II SA/Go 767/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Bohdanowicz, po rozpoznaniu w dniu 6 grudnia 2007r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] na pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., SKO [...] w przedmiocie udzielenia informacji postanawia odrzucić skargę W piśmie z dnia [...] r. skierowanym bezpośrednio do Prezesa Samorządowego Kolegium Odwoławczego D.B. zwróciła się z prośbą o udzielenie informacji w zakresie dotyczącym praw i obowiązków uczestników wywiadu środowiskowego oraz w sprawie udzielenia porad prawnych o powszechnie obowiązujących przepisach prawa, w tym wyjaśnienia zagadnień regulowanych ustawą z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w piśmie z dnia [...] działając na podstawie art. 1 i 2 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (Dz. U. z 2001 r. Nr 79, poz. 856 ze zm) w zw. z art. 9 oraz art. 231, art. 227, art. 229 pkt 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm), udzieliło D. B. wyjaśnień wskazując, iż zgodnie z treścią art. 9 Kpa na organie ciąży obowiązek udzielania stronie wszelkich informacji dotyczących okoliczności faktycznych, przepisów materialnych i procesowych, ale wyłącznie w toku prowadzonego w danej sprawie postępowania. SKO podkreśliło ponadto, że organ nie jest zobligowany do udzielania ogólnych porad prawnych, czy też informowania strony o powszechnie obowiązujących przepisach prawa. Kolegium wyjaśniło ponadto, że udzielanie obywatelom porad prawnych i wyjaśnianie ogólnych zagadnień prawnych nie należy do jego kompetencji, a o wyjaśnienie wszelkich niejasności i wątpliwości zwracać należy się do organu administracji publicznej jedynie w toku prowadzonego przez ten organ postępowania, w którym dana osoba występuje jako strona i które ma na celu ustalenie konkretnego prawa lub obowiązku. D.B. zaskarżyła powyższe pismo informujące do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. wskazując na błędność rozstrzygnięcia organu, jego przewlekłe i stereotypowe działanie. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o odrzucenie skargi, a z ostrożności procesowej o oddalenie skargi. Wojewódzki Sad Administracyjny w Gorzowie Wlkp.. zważył co następuje: Skargę należało odrzucić. Na wstępie należy wskazać, iż zgodnie z przepisem art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem i stosują środki określone w ustawie. Jednocześnie według brzmienia przepisu art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej nazywaną ppsa, kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a)pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Powyższe wyliczenie stanowi katalog zamknięty. Zaskarżenie przez stronę skarżącą aktu lub czynności niewymienionego w powyższym katalogu oznacza, iż sprawa nie jest objęta właściwością sądu administracyjnego i zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 1 ppsa podlega odrzuceniu. W rozpatrywanej sprawie przedmiotem zaskarżenia jest pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Zielonej Górze o charakterze informującym, w którym organ udzielił skarżącej odpowiedzi na zadane przez nią pytanie. Pisma organu o takim charakterze nie można zakwalifikować do żadnej z przytoczonych powyżej kategorii aktów, gdyż zdaniem Sądu zaskarżone przez D. B. pismo nie spełnia podstawowych wymogów żadnego z zaskarżalnych do sądu administracyjnego aktów prawnych w tym decyzji, postanowienia, ani też innego aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej wskazanego w treści art. 3 § 2 pkt 4 ppsa. Kodeks postępowania administracyjnego nie formułuje wprawdzie nigdzie legalnej definicji decyzji administracyjnej oraz postanowienia, niemniej jednak w poszczególnych jego przepisach zawarte zostały pewne elementy i cechy, które przy uwzględnieniu ustaleń teorii prawa administracyjnego i bogatego orzecznictwa Naczelnego Sadu Administracyjnego pozwala na rekonstrukcję ich pojęć. Za decyzję administracyjną można uznać tylko takie oświadczenie woli organu administracyjnego, które wywiera skutki prawne w sferze stosunku materialnoprawnego, bądź w sferze stosunku administracyjnego procesowego. Skutki materialnoprawne zawierają się w ukształtowaniu, zmianie lub wygaśnięciu stosunku administracyjnoprawnego, co z punktu widzenia strony (adresata decyzji) znajduje wyraz w przyznaniu jej uprawnienia lub nałożeniu obowiązków, bądź stwierdzenia istnienia określonego uprawnienia lub obowiązku. Ponadto nie ulega wątpliwości, że decyzja jak i postanowienie, wydawane są w postępowaniu toczącym się przed danym organem administracji publicznej w indywidualnej sprawie administracyjnej i stanowią jej rozstrzygnięcie. Stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego wskazuje na odmowę nadania przymiotu decyzji lub postanowienia pismom zawierającym informację, opinie, stanowiska organów, w sytuacji gdy nie spełniają one wskazanych powyżej wymogów dotyczących tych rodzajów rozstrzygnięć organów administracyjnych. Przyjmuje się także, że pisma tego typu nie mają charakteru innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 ppsa (Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Komentarz, Tadeusz Woś, Hanna Knysiak-Molczyk, Marta Romańska, Wydawnictwo {Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005). Zgodnie z powyższym uznać należało, iż zaskarżone przez skarżącą pismo organu nie spełnia wymogów koniecznych do zakwalifikowania go do którejkolwiek z form aktów lub czynności zaskarżalnych do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Pismo to stanowi bowiem jedynie odpowiedź organu informującą skarżącą w sposób ogólny o kompetencjach i obowiązkach organów, która nie jest związana jednak z będącym w toku postępowaniem administracyjnym i nie dotyczy uzyskania przez skarżącą konkretnych uprawnień lub nałożeniem konkretnych obowiązków. W świetle powyższego nie ma wątpliwości, iż w sprawie objętej skargą zachodzi brak właściwości sądu administracyjnego. Należy podkreślić, iż właściwość rzeczowa sądów administracyjnych jest wprost określona przepisami prawa i nie pozostawia wątpliwości co do interpretacji zakresu tej właściwości. Z uwagi na powyższe na mocy art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd orzekł jak w sentencji.