II SA/Go 743/11

Dnia 20 grudnia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Brzezińska po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku B.S. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi B.S. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia. B.S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] lipca 2011 r., nr [...], którym organ utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] maja 2011 r., nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego. Jednocześnie w skardze został zawarty wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. Zarządzeniem Sędziego z dnia 23 listopada 2011 r. wezwano pełnomocnika skarżącego r.pr. L.R., ustanowionego w ramach prawa pomocy (postanowienie referendarza sądowego z dnia 10 listopada 2011 r., sygn. akt II SA/Go 743/11), do sprecyzowania, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, okoliczności uzasadniających powyższy wniosek poprzez wykazanie czy wykonanie zaskarżonego postanowienia spowoduje dla strony skarżącej niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, czy też trudnych do odwrócenia skutków i na czym miałyby one polegać. Powyższe wezwanie zostało odebrane w dniu 30 listopada 2011 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru - k. 36 akt sprawy). Pismem z dnia [...] grudnia 2011 r. pełnomocnik skarżącego wskazał, że wstrzymanie, czy też odmowa wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej nie zmieni w żaden sposób sytuacji prawnej skarżącego, gdyż złożenie przez stronę wniosku o umorzenie postępowania egzekucyjnego nie stanowiło przesłanki wstrzymania ani środków egzekucyjnych, ani postępowania egzekucyjnego. Organ egzekucyjny mógł i może w dalszym ciągu prowadzić egzekucję. Jednocześnie podał, iż ewentualne wstrzymanie przez Sąd wykonania zaskarżonego postanowienia mogłoby wpłynąć jedynie w sposób faktyczny, choć pośredni na zachowanie organu egzekucyjnego, który nie będąc pewny rozstrzygnięcia zgodności z prawem przedmiotowego postanowienia, faktycznie powstrzyma się z dalszymi czynnościami egzekucyjnymi, co byłoby w interesie skarżącego ze względu na jego trudną sytuację materialną. Zdaniem pełnomocnika przeprowadzenie egzekucji z nieruchomości stanowiących majątek skarżącego, w celu wyegzekwowania kwoty 2.800 zł wraz z odsetkami i kosztami egzekucyjnymi, wyrządziłoby znaczną szkodę, której skutków nie dałoby się Sygn. akt II SA/Go 743/11 odwrócić i w tym zakresie wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia jest uzasadniony. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej jako "P.p.s.a.", po przekazaniu Sądowi skargi, Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Bez względu na to, czy strona skarżąca poparła swój wniosek przekonywującą argumentacją, decydującą kwestią w rozpoznawanej sprawie jest charakter objętego wnioskiem rozstrzygnięcia. W doktrynie i literaturze jednolicie przyjmuje się, że przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a co za tym idzie nie każdy wymaga wykonania. Nie kwalifikują się do wykonania te spośród aktów prawnych, które dla sprowadzenia stanu prawnego lub faktycznego w nim określonego nie wymagają czynności podmiotów uprawnionych. W rzeczywistości więc problem wykonania aktu administracji dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone obowiązki, (por. P. Tarno: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - komentarz, LexisNexis. W-wa 2005, str. 295). Zdaniem Sądu, zaskarżone postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] lipca 2011 r., nr [...], którym organ utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] maja 2011 r., nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego przeciwko B.S. na podstawie tytułu wykonawczego z dnia [...] sierpnia 2009 r. nr [...] wystawionego przez Ubezpieczeniowy Fundusz Gwarancyjny, nie posiada atrybutu wykonalności, tj. nie 3 Sygn. akt II SA/Go 743/11 nadaje się do wykonania i nie podlega wykonaniu, a przez to nie może wywołać bezpośrednich następstw w postaci niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków określonych w art. 61 § 3 P.p.s.a. Wymienione postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] lipca 2011r. nie stanowi podstawy egzekucji, bowiem podstawę tę stanowi tytuł wykonawczy (nr [...]) wydany w postępowaniu egzekucyjnym, którego umorzenia odmówiono postanowieniem organu l instancji z dnia [...] maja 2011 r. Nie obliguje jednocześnie strony do jakiegokolwiek działania i nie nakłada również uprawnień - wobec tego jest aktem, który nie podlega wykonaniu. Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.