II SA/Go 742/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ireneusz Fornalik, Sędziowie Sędzia WSA Grażyna Staniszewska (spr.), Asesor WSA Anna Juszczyk - Wiśniewska,, Protokolant Krzysztof Rogalski, po rozpoznaniu w dniu 31 stycznia 2006 r. na rozprawie sprawy ze skargi H.N. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej Oddala skargę Decyzją z dnia [...] marca 2005r. nr [...] Państwowy Inspektor Sanitarny nie stwierdził u H.N. choroby zawodowej - przewlekłej choroby narządu głosu spowodowanej nadmiernym wysiłkiem głosowym, trwającym co najmniej 15 lat, wymienionej w pozycji nr 15 wykazu chorób zawodowych określonych w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002r. w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczegółowych zasad postępowania w sprawach zgłaszania podejrzenia, rozpoznawania i stwierdzania chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach (DZ.U. nr 132, poz. 1115). W uzasadnieniu decyzji organ I instancji powołał się na treść orzeczenia lekarskiego nr [...] z dnia [...] czerwca 2004r. wydanego przez Wojewódzki Ośrodek Medycyny Pracy Gabinet Laryngologiczny Chorób Zawodowych o braku podstaw do rozpoznania choroby zawodowej u H.N. oraz na treść orzeczenia lekarskiego nr [...] z dnia [...] stycznia 2005r. wydanego przez Instytut Medycyny Pracy - Przychodnia Chorób Zawodowych o braku podstaw do rozpoznania u H.N. choroby zawodowej narządu głosu. Od decyzji organu I instancji H.N. wniosła odwołanie. W odwołaniu strona wskazuje na niekorzystne warunki pracy wykonywanej przez wiele lat, a w szczególności wysoką temperaturę i niską wilgotność powietrza, które w ocenie skarżącej doprowadziły do złego stanu jej zdrowia. Zdaniem strony właśnie warunki pracy spowodowały powstanie u niej polipa fałdu głosowego. Decyzją z dnia [...] lipca 2005r. nr [...] Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu organ II instancji, powołując się na treść § 8 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002r. w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczegółowych zasad postępowania w sprawach zgłaszania podejrzenia, rozpoznawania i stwierdzania chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach (DZ.U. Nr 132, poz. 115) wskazał, że do wydania decyzji o stwierdzeniu choroby zawodowej niezbędne jest spełnienie dwóch elementów jednocześnie tj. orzeczenie lekarskie o rozpoznaniu choroby zawodowej i wyniki dochodzenia epidemiologicznego wskazujące na istnienie związku przyczynowego między rozpoznaną chorobą, a warunkami pracy. Dalej organ wskazuje, że rozpoznane u H.N. przez Wojewódzki Ośrodek Medycyny Pracy i Instytut Medycyny Pracy schorzenia nie są ujęte w wykazie chorób zawodowych wspomnianego wyżej rozporządzenia, dlatego schorzeń tych nie można uznać za chorobę zawodową. Jednocześnie organ podaje, że przeprowadzone u H.N. badania nie potwierdziły występowania choroby zawodowej narządu głosu, opisanej w wymienionym rozporządzeniu. Od decyzji organu II instancji H.N. wniosła skargę. W skardze strona zarzuca, że zaskarżona decyzja o braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej wydana została bez uwzględnienia warunków pracy skarżącej. W odpowiedzi na skargę Państwowy Wojewódzki Inspektor sanitarny wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał swoje stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje Na wstępie należy stwierdzić, że sądy administracyjne powołane zostały do tego, aby sprawować kontrolę nad działalnością administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest poprzez orzekanie w sprawach skarg na decyzje, postanowienia i inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej oraz na bezczynność organów. Kontrola wykonywana przez sądy administracyjne sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. W niniejszej sprawie Sąd nie stwierdził, aby zaskarżona decyzja naruszała przepisy prawa. Zgodnie z § 2 ust 