II SA/Go 744/13

PostanowienieWSA w Gorzowie Wielkopolskim2013-11-29

Skład orzekający: Marek Szumilas

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga wniesiona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego powinna zostać odrzucona, jeśli skarżący nie uzupełnił jej braków formalnych i nie uiścił wpisu sądowego pomimo dwukrotnego wezwania i zastosowania fikcji doręczenia?
Ratio decidendi
Skarga wniesiona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego podlega odrzuceniu, jeśli skarżący, pomimo wezwania i zastosowania fikcji doręczenia, nie uzupełnił jej braków formalnych ani nie uiścił należnego wpisu sądowego. Postępowanie sądowe może toczyć się wyłącznie na podstawie skutecznie wniesionej skargi, a brak tych elementów uniemożliwia jej merytoryczne rozpoznanie.
Stan faktyczny
Skarżący W.G. wniósł skargę na decyzję Wojewody uchylającą decyzję Wójta Gminy o odmowie wymeldowania skarżącego. Skarga zawierała braki formalne (brak odpisów) i nie uiszczono od niej wpisu sądowego. Pomimo dwukrotnego wezwania do uzupełnienia braków i uiszczenia wpisu, a także zastosowania fikcji doręczenia, skarżący nie podjął przesyłek sądowych i nie wykonał wezwań. W związku z tym sąd postanowił odrzucić skargę.
Rozstrzygnięcie
Odrzucić skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Dnia 29 listopada 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marek Szumilas po rozpoznaniu w dniu 29 listopada 2013 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W.G. na decyzję Wojewody z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie odmowy wymeldowania p o s t a n a w i a : odrzucić skargę. W.G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję Wojewody z dnia [...] lipca 2013 roku nr [...]. Zaskarżonym rozstrzygnięciem Wojewoda uchylił decyzje Wójta Gminy z dnia [...] stycznia 2013 r. nr [...] o odmowie wymeldowania W.G. z pobytu stałego z lokalu znajdującego się w [...]. Skarga zawierała brak formalny – nie załączono do niej dwóch odpisów celem doręczenia występującym w sprawie uczestnikom postepowania, nadto nie uiszczono od niej wpisu sądowego. Zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 2 września 2013 r. skarżącemu przesłano na adres wskazany w skardze, tj. ul. [...], odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez nadesłanie dwóch jej odpisów, a także odpis odpowiedzi na skargę udzielonej przez Wojewodę. Jednocześnie skarżący został wezwany do sprecyzowania adresu, na który ma być kierowana do niego korespondencja sądowa – czy ma to być adres wskazany wyżej, czy też ul. [...]. Pomimo dwukrotnego awizowania przesyłka nie została przez skarżącego podjęta w terminie. Analiza akt administracyjnych sprawy wykazała, że w toku postępowania administracyjnego skarżącemu doręczano pisma na drugi ze wskazanych wyżej adresów, które były odbierane. W związku z powyższym, na podstawie zarządzenia z dnia 7 października 2013 r. ponownie przesłano skarżącemu na adres ul. [...] odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi, odpis odpowiedzi na skargę, a także wezwanie do sprecyzowania adresu do doręczeń. Również ta przesyłka, pomimo dwukrotnego awizowania (w dniach 11 października oraz 21 października 2013 r.) nie została przez skarżącego podjęta. Zarządzeniem z dnia 31 października 2013 r., wydanym na podstawie art. 73 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej w skrócie p.p.s.a., przesyłka ta została uznana za doręczoną z dniem 25 października 2013 r. Jak wynika z ustaleń Sądu, w wyznaczonym terminie W.G. nie uiścił należnego wpisu sądowego od skargi, nie uzupełnił także jej braku formalnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Postępowanie sądowoadministracyjne może toczyć się wyłącznie na podstawie skutecznie wniesionej skargi. Stosownie do treści art. 220 § 1 p.p.s.a., Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W myśl art. 212 § 1 p.p.s.a. opłatą sądową jest wpis sądowy od skargi. W sytuacji gdy skarga nie zawiera wpisu sądowego, strona wnosząca skargę powinna na wezwanie Sądu w terminie siedmiu dni uiścić wskazaną przez Sąd kwotę. Zaniedbanie tegoż obowiązku skutkuje obligatoryjnym odrzuceniem skargi, o czym stanowi art. 220 § 3 p.p.s.a. Z kolei zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna zawierać elementy wskazane w tym przepisie (wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, oznaczenie organu, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy, określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego), jednak przede wszystkim powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Wymagania te zostały określone w art. 46 p.p.s.a. Ponadto, w myśl art. 47 § 1 p.p.s.a. do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. Brak któregoś ze wspomnianych elementów stanowi brak formalny skargi. Zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku skargi nieuzupełnienie w powyższym terminie braków formalnych skutkuje jej odrzuceniem, co wynika z treści art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Jak wynika z akt rozpatrywanej sprawy, pomimo dwukrotnego awizowania skarżący nie odebrał przesyłek zawierających odpis odpowiedzi na skargę oraz odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego i wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi. Stosownie zaś do treści art. 73 § 1 p.p.s.a., w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65 – 72 p.p.s.a., pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zgodnie z treścią § 2 zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (art. 73 § 3 p.p.s.a.). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (art. 73 § 4 p.p.s.a.). Z przepisów tych wynika, że ustawodawca wprowadził tzw. fikcję doręczenia polegającą na uznaniu, że pismo uważa się za doręczone po upływie 14 dni od dnia złożenia pisma w placówce pocztowej, po uprzednim dokonaniu dwukrotnego zawiadomienia (pozostawienia tzw. awiza), o jakim mowa w art. 73 § 2 p.p.s.a. Wobec powyższego należało przyjąć, że druga z przedmiotowych przesyłek została skutecznie doręczona, po dwukrotnym awizowaniu, dnia 25 października 2013 r., tj. licząc 14 dni od pozostawienia przesyłki w placówce pocztowej w dniu 11 października 2013 r. Siedmiodniowy termin do wykonania wezwania Sądu, upłynął z dniem 4 listopada 2013 r. (z uwzględnieniem faktu, że dni od 1 do 3 listopada były dniami wolnymi od pracy). Skarżący we wskazanym terminie nie uzupełnił braku formalnego skargi, uiścił wymaganego wpisu sądowego od skargi, w terminie tym nie został również złożony wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. W tym stanie rzeczy skarga W.G. dotknięta jest brakami uniemożliwiającym nadanie jej dalszego biegu i nie może ona zostać rozpoznana pod względem merytorycznym. W konsekwencji, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 220 § 3 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło