II SA/Go 777/17
PostanowienieWSA w Gorzowie Wielkopolskim2017-09-13
Skład orzekający: Sędzia WSA Jacek Jaśkiewicz
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy pismo organu zawierające jedynie wyjaśnienie, że nie jest kompetentny do udzielenia informacji, stanowi skargę podlegającą rozpoznaniu przez sąd administracyjny?Ratio decidendi
Pismo organu zawierające jedynie wyjaśnienie braku kompetencji do udzielenia informacji, nie będące decyzją, postanowieniem ani innym aktem, o którym mowa w art. 3 § 2 PPSA, nie podlega kontroli sądu administracyjnego. Skarga na takie pismo jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 PPSA.Stan faktyczny
Skarżąca złożyła wniosek o wskazanie podmiotów udzielających pomocy finansowej. Samorządowe Kolegium Odwoławcze pismem wyjaśniło, że nie jest kompetentne do udzielenia takiej informacji, wskazując na zakres swoich ustawowych kompetencji. Skarżąca wniosła skargę na to pismo do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, kwalifikując je jako skargę w rozumieniu art. 227 KPA. Sąd uznał, że pismo organu nie jest aktem podlegającym kontroli sądu administracyjnego.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Jaśkiewicz po rozpoznaniu w dniu 13 września 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D.B. na pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie udzielenia wyjaśnień postanawia: odrzucić skargę.
Pismem z dnia [...] maja 2017 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze wyjaśniło, iż nie jest kompetentne do udzielania informacji w zakresie która organizacja pozarządowa, fundacja, stowarzyszenie itp. podmioty udzielają pomocy, w tym wsparcia finansowego. Wskazując na zakres kognicji Kolegium wyznaczony przepisami ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (Dz. U. z 2015 r. poz. 1659 ze zm.) wyjaśnił, iż wniosek z którym strona się do organu zwróciła nie mieści się w zakresie kompetencji nadzorczych i kontrolnych tego organu. Pismo to stanowiło dopowiedź na wniosek skarżącej wniesiony dnia 24 kwietnia 2017 r. o wskazanie podmiotów udzielających pomocy finansowej w zakresie finansowania leczenia stomatologicznego, sanatoryjnego, obiadów, co pozwala to pismo zakwalifikować jako skargę, o której mowa w art. 227 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23 ze zm. – obecnie t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1257 – dalej jako k.p.a.) i jest jednym z elementów prowadzonej ze skarżącą wymiany korespondencji, poza zakresem konkretnego postępowania administracyjnego. Nie odnosi się ono do żadnej konkretnej sprawy administracyjnej, lecz do pisma, które wydane zostało w trybie art. 238 § k.p.a. Nie stanowił ono również wniosku o wszczęcie postępowania w sprawie indywidualnej, co obligowałoby organ do wszczęcia w tym zakresie odrębnego postępowania administracyjnego ( art. 233 k.p.a.). Nie odnosi się wprost do sprawy zakończonej decyzją ostateczną ani też żadnego konkretnego postępowania administracyjnego będącego w toku, co wyklucