II SA/Go 759/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Michał Ruszyński po rozpoznaniu w dniu 25 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym skargi D.B. na pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie udzielenia wyjaśnień postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] maja 2013 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze nr [...] poinformowało D.B., że wyrokiem z dnia 13 marca 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. uchylił decyzję Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej z dnia [...] listopada 2012 r. znak: [...] przyznającą stronie zasiłek okresowy w wysokości 32,50 za okres od [...] października 2012 r. do [...] października 2012 r. oraz decyzję SKO z dnia [...] grudnia 2012 r. utrzymującą w mocy decyzję organu I instancji. SKO przywołało w treści pisma główne motywy uzasadnienia wydanego w sprawie wyroku, informując jednocześnie stronę, iż w wyniku jego analizy organ stwierdził brak podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od w/w wyroku, wobec czego wyroku uprawomocnił się z dniem 9 maja 2013 r. Kolegium poinformowało, iż akta administracyjne wraz z odpisem prawomocnego orzeczenia doręczone zostały organowi odwoławczemu w dniu 23 maja 2013 r. wobec czego SKO prześle komplet akt sprawy organowi I instancji celem powtórnego rozpatrzenia sprawy o przyznanie pomocy w formie zasiłku okresowego. W związku z treścią powyższego pisma D.B. w piśmie z dnia [...] czerwca 2013 r. zwróciła się do Samorządowego Kolegium Odwoławczego o udzielenie na piśmie informacji jakie prawa i obowiązki przysługują jej w związku z ponownym rozpoznaniem sprawy przez organ I instancji. W odpowiedzi na pismo strony Kolegium pismem z dnia [...] lipca 2013 r. znak: [...] wyjaśniło D.B., iż sprawa przyznania zasiłku okresowego zostanie rozpatrzona przez organ I instancji na podstawie przepisów ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej oraz przepisów ustawy Kodeks postępowania administracyjnego. Kolegium poinformowało stronę, że w sytuacji gdy nie będzie zadowolona z decyzji wydanej przez organ I instancji to zgodnie z art. 127 kpa przysługiwać będzie jej odwołanie tylko do jednej instancji, do rozpatrzenia którego właściwy jest organ administracji publicznej wyższego stopnia, czyli Samorządowe Kolegium Odwoławcze. Jednocześnie Kolegium poinformowało stronę, iż odwołanie wnosi się do właściwego organu za pośrednictwem organu, który wydał decyzję w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie. Pismem z dnia [...] sierpnia 2013 r. D.B. zwróciła się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. ze skargą m.in. na pismo SKO z dnia [...] lipca 2013 r., znak: [...]. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o odrzucenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu jako niedopuszczalna. Za dopuszczalną uznać można tylko skargę, która podlega kognicji sądu administracyjnego. Granice właściwości rzeczowej wojewódzkich sądów administracyjnych sprecyzowane zostały w przepisach art. art. 3 § 2 i 3 oraz art. 4 i art. 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a, jak również wynikają ze szczególnych przepisów zawartych w innych aktach prawnych. W myśl art. 3 § 2 p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. W myśl § 3 cyt. przepisu sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. W zaskarżonym piśmie z dnia [...] lipca 2013 r. Kolegium przesłało D.B. wyjaśnienia w związku z pytaniem skierowanym przez stronę w piśmie z dnia [...] czerwca 2013 r. dotyczącym przysługujących jej praw w sprawie będącej przedmiotem ponownego rozpoznania przez organy po uchyleniu decyzji wyrokiem WSA w Gorzowie Wlkp. Zatem nie ulega wątpliwości, iż zaskarżone pismo nie mieści się w kategorii aktów indywidualnych, wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1 - 3 p.p.s.a., nie ma bowiem charakteru jednostronnego aktu normatywnego - postanowienia lub decyzji administracyjnej. Nie jest to akt administracyjny wydany w postępowaniu administracyjnym, egzekucyjnym bądź zabezpieczającym, w indywidualnie oznaczonej sprawie administracyjnej, rozstrzygający tą sprawę co do istoty czy też kończący postępowanie w sprawie. Nie ma ono charakteru postanowienia podlegającego zaskarżeniu w drodze zażalenia. Nie można go również zakwalifikować jako akt objęty dyspozycją przepisu art. 3 § 2 pkt 4a - 7 p.p.s.a. Zaskarżonego pisma nie sposób także zaliczyć do aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., tj. aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej, nie wymienionej w pkt 1 - 3 tego artykułu, dotyczącej uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. W przepisie tym mowa jest o aktach lub czynnościach z zakresu administracji publicznej, innych niż decyzje i postanowienia wydawane w administracyjnych postępowaniach jurysdykcyjnych, co wyraźnie wskazuje, że chodzi o sprawy indywidualne, podobnie jak w przypadku spraw załatwianych w drodze decyzji administracyjnej, tyle tylko, że w sprawach tych nie orzeka się w drodze decyzji administracyjnej, lecz mogą być podejmowane akty lub czynności dotyczące określonych adresatów. Zatem podkreślenia wymaga fakt, że akt lub czynność, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4, są kierowane przez organ administracji publicznej również do indywidualnie określonych podmiotów. W zaskarżonym piśmie Kolegium, w związku z pismem jakie skarżąca wniosła, jedynie wyjaśniło skarżącej ogólne zasady wnoszenia środka zaskarżenia od decyzji wydanej przez organ I instancji. Co prawda zaskarżone pismo zostało skierowane do skarżącej, nie rozstrzyga jednak w sposób władczy o prawach i obowiązkach strony prowadzonego przez organ postępowania administracyjnego. Nie konkretyzuje ono uprawnień imiennie określonego podmiotu, zatem nie ma charakteru aktu indywidualnego, o którym mowa w art. 3 §2 pkt 4 p.p.s.a. Reasumując, w rozpatrywanej sprawie brak było podstaw by przyjąć, że zaskarżony akt podlega kontroli sądowoadministarcyjnej. Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp., zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.