II SA/Go 755/11

Dnia 16 listopada 2011 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Staniszewska po rozpoznaniu w dniu 16 listopada 2011 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I.Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji p o s t a n a w i a : odrzucić skargę. Decyzją z dnia [...] lipca 2011 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze, po rozpoznaniu wniosku I.Z., działając m.in. w oparciu o treść art. 156 § 1 pkt 2, art. 157 § 1 i § 2 oraz art. 158 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) odmówiło stwierdzenia nieważności decyzji Wójta Gminy z dnia [...] marca 2010 r. znak [...] w przedmiocie rozgraniczenia nieruchomości. Decyzja zawierała pouczenie, że nie służy od niej prawo wniesienia odwołania, jednakże strona niezadowolona z decyzji może zwrócić się do Samorządowego Kolegium Odwoławczego z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy. Decyzja została doręczona wnioskodawcy dnia 26 lipca 2011 r. Na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniósł I.Z., kwestionując jej zasadność i zgodność z prawem oraz domagając się usunięcia jej z obrotu prawnego. Skarga została nadana listem poleconym dnia 5 sierpnia 2011 r. (data stempla pocztowego na kopercie, k. 10 akt sądowych). Po otrzymaniu powyższej skargi, pismem z dnia [...] sierpnia 2011 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze wezwało I.Z. do jednoznacznego sprecyzowania, czy nadal wbrew treści prawidłowego pouczenia, jakie zostało zawarte w nieostatecznej decyzji SKO z dnia [...] lipca 2011 r. nr [...], którą wnioskodawca kwestionuje, domaga się on przekazania ww. "pisma" jako skargi na nieostateczną decyzję SKO wraz z aktami sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gorzowie Wlkp. celem rozpatrzenia, czy też – zgodnie z pouczeniem zawartym w treści zaskarżonej decyzji – pismo kwestionujące przedmiotową decyzję stanowi wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, który jako środek zaskarżenia, zgodnie z art. 127 § 3 k.p.a. przysługuje na decyzje wydane w pierwszej instancji przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem przyjęcia, że pismo strony jest w istocie wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, do rozpatrzenia którego organem właściwym jest Samorządowe Kolegium Odwoławcze. W odpowiedzi na powyższe wezwanie, pismem z dnia [...] września 2011 r. I.Z. oświadczył, iż jednoznacznie domaga się przekazania ww. pisma jako skargi na nieostateczną decyzję SKO wraz z aktami sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gorzowie Wlkp. celem rozpatrzenia. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej odrzucenie z uwagi na niewyczerpanie przysługujących stronie środków zaskarżenia w administracyjnym toku instancji w postaci wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skargę należało odrzucić. Badanie merytorycznej zasadności skargi poprzedza analiza jej dopuszczalności. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) p.p.s.a. skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Stosownie do treści art. 127 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) od decyzji wydanej w pierwszej instancji służy stronie odwołanie tylko do jednej instancji. Od decyzji wydanej w pierwszej instancji przez ministra lub samorządowe kolegium odwoławcze nie służy odwołanie, jednakże strona niezadowolona z decyzji może zwrócić się do tego organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy; do wniosku tego stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące odwołań od decyzji (art. 127 § 3 k.p.a.). Zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lipca 2011 r. nr [...] (wydana w nadzwyczajnym trybie postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji Wójta Gminy z dnia [...] marca 2010 r. znak [...]) stanowiła rozstrzygnięcie pierwszoinstancyjne w rozumieniu art. 127 § 3 k.p.a. Od decyzji tej stronom przysługiwał zatem wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, do rozpoznania którego organem właściwym było SKO. Przedmiotowa decyzja zawierała prawidłowe pouczenie o sposobie i terminie wniesienia tego środka zaskarżenia. Pomimo tego skarżący, odpowiadając na wezwanie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] sierpnia 2011 r., oświadczył, iż jednoznacznie domaga się przekazania swojego pisma z [...] sierpnia 2011 r. jako skargi na nieostateczną decyzję SKO wraz z aktami sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gorzowie Wlkp. W konsekwencji, wobec jednoznacznego stanowiska skarżącego należy przyjąć, że wniósł on do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego wydaną w pierwszej instancji, z pominięciem wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, o którym mowa w art. 127 § 3 k.p.a. Wniesienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargi na wydaną w pierwszej instancji decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z pominięciem wskazanego wyżej środka zaskarżenia, należy uznać za niewyczerpanie środków zaskarżenia w rozumieniu art. 52 p.p.s.a., tym bardziej, że decyzja Kolegium z dnia [...] lipca 2011r. nr [...] zawierała prawidłowe pouczenie o przysługującym stronie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy do SKO, który należało wnieść do Kolegium w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji. Jest to jedna z przyczyn niedopuszczalności skargi, o jakiej mowa w art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. (B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. 3, Warszawa 2009, s. 194), w związku z czym wniesiona skarga nie mogła zostać rozpoznana pod względem merytorycznym i została odrzucona. W świetle powyższych okoliczności, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., należało orzec jak w sentencji