II SA/Go 763/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Michał Ruszyński (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Jacek Jaśkiewicz Sędzia WSA Ireneusz Fornalik Protokolant sekr. sąd. Elżbieta Dzięcielewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 grudnia 2011 r. sprawy ze skargi W.W. na Prezydenta Miasta w przedmiocie wymierzenia grzywny za niewykonanie wyroku w sprawie II SA/Go 885/10 I. orzeka o wymierzeniu Prezydentowi Miasta grzywny w wysokości 300 (trzysta) złotych za niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 2 marca 2011 roku, sygn. akt II SA/Go 885/10, II. zasądza od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim na rzecz adwokata B.R. kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych, powiększoną o należną stawkę podatku od towarów i usług tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej z urzędu. Wyrokiem z 2 marca 2011r. sygn. akt II SA/Go 885/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp., w sprawie ze skargi W.W. orzekł, iż pismo Prezydenta Miasta z [...] lutego 2010r. nr [...] w przedmiocie skreślenia z listy oczekujących na przydział lokalu mieszkalnego z mieszkaniowego zasobu gminy zostało wydane z naruszeniem prawa oraz że akt ten nie podlega wykonaniu. W motywach uzasadnienia tego wyroku sąd uznał w szczególności za konieczne wnikliwe sprawdzenie w trybie § 26 ust. 12 uchwały Nr LXIV/1017/2009 Rady Miasta z dnia [...] października 2009 r. w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu gminy, czy lokal przy ul. [...]. istotnie jest miejscem "zamieszkiwania" skarżącego, czy też stanowi jedynie miejsce jego tymczasowego, incydentalnego pobytu, tzn. czy w świetle obiektywnego stanu rzeczy z pobytem tym łączy się uzewnętrzniony zamiar, wola pozostania w tym miejscu na czas nieokreślony. W razie wątpliwości organ miał poczynić ustalenia w tym zakresie w drodze oględzin i odpowiednio udokumentować to w aktach sprawy oraz dać temu wyraz w wydanym rozstrzygnięciu. Akta administracyjne powyższej sprawy zwrócono organowi wraz z odpisem wyroku ze stwierdzeniem jego prawomocności 11 maja 2011r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k. 101 akt sądowych). Pismem z [...] maja 2011r. (wpływ do organu 27 maja 2011r.) W.W. wezwał Prezydenta Miasta do ustosunkowania się do powyższego wyroku z 2 marca 2011r. W odpowiedzi organ pismem z [...] czerwca 2011r. poinformował skarżącego, iż termin rozpoznania sprawy zostaje przedłużony do 27 lipca 2011r. oraz wezwał jednocześnie stronę do uzupełnienia złożonego 7 stycznia 2010r. wniosku o zawarcie umowy najmu lokalu komunalnego o kryteria zawarte w uchwale Nr LXIV/1017/2009, tj. do dołączenia do ww. wniosku zaświadczenia o uzyskiwanym dochodzie brutto z trzech miesięcy wstecz – za marzec, kwiecień i maj 2011r. o raz określenia adresu lokalu, w którym strona zamieszkuje na terenie [...]. Następnie pismem z [...] lipca 2011r. organ poinformował skarżącego, nawiązując do jego pisma z [...] maja 2011r. i ww. wyroku, że orzeczenie to zostało wykonane i strona została przywrócona na listę osób oczekujących na lokal komunalny na rok 2011. Ponadto zobowiązał stronę do uaktualnienia wniosku w zakresie uzyskiwanego dochodu (przedłożenia zaświadczenia). 6 września 2011r. W.W. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na niewykonanie wyroku z 2 marca 2011r. Skarżący wskazał, iż niewykonanie tego orzeczenia przez organ jest celowe i zamierzone. Odpowiadając na skargę organ wniósł o jej oddalenie podając, iż zasady zaspokajania potrzeb mieszkaniowych mieszkańców [...] wykluczają wskazanie mieszkania poza wszelką kolejnością. Ponadto dodał, iż o pozycji na liście skarżący zostanie powiadomiony dopiero po zaopiniowaniu wniosku przez Społeczną Komisję Mieszkaniową, która zbierze się pod koniec września 2011r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Sąd uznał, że skarga zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – zwanej dalej: p.p.s.a), w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność oraz w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny. W orzecznictwie sądów administracyjnych podnosi się , że przez niewykonanie wyroku należy rozumieć pozostawanie w bezczynności w podjęciu lub kontynuacji postępowania administracyjnego mającego na celu zakończenie sprawy decyzją administracyjną lub w innej formie przewidzianej prawem. Zgodnie z art. 154 § 3 p.p.s.a. wykonanie wyroku lub załatwienie sprawy po wniesieniu skargi, o której mowa w § 1, nie stanowi podstawy do umorzenia postępowania lub oddalenia skargi. Tak więc sąd, oceniając zasadność skargi bierze pod uwagę stan istniejący w czasie jej wnoszenia. Oznacza to, że sąd zobowiązany jest uwzględnić skargę wniesioną na podstawie art. 154 § 1 p.p.s.a., jeżeli w dniu jej wniesienia organ pozostawał w stanie bezczynności i nie wykonał prawomocnego wyroku sądu administracyjnego w zakresie określonym w tym przepisie. Dotyczy to również sytuacji, która miała miejsce w rozpatrywanej sprawie, gdy już po wniesieniu skargi, lecz przed jej rozpatrzeniem przez sąd, organ wydał rozstrzygnięcie w sprawie, lecz dokonał tego z przekroczeniem ustawowego terminu. Zaznaczyć należy, że wymierzenie grzywny na podstawie powyższego przepisu ma za zadanie nie tylko skłonienie organu do wywiązania się z nałożonego na niego w prawomocnym wyroku obowiązku, ale także element represyjny, stanowiący w istocie karę za ignorowanie przez zobowiązane organy orzeczeń sądowych. W rozpoznawanej sprawie w chwili wniesienia skargi, tj. 6 września 2011 r. Prezydent Miasta pozostawał w bezczynności nie wykonawszy obowiązku nałożonego na niego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. z 2 marca 2011 r., II SA/Go 885/10. Akta sprawy wraz z prawomocnym wyrokiem zostały przesłane przez sąd do Prezydenta [...] maja 2011 r. Pierwszą czynnością jaką podjął organ po przykazaniu wyroku oraz akt sprawy, było wezwanie skarżącego – pismem z [...] czerwca 2011 r. – do uzupełnia wniosku w zakresie przedłożenia zaświadczenia o uzyskiwanym dochodzie brutto oraz określenia adresu lokalu w którym skarżący zamieszkuje. To wezwanie organ skierował już po terminie na załatwienie sprawy – określonym w art. 35 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst. jedn. Dz.U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.). Zgodnie bowiem z jego treścią organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki (art. 35 § 1 k. p. a.); załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania (art. 35 § 3 k. p. a.). Ponadto o każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 k. p. a. organ administracji publicznej obowiązany jest zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy (art. 36 § 1 k. p. a.). Organ następnie pismem z [...] lipca 2011 r. poinformował skarżącego o wykonaniu wyroku i przywróceniu prawa do umieszczenia wniosku z [...] stycznia 2010 r. na liście oczekujących na lokal komunalny. Pisma tego nie można jednak zakwalifikować jako akt organu załatwiający sprawę albowiem zgodnie z § 26 ust. 4 uchwały Rady Miasta z dnia [...] października 2009 r. Nr LXIV/1017/2009 w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu gminy, kwalifikowanie osób i rodzin do umieszczenia na listę celem zawarcia umowy najmu na lokale mieszkalne odbywa się z udziałem Społecznej Komisji Mieszkaniowej. Komisja ta zebrała się na posiedzeniu [...] września 2011r. i zaopiniowała pozytywnie wniosek skarżącego z [...] stycznia 2010r., skutkiem czego przywrócono skarżącego na listę przydziału lokali mieszkalnych. Nastąpiło to 29 września 2011r. a więc po złożeniu skargi. Wobec powyższego, a także uznając, że skarżący wypełnił przesłankę wynikającą z art. 154 § 1 p.p.s.a., poprzez wezwanie organu do wykonania wyroku (pismo skarżącego z [...] maja 2011r.), skargę zawierającą żądanie wymierzenia grzywny należało uznać za zasadną. Wymierzając grzywnę w wysokości 300 zł, sąd uznał, iż w okolicznościach rozpatrywanej sprawy będzie to kwota adekwatna do stopnia zawinienia ukaranego nią organu oraz zapewni, iż Prezydent Miasta zwróci w przyszłości należytą uwagę na wywiązywanie się z obowiązków nałożonych wyrokami sądowymi. Jednocześnie sąd prezentuje pogląd, iż przepis art. 154 § 6 p.p.s.a. odwołujący się w swojej treści do ogłaszanej corocznie przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego wysokości przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, określa jedynie górną granicę grzywny, tak więc w przypadku wymierzenia grzywny poniżej tej granicy, nie jest konieczne, aby kwota wymierzonej grzywny odpowiadała określonej wielokrotności tego wskaźnika. Biorąc pod uwagę powyższe ustalenia i wnioski sąd na podstawie art. 154 § 1 i § 6 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji. O wynagrodzeniu pełnomocnika skarżącego orzeczono na podstawie art. 250 p.p.s.a oraz § 2 i § 18 ust. 1 pkt 1 lit c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, póz. 1348 z póz. zm.).