II SA/Go 738/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aleksandra Wieczorek, po rozpoznaniu w dniu 23 listopada 2007 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie uznania zarzutów za nieuzasadnione z dnia [...] r. Nr [...] p o s t a n a w i a: oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu W dniu 18 października 2007 roku do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. wpłynęła skarga Z. G. i M. G. - działających przez pełnomocnika adw. W. M. - na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie uznania zarzutów na postępowanie egzekucyjne za nieuzasadnione. Określając przedmiot skargi pełnomocnik skarżących wskazał, iż zostaje ona złożona wraz z wnioskiem o wstrzymanie zaskarżonego aktu. Wniosek nie został uzasadniony. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, póz. 1270 ze zm. -dalej jako ppsa ) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu . Po jej przekazaniu Sądowi może on - na wniosek skarżącego - wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków ) art. 61 §3 ppsa ). Ze wskazanych regulacji wynika, że do wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu konieczne jest spełnienie jednej z podanych przesłanek. Ciężar wykazania, iż co najmniej jedna z przesłanek istotnie zaistniała spoczywa na podmiocie wnioskującym o ochronę tymczasową. Oznacza to, że wnioskodawca powinien wykazać, że w sytuacji faktycznej, w jakiej się znajduje, wykonanie aktu powodować będzie znaczną szkodę bądź trudne do odwrócenia skutki. Tymczasem, w skardze skarżący nie podnieśli tego rodzaju okoliczności, które przekonywałyby, że w sprawie zachodzą przesłanki z art. 61 ppsa. Fachowy pełnomocnik skarżących w istocie ograniczył się bowiem do wskazania w "tytułe" skargi, iż zostaje ona złożona wraz z wnioskiem o wstrzymanie zaskarżonego aktu. Gdyby natomiast przyjąć, analizując treść skargi, że wniosek o ochronę tymczasową miałby się opierać na tych samych przesłankach co i skarga na postanowienie, to wskazać należy, iż rozpoznając w podstawie art. 61 § 3 ppsa wniosek o wstrzymanie wykonania przedmiotu zaskarżenia, Sąd nie dokonuje oceny zawartości skargi (vide: post. NSA z dnia 9 lipca 2004 r., FZ 163/04, niepubl.). Przedstawiona w skardze niezgodność decyzji z prawem, która będzie przedmiotem oceny Sądu l instancji w toku rozprawy, i ochrona tymczasowa wynikająca z art. 61 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, to bowiem dwie różne kwestie. O ile pierwsza z nich ( kontrola legalności aktu ) jest celem postępowania sądowoadministracyjnego to druga znacznie może poprzedzać merytoryczną decyzję sądu. Oparcie wniosku o ochronę tymczasową na niezgodności decyzji z prawem, a zwłaszcza rozstrzygnięcia Sądu w tym zakresie, niweczyłoby kontrolę sądową legalności decyzji administracyjnej.