II SA/Go 777/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Aleksandra Wieczorek po rozpoznaniu w dniu 30 stycznia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi "D" Sp. z o.o. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie ustalenia opłaty adiacenckiej odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. "D" Sp. z o.o. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] sierpnia 2014 r., Nr [...], którą to decyzją uchylono w całości decyzję Wójta Gminy z dnia [...] czerwca 2014 r., Nr [...] ustalającą Spółce opłatę adiacencką w wysokości 61.339,50 zł z tytułu wzrostu wartości nieruchomości położonych w miejscowości [...] o powierzchni 9.436 m 2, stanowiących działki nr [...], wskutek podziału działki o numerze ewidencji gruntów [...], której podział został zatwierdzony decyzją Wójta Gminy z dnia [...] sierpnia 2011 r., znak: [...] oraz ustalono "D" Sp. z o.o. opłatę adiacencką z tego tytułu w wysokości 61.339,50 zł. Skarżąca Spółka w treści skargi zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji, jednakże wniosku powyższego skarżąca Spółka nie uzasadniła w żaden sposób. Na podstawie zarządzenia Sędziego z dnia 14 stycznia 2015 r. wezwano pełnomocnika strony skarżącej, w terminie 5 dni od dnia otrzymania wezwania, do sprecyzowania okoliczności uzasadniających ww. wniosek poprzez skonkretyzowanie czy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i na czym mają one polegać, pod rygorem rozpoznania wniosku w oparciu o okoliczności podane w skardze. Wezwanie zostało doręczone za pośrednictwem faksu, co potwierdza wydruk z transmisji danych (k. 39 akt sądowych.). Mimo prawidłowego doręczenia niniejszego wezwania i upływu zakreślonego terminu, pełnomocnik skarżącej Spółki nie wykazał i nie uzasadnił powyższego wniosku. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270), dalej zwanej p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże na podstawie § 2 cyt. art. w razie wniesienia skargi na decyzję lub postanowienie, organ który wydał decyzję lub postanowienie może wstrzymać z urzędu lub na wniosek skarżącego, ich wykonanie w całości lub w części, chyba że zachodzą przesłanki, od których w postępowaniu administracyjnym uzależnione jest nadanie decyzji lub postanowieniu rygoru natychmiastowej wykonalności albo gdy ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Natomiast w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi, Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, na które wniesiona została skarga, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Należy zaznaczyć, iż zdanie trzecie w/w § 3 wskazuje, iż wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności dotyczy także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Instytucja ta ma charakter wyjątku od zasady przewidującej, że ostateczna decyzja/postanowienie administracyjne korzystają z domniemania zgodności z prawem i podlegają wykonaniu. Zgodnie z ugruntowanym stanowiskiem Naczelnego Sądu Administracyjnego, wyrażonym m.in. w postanowieniu NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/2004 (publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, www.nsa.gov.pl), podstawową przesłanką wstrzymania wykonania decyzji stosownie do treści przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a. jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, a który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu. Należy również pamiętać, na co również zwracał uwagę Naczelny Sąd Administracyjny, że obowiązkiem strony jest sprecyzowanie we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji okoliczności wskazujących na zaistnienie przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. i dopiero wówczas sąd, oceniając wskazane przez stronę przesłanki, ma podstawy do sięgania do dokumentacji obrazującej sytuację majątkową strony, złożonej chociażby w toku rozpoznawania wniosku o przyznanie prawa pomocy. Sąd nie jest natomiast uprawniony do odwrócenia tej kolejności i domyślania się intencji strony wnioskującej o wstrzymanie wykonania decyzji na podstawie dokumentacji znajdującej się w aktach sprawy (por. postanowienie NSA z dnia 12 października 2010 r., sygn. akt I GZ 319/10(publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, www.nsa.gov.pl). Konieczność uwzględnienia w postępowaniu sądowoadministracyjnym całości akt sprawy nie oznacza, że sąd w odniesieniu do wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu miałby się domyślać lub przewidywać, czy ewentualnie zajdzie niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i o jaką szkodę stronie mogłoby chodzić lub jakich trudnych do odwrócenia skutków obawia się strona (postanowienie NSA z dnia 21 lipca 2008 r., sygn. akt I FZ 314/08, Lex nr 494216). Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, iż skarżąca Spółka we wniesionej do Sądu skardze z dnia 30 września 2014r. ograniczyła się w istocie do samego sformułowania wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, nie uzasadniając w jakikolwiek sposób złożonego wniosku. Braku tego, mimo wezwania Sądu z dnia 15 stycznia 2015 r., nie uzupełnił również profesjonalny pełnomocnik Spółki. Tymczasem to na stronie ciąży obowiązek uzasadnienia wniosku, w tym wskazania okoliczności uzasadniających jego uwzględnienie. Uzasadnienie takiego wniosku powinno się odnosić do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie aktu jest zasadne w stosunku do skarżącej. Twierdzenia te powinny być poparte dokumentami źródłowymi (por. J.P. Tarno, "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz.", Warszawa 2006 r., s. 188). Sąd administracyjny nie dokonuje żadnych ustaleń faktycznych w zakresie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Biorąc powyższe pod uwagę należy podkreślić, że zupełny brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (por. postanowienie NSA z dnia 18 maja 2004r., sygn. akt FZ 65/04 (publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, www.nsa.gov.pl). W związku z tym, Sąd nie mógł dokonać oceny merytorycznej wniosku w celu ustalenia, czy wykonanie zaskarżonej decyzji pociągnie za sobą niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Należy przy tym mieć na uwadze, że zawarcie w skardze zarzutów pod adresem zaskarżonej decyzji nie jest równoznaczne z uzasadnieniem wniosku o wstrzymanie jej wykonania. Rozpoznając wniosek o wstrzymanie Sąd ocenia bowiem jedynie istotne okoliczności z art. 61 § 3 p.p.s.a. Na marginesie, należy zaznaczyć, że postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest rozstrzygnięciem tymczasowym. Postanowienie tego rodzaju ma charakter wpadkowy, zaś jego byt prawny kończy się z chwilą wydania przez sąd wyroku. W niniejszej sprawie został już wyznaczony termin rozprawy na dzień 18 lutego 2015 r. Zgodnie z art. 152 p.p.s.a., w razie uwzględnienia skargi, sąd w wyroku określi, czy i w jakim zakresie zaskarżony akt nie może być wykonany. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002. r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.