1 wymienionego wyżej rozporządzenia przy zgłaszaniu, rozpoznawaniu i stwierdzeniu chorób zawodowych uwzględnia się choroby ujęte w wykazie chorób zawodowych, jeżeli w wyniku oceny warunków pracy można stwierdzić bezspornie lub z wysokim prawdopodobieństwem, że choroba została spowodowana działaniem czynników szkodliwych dla zdrowia występujących w środowisku pracy albo w związku ze sposobem wykonywania pracy, zwanymi " narażeniem zawodowym". Z akt sprawy wynika, że skarżąca pracowała zawodowo na stanowisku pielęgniarki w okresie od [...] września 1968r. do [...] kwietnia 2004r. W okresie od [...] marca 200] r. do [...] kwietnia 2004r. skarżąca zatrudniona była na stanowisku pielęgniarki w rejestracji. W celu rozpoznania choroby zawodowej narządu głosu skarżąca badana była przez jednostkę orzeczniczą I stopnia tj. Wojewódzki Ośrodek Medycyny Pracy Gabinet Laryngologiczny Chorób Zawodowych oraz przez jednostkę orzeczniczą II stopnia tj. Instytut Medycyny Pracy Przychodnia Chorób Zawodowych. W wydanych orzeczeniach lekarskich, zarówno przez jednostkę orzeczniczą. I jak i II stopnia, stwierdzono brak podstaw do rozpoznania u skarżącej choroby zawodowej. W orzeczeniu lekarskim wydanym przez Instytut Medycyny Pracy Przychodnia chorób Zawodowych stwierdzono u H.N. występowanie przewlekłego prostego nieżytu krtani z cechami obrzęku ponadbłonkowego, stan po usunięciu polipa prawego fałdu głosowego, przewlekły suchy nieżyt gardła oraz niedoczynność tarczycy w wywiadzie. W uzasadnieniu orzeczenia stwierdzono, iż zmiany morfologiczno-czynnościowe w zakresie krtani powstały z przyczyn pozazawodowych (czynnik zapalny) i pozostają bez związku z pracą na stanowisku pielęgniarki i rejestratorki wymagającej pracy głosem. Polip fałdu głosowego spotyka się często w populacji osób, które nigdy nie były obciążone wysiłkiem głosowym. Dalej w orzeczeniu stwierdza się, że podstawą do rozpoznania choroby zawodowej narządu głosu jest wykazanie zmian organicznych w postaci guzków głosowych twardych, wtórnych zmian przerostowych bądź niedowładu mięśni przewodzących napinających fałdy głosowe. Natomiast polipa fałdu głosowego nie można utożsamiać ze zmianami przerostowymi wtórnymi spowodowanymi nadmiernym wysiłkiem głosowym. W wykazie chorób zawodowych stanowiącym załącznik do wymienionego wyżej rozporządzenia, pod pozycja nr 15 wymienione zostały przewlekłe choroby narządu głosu spowodowane nadmiernym wysiłkiem głosowym, trwającym co najmniej 15 lat tj.: 1) guzki głosowe twarde, 2) wtórne zmiany przerostowe fałdów głosowych, 3) niedowład mięśni przewodzących i napinających fałdy głosowe z niedomykalnością fonacyjną głośni i trwałą dysfonią. Ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wynika że skarżąca cierpi na schorzenia narządu głosu, jednak stwierdzone u skarżącej schorzenia nie stanowią żadnej z chorób zawodowych narządu głosu, wymienionych w rozporządzeniu. W tej sytuacji zarzut skarżącej, iż organ administracyjny orzekając w sprawie nie uwzględnił trudnych warunków pracy skarżącej, jest całkowicie bezzasadny. Zgodnie z przywołaną powyżej treścią § 2 rozporządzenia, przy stwierdzeniu choroby zawodowej organ administracyjny ma obowiązek uwzględnienia choroby ujętej w wykazie. Dopiero stwierdzenie wystąpienia choroby ujętej w wykazie chorób zawodowych obliguje organ administracyjny do badania ewentualnego związku pomiędzy stwierdzoną chorobą zawodową, a warunkami pracy. Zgromadzony w sprawie materiał dowodowy jest kompletny i spójny, a wydane w sprawie orzeczenia lekarskie w swej treści pokrywają się i wynika z nich jednoznacznie, że stwierdzone u skarżącej schorzenia nie stanowią choroby zawodowej. Stąd, na potrzeby toczącego się postępowania, nie było potrzeb dochodzenia przyczyn stwierdzonych u skarżącej schorzeń zdrowotnych. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (DZ.U. z 2002 r. nr 132 poz. 1270 ze zm. ), Sąd skargę oddalił.