II SA/Go 741/17

PostanowienieWSA w Gorzowie Wielkopolskim2017-09-25

Skład orzekający: Asesor WSA Zbigniew Kruszewski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga do sądu administracyjnego od postanowienia organu pierwszej instancji jest dopuszczalna, jeśli strona nie wyczerpała środków zaskarżenia przysługujących jej w postępowaniu administracyjnym?
Ratio decidendi
Skarga do sądu administracyjnego jest niedopuszczalna, jeśli strona nie wyczerpała środków zaskarżenia przysługujących jej w postępowaniu administracyjnym, zgodnie z art. 52 § 1 PPSA. Niewniesienie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, mimo przysługującego prawa i prawidłowego pouczenia, oznacza niespełnienie wymogu wyczerpania środków zaskarżenia, co skutkuje odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 PPSA.
Stan faktyczny
Skarżąca złożyła wniosek o wyjaśnienie treści postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego (SKO). SKO odmówiło wyjaśnienia, powołując się na art. 113 § 2 w zw. z art. 126 k.p.a. i pouczając o prawie złożenia wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy. Skarżąca złożyła skargę do WSA od postanowienia SKO, pomijając wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy. SKO wniosło o odrzucenie skargi.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Zbigniew Kruszewski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 25 września 2017 r. sprawy ze skargi D.B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie wyjaśnienia treści postanowienia postanawia: odrzucić skargę. Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2017 r. (nr [...]) Samorządowe Kolegium Odwoławcze (w skrócie: "SKO") stwierdziło niedopuszczalność wniosku D.B. (skarżącej) z [...] marca 2017r. o ponowne rozpatrzenie sprawy. 18 kwietnia 2017 r. skarżąca złożyła do Samorządowego Kolegium Odwoławczego wniosek o wyjaśnienie treści postanowienia z dnia [...] kwietnia 2017r. Postanowieniem z dnia [...] maja 2017 r., nr [...], SKO odmówiło wyjaśnienia treści postanowienia, powołując jako podstawę orzeczenia m.in. art. 113 § 2 w zw. z art. 126 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r., poz. 1257 - w skrócie: "k.p.a."). W postanowieniu organ zawarł pouczenie o przysługującym prawie złożenia wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w terminie 7 dni od dnia jej doręczenia. Dnia 20 lipca 2017 r. skarżąca wywiodła skargę od postanowienia SKO z [...] maja 2017 r. W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej odrzucenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 - w skrócie: "p.p.s.a.") skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli przysługiwały one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Zgodnie natomiast z art. 127 § 1 i 3 k.p.a. od decyzji wydanej w I instancji służy stronie odwołanie tylko do jednej instancji, przy czym od decyzji wydanej w pierwszej instancji przez samorządowe kolegium odwoławcze przysługuje wniosek do tego organu o ponowne rozpatrzenie sprawy. W każdym przypadku, gdy stronie przysługuje prawo wniesienia środka zaskarżenia od orzeczenia organu pierwszej instancji do organu odwoławczego, kontrola sądowa orzeczenia wydanego przez organ w pierwszej instancji jest dopuszczalna tylko łącznie z kontrolą orzeczenia wydanego postępowaniu odwoławczym, a więc tylko wówczas, gdy do sądu administracyjnego zaskarżono orzeczenie organu odwoławczego. Jak wynika z akt administracyjnych, od postanowienia z dnia [...] maja 2017r. skarżącej przysługiwał wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy o czym skarżąca została prawidłowo pouczona (k. 30 akt administracyjnych). Niezłożenie takiego wniosku było równoznaczne z niewyczerpaniem środków zaskarżenia o których mowa w art. 52 § 1 p.p.s.a. czyli niespełnieniem wymogu stanowiącego ustawową przesłankę do wniesienia skargi. Niedochowanie tego obowiązku powodowało, że skarga była niedopuszczalna. W tym stanie rzeczy Sąd odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., przy czym zgodnie z art. 58 § 3 p.p.s.a. uczynił to na posiedzeniu niejawnym.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło