II SA/Go 754/10

Dnia 23 listopada 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Michał Ruszyński po rozpoznaniu w dniu 23 listopada 2010 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K.G. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie nakazania usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. K.G. wniósł skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2010 r. w przedmiocie nakazania usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości, wydaną po rozpoznaniu odwołania strony od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego Miasto z dnia [...] lipca 2010 r. nr [...] nakazującej doprowadzenie budynku mieszkalnego jednorodzinnego położonego przy ul. [...] do stanu zgodnego z wymaganiami zawartymi w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, w terminie sześciu miesięcy od daty uprawomocnienia się niniejszej decyzji. Zaskarżonym rozstrzygnięciem Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego uchylił decyzję organu pierwszej instancji w części dotyczącej wyznaczenia terminu wykonania określonego w decyzji obowiązku i orzekł w tym zakresie o wyznaczeniu terminu wykonania obowiązku na sześć miesięcy od daty otrzymania niniejszej decyzji. W pozostałym zakresie organ odwoławczy utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Dnia [...] listopada 2010 r. K.G. wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Podniósł, iż z uwagi na wyznaczony w zaskarżonej decyzji termin wykonania oznaczonych w niej prac oraz fakt możliwie długiego oczekiwania na rozpoznanie skargi przez Wojewódzki Sąd Administracyjny wniosek jest w pełni uzasadniony. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje Wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) dalej w skrócie p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Po jej przekazaniu wojewódzkiemu sądowi administracyjnemu może on – na wniosek skarżącego – wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków oznacza, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia ani tez nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. W szczególności chodzi tu o sytuacje grożące utratą przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego, lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu lub zdrowiu. Z kolei trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniawszy, powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2006, s.220; B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Zakamycze 2005, s. 167). W niniejszej sprawie termin rozprawy został wyznaczony na dzień 2 grudnia 2010 r. Orzeczenie kończące postępowanie może zostać wydane już w tym dniu, ewentualnie Sąd ma możliwość odroczenia ogłoszenia wyroku na czas do czternastu dni na podstawie art. 139 § 1 p.p.s.a. Oznacza to, że orzeczenie kończące postępowanie powinno zostać wydane najpóźniej w dniu 16 grudnia 2010 r. Tymczasem wyznaczony w zaskarżonej decyzji sześciomiesięczny termin do usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości w obiekcie budowlanym upływa w dniu 6 marca 2011 r. Brak jest zatem podstaw do przyjęcia, że wyznaczony w zaskarżonej decyzji termin usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości upłynie, zanim skarga K.G. zostanie rozpoznana. W konsekwencji nie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków spowodowanych wykonaniem zaskarżonej decyzji, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Dodatkowo należy podkreślić, że ewentualne wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji upadłoby z chwilą wydania orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji, co wynika z art. 61 § 6 p.p.s.a. Gdyby natomiast z nieprzewidzianych przyczyn zaistniała potrzeba odroczenia terminu rozprawy i orzeczenie kończące postępowanie nie mogło zostać wydane do 16 grudnia 2010 r., wówczas Sąd będzie mógł stosownie do art. 165 p.p.s.a. uchylić bądź zmienić niniejsze postanowienie wskutek zmiany okoliczności sprawy i jeżeli zaistnieje taka potrzeba, orzec o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji. W świetle powyższych okoliczności, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji.