym. Badanie pod względem formalnym skargi obejmuje nie tylko analizę jej zawartości, lecz także jej kontrolę pod względem szczególnych wymogów, jakim skarga powinna odpowiadać. Zgodnie z art. 57 § 1 ab initio ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej jako p.p.s.a.) skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, warunki te zaś określa art. 46 tej ustawy. Zgodnie z art. 46 § 2 pkt 1a oraz 1 b p.p.s.a. pismo strony powinno zawierać w przypadku, gdy jest pierwszym pismem w sprawie: oznaczenie miejsca zamieszkania, a w razie jego braku - adresu do doręczeń (pkt 1a) oraz numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną (pkt 1b). Jednocześnie po myśli art. 47 § 1 p.p.s.a. do skargi należy dołączyć jej odpisy w celu doręczenia pozostałym stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. Odpisami mogą być także uwierzytelnione fotokopie bądź uwierzytelnione wydruki poczty elektronicznej. Nieusunięcie - pomimo wezwania, określonych braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie powoduje jej odrzucenie (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). Mając na uwadze opisane powyżej braki formalne skargi W.L. wezwany został na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału do ich usunięcia w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka zawierająca powyższe wezwania została przesłana na adres wskazany przez skarżącego w postępowaniu administracyjnym jako adres do korespondencji (notatka z [...] lipca 2019 r.), pod którym organy dokonywały doręczeń w trakcie postępowania. Przesyłka ta została skutecznie doręczona skarżącemu w sposób zastępczy - przesyłkę odebrał dorosły domownik (według adnotacji doręczyciela – K.G.) w dniu 13 listopada 2019 r. Powyższą formę doręczenia przewiduje treść art. 72 p.p.s.a., zgodnie z którą jeżeli doręczający nie zastanie adresata w mieszkaniu, może doręczyć pismo dorosłemu domownikowi, a gdyby go nie było – administracji domu lub dozorcy, jeżeli osoby te nie mają sprzecznych interesów w sprawie i podjęły się oddania mu pisma. Mając powyższe na uwadze należało uznać, iż termin do uzupełnienia braków skargi upłynął bezskutecznie w stosunku do strony skarżącej z dniem 20 listopada 2019 r. W tym stanie rzeczy niewątpliwie skarga W.L. dotknięta jest brakami uniemożliwiającymi nadanie jej dalszego biegu i nie może skutkować wszczęciem postępowania sądowoadministracyjnego. W świetle powyższego, skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł w sentencji postanowienia.