II SA/Go 77/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Sędzia WSA Maria Bohdanowicz po rozpoznaniu w dniu 20 lutego 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] na pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia z urzędu postępowania postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] K. R. i T. R. złożyli do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Z. wniosek o wszczęcie postępowania z urzędu w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Zarządu Powiatu Z. z dnia [...] w przedmiocie udzielenia I. i A. K. zezwolenia na lokalizację zjazdu publicznego z drogi powiatowej nr [...]. W odpowiedzi na powyższy wniosek Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Z., pismem z dnia [...], poinformowało, że w przedmiotowej sprawie nie będzie wszczęte z urzędu postępowanie administracyjne w przedmiocie stwierdzenia nieważności ww. decyzji Zarządu Powiatu Z. z uwagi na brak podstaw do jego wszczęcia. Skargę na pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] złożyli K. R. i T. R. oraz wnieśli "o uchylenie powyższego rozstrzygnięcia oraz o zasądzenie kosztów postępowania według norm przypisanych". W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej odrzucenie z uwagi na to, iż skargę wniesiono bezpośrednio do Sądu z przekroczeniem 30-dniowego terminu. Z ostrożności procesowej Kolegium wniosło o oddalenie skargi, ze względu na brak podstaw do wszczęcia z urzędu ww. postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu, aczkolwiek z innych przyczyn niż podane przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Z. Należy zauważyć, iż inicjatorami wznowienia postępowania administracyjnego, zgodnie z art. 147 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r., nr 98, poz. 1071 ze zm.) – zwanej dalej "k.p.a.", mogą być: a) organ administracji publicznej, który wydał decyzję w ostatniej instancji lub organ nadzoru; b) prokurator oraz Rzecznik Praw Obywatelskich wnoszący sprzeciw na podstawie art. 184 § 1; c) organizacja społeczna jako uczestnik postępowania na prawach strony (art. 31 § 1 i 2); d) osoba trzecia wnosząca skargę powszechną w rozumieniu przepisów działu VIII k.p.a. Jeżeli skarga taka wniesiona została w sprawie indywidualnej zakończonej decyzją ostateczną, może być uznana - zgodnie z art. 235 § 1 - ze względu na jej treść, za żądanie wznowienia postępowania z urzędu. W niniejszym postępowaniu mamy do czynienia z sytuacją, w której wniosek o wznowienie postępowania zakończonego decyzją ostateczną składają osoby nie będące stronami postępowania, o którego wznowienie wnoszą. Wówczas, w myśl art. 235 § 1 k.p.a. skargę w sprawie, w której w toku postępowania administracyjnego została wydana decyzja ostateczna, uważa się zależnie od jej treści za żądanie wznowienia postępowania lub za żądanie stwierdzenia nieważności decyzji albo jej uchylenia lub zmiany z urzędu. Przekładając powyższe rozważania na kanwę przedmiotowej sprawy, żądanie wznowienia postępowania zostałoby uwzględnione, gdyby zaszły przewidziane w kodeksie warunki do jego wznowienia postępowania (art. 235 § 2 k.p.a.). W toku przeprowadzonej kontroli Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Zielonej Górze stwierdziło brak podstaw do wznowienia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Zarządu Powiatu Z. z dnia [...]. Kontrola dopuszczalności wznowienia postępowania w danej sprawie dokonywana przez organ administracyjny kończy się wydaniem postanowienia o wznowieniu postępowania, a gdy nie ma podstaw do wznowienia, jedynie negatywne załatwienie wniosku o wznowienie postępowania kończy się wydaniem decyzji o odmowie wznowienia postępowania. W związku z powyższym, skoro organ administracyjny nie skorzystał z możliwości wszczęcia postępowania z urzędu, to nie mógł również wydać w decyzji czy postanowienia. Takie stanowisko zaprezentował również Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 23 sierpnia 1996r., sygn. akt III SA 888/95 (Glosa 1997/12 str. 31). Zgodnie z treścią art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1270 z późn. zm.) – zwanej dalej "p.p.s.a.", kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.). Oznacza to, że sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania spraw, które nie zostały wymienione w cytowanym przepisie, a więc należy stwierdzić, iż niniejsza sprawa nie podlega kontroli legalności dokonywanej przez sąd administracyjny. Na marginesie należy zaznaczyć, iż w przedmiotowej sprawie nie przysługuje również skarga na bezczynność organu. Z powyższych względów na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd orzekł jak w sentencji.