II SA/Go 764/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Jutrzenka-Trzebiatowski po rozpoznaniu w dniu 29 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.B. na decyzję Burmistrza Miasta i Gminy z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania dodatku mieszkaniowego na okres od [...] do [...]. postanawia: odrzucić skargę. M.B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie skargę, którą w wyniku podjętych w sprawie czynności wstępnych, w tym wezwań skierowanych do skarżącego (wezwanie z dnia 19 lipca 2016 r. wydane w sprawie II SA/Go 574/16) oraz wskazanego w skardze Burmistrza Miasta i Gminy (wezwanie z dnia 8 sierpnia 2016 r., wydane w sprawie II SA/Go 574/16) zakwalifikowano jako skargę na decyzje Burmistrza Miasta i Gminy: 1) z dnia [...] października 2015 r. nr [...] wydaną w przedmiocie "uchylenia decyzji ostatecznej i odmowy przyznania dodatku mieszkaniowego na okres od [...] sierpnia 2013 r. do [...] stycznia 2014 r.; 2) z dnia [...] lipca 2015 r. nr [...] wydaną w przedmiocie "odmowy przyznania dodatku mieszkaniowego na okres od [...] lutego 2014 r. do [...] lipca 2016 r." Zarządzeniem z dnia 5 września 2016 r. wydanym w sprawie II SA/Go 574/16 na podstawie art. 57 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., określanej dalej jako p.p.s.a.) ze sprawy o sygn. akt II SA/Go 574/16 wyłączono sprawę ze skargi M.B. na decyzję Burmistrza Miasta i Gminy z dnia [...] lipca 2015 r. nr [...] w przedmiocie "odmowy przyznania dodatku mieszkaniowego na okres od [...] lutego 2014 r. do [...] lipca 2016 r. i zarejestrowano pod sygnaturą niniejszej sprawy, tj. II SA/Go 764/16. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu. Zgodnie z treścią art. 52 § 1 p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Stosownie do treści art. 52 § 2 p.p.s.a przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W niniejszej sprawie Burmistrz Miasta i Gminy wydał zaskarżoną decyzję z dnia [...] lipca 2015 r. orzekając jako organ I instancji. Od decyzji tej - w myśl art. 127 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 23 ze zm. – określanej dalej jako k.p.a.) w zw. z art. 17 pkt 1 k.p.a. - przysługuje stronie prawo wniesienia odwołania do właściwego miejscowo Samorządowego Kolegium Odwoławczego. A zatem, aby w niniejszej sprawie zachowany został tok instancji, wniesienie skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego winno być poprzedzone wniesieniem odwołania – od decyzji wydanej przez Burmistrza Miasta i Gminy w I instancji - do Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Należy zwrócić uwagę, że w zaskarżonej decyzji zawarto pouczenie, iż służy od niej prawo wniesienia odwołania do Samorządowego Kolegium Odwoławczego, za pośrednictwem Burmistrza, w terminie 14 dni od daty otrzymania decyzji. Na marginesie zaś Sąd zauważa, że w sprawie wyznaczony został pełnomocnik (adwokat), w ramach przyznanego prawa pomocy, jednakże nie wpłynęło do sądu ze strony pełnomocnika żadne pismo, które modyfikowałoby złożoną przez skarżącego skargę. W myśl art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn (niż wymienione w punktach 1-5) wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Za taki rodzaj niedopuszczalności uznaje się między innymi wniesienie skargi do Sądu, pomimo nie wyczerpania przysługujących skarżącemu środków zaskarżenia. Mając powyższe na uwadze, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.