II SA/Go 741/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Dziedzic po rozpoznaniu w dniu 18 czerwca 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H.G. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...]r., nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: odrzucić sprzeciw. W dniu 30 października 2019 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. wpłynął sprzeciw H.G. od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] września 2019 r., nr [...], którą organ uchylił w całości decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] sierpnia 2019 r. o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu Przedsiębiorstwu B. S.A. pozwolenia na budowę wytwórni mas bitumicznych wraz z infrastrukturą techniczną i zagospodarowaniem terenu, związanej z realizacją robót budowlanych na drodze krajowej [...] – w ciągu ulic: [...] poprzez [...] do granic miasta, [...], działki ewidencyjne nr [...] i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 8 listopada 2019 r. H.G. została wezwana do usunięcia w terminie 7 dni braku formalnego sprzeciwu, pod rygorem odrzucenia, przez podanie swojego numeru PESEL oraz wykazania interesu prawnego we wniesieniu sprzeciwu. Odrębnym zarządzeniem z tej samej daty wnosząca sprzeciw została wezwana do uiszczenia w terminie 7 dni wpisu sądowego od złożonego sprzeciwu w wysokości 100 zł, również pod rygorem odrzucenia. Oba wezwania zostały przesłane na adres strony podany w sprzeciwie i skutecznie doręczone z dniem 15 listopada 2019 r. W piśmie z dnia [...] listopada 2019 r. H.G. podała numer PESEL, jednak nie wykazała interesu prawnego we wniesieniu sprzeciwu. Jednocześnie wniosła o zwolnienie z obowiązku ponoszenia kosztów sądowych. Prawomocnym postanowieniem z dnia 14 lutego 2020 r. referendarz sądowy odmówił wnoszącej sprzeciw przyznania prawa pomocy. Na mocy zarządzenia z dnia 17 marca 2020 r. H.G. została wezwana do wykonania zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 8 listopada 2019 r. przez uiszczenie wpisu sądowego od sprzeciwu w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia sprzeciwu. Wezwanie – przesłane na adres strony podany w sprzeciwie i skutecznie doręczone z dniem 6 kwietnia 2020 r. – pozostało bez odpowiedzi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Sprzeciw należało odrzucić. Stosownie do treści art. 64a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm. – określanej dalej jako p.p.s.a.), od decyzji, o której mowa w art. 138 § 2 k.p.a., skarga nie przysługuje, jednakże strona niezadowolona z treści decyzji może wnieść od niej sprzeciw, zwany dalej "sprzeciwem od decyzji". Zgodnie natomiast z art. 64b § 1 i § 2 p.p.s.a. do sprzeciwu od decyzji stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Z kolei przepis art. 230 § 1 p.p.s.a. stanowi, że od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Jednym z takich pism jest skarga (art. 230 § 2 p.p.s.a.). W świetle natomiast art. 220 § 1 p.p.s.a. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata. W takim przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo do uiszczenia opłaty w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, a w przypadku skargi - pod rygorem jej odrzucenia (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Dodatkowo zgodnie z art. 50 § 1 p.p.s.a. uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, jeżeli z powodu tych braków nie można nadać sprawie prawidłowego biegu. Wyżej zacytowane przepisy, na podstawie art. 64b § 1 p.p.s.a. należy stosować również do sprzeciwu, w związku z czym Przewodniczący Wydziału zarządzeniem z dnia 8 listopada 2019 r. wezwał wnoszącą sprzeciw do uiszczenia wpisu sądowego od sprzeciwu w wysokości 100 zł oraz wykazania interesu prawnego w jego wniesieniu. Prawomocnym postanowieniem z dnia 14 lutego 2020 r. referendarz sądowy odmówił przyznania prawa pomocy. Wobec powyższego wnosząca sprzeciw została wezwana do wykonania zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 8 listopada 2019 r. do uiszczenia wpis sądowego. Pomimo dwukrotnego awizowania skierowana do H.G. przesyłka nie została odebrana. Stosownie do treści art. 73 § 1 p.p.s.a., w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65 – 72 p.p.s.a., pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (art. 73 § 3 p.p.s.a.). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (art. 73 § 4 p.p.s.a.). Ustawodawca wprowadził zatem tzw. fikcję doręczenia polegającą na uznaniu, że pismo uważa się za doręczone po upływie 14 dni od dnia złożenia pisma w placówce pocztowej, po uprzednim dokonaniu dwukrotnego zawiadomienia (pozostawienia tzw. awizo), o jakim mowa w art. 73 § 2 p.p.s.a. Wobec powyższego przyjąć należało, że przedmiotowa przesyłka została skutecznie doręczona, po dwukrotnym awizowaniu, dnia 6 kwietnia 2020 r., tj. licząc 14 dni od pozostawienia pod adresem wskazanym w sprzeciwie pierwszego awizo w dniu 23 marca 2020 r. W tym miejscu należy zauważyć, że od dnia 14 marca 2020 r. do odwołania na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej zgodnie z rozporządzeniem Ministra Zdrowia z dnia 13 marca 2020 r. w związku z zakażeniami wirusem SARS-CoV-2 (Dz.U. 2020 poz. 433) został ogłoszony stan zagrożenia epidemicznego i na podstawie art. 15zzs ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2020 poz. 374), został zawieszony bieg terminów procesowych w postępowaniach sądowych, w tym sądowoadministracyjnych. Powyższe zawieszenie terminów zostało uchylone na mocy art. 46 pkt 20 ustawy z dnia 14 maja 2020 r. o zmianie niektórych ustaw w zakresie działań osłonowych w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa SARS-CoV-2 (Dz.U. z 2020 poz. 875), a więc z upływem 7 dni od dnia wejścia w życie ww. ustawy, tj. od 16 maja 2020 r., a zatem z dniem 24 maja 2020 r. W świetle powyższego termin na uiszczenie wpisu sądowego od sprzeciwu upłynął H.G. z dniem 2 czerwca 2020 r. (liczony od 24 maja 2020 r.), jednak z analizy akt sprawy wynika, że ww. brak nie został przez wnoszącą sprzeciw usunięty. Dodatkowo wnosząca sprzeciw nie wykazała swojego interesu prawnego we wniesieniu sprzeciwu. Wobec powyższych okoliczności, na podstawie art. 58 § 3 w zw. z art. 220 § 3 i art. 64b § 1 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji. Odnosząc się natomiast do zawartego w sprzeciwie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji organu I instancji wyjaśnić należy, iż wobec odrzucenia sprzeciwu z przytoczonych powyżej względów, wniosek ten jako bezprzedmiotowy nie podlega rozpoznaniu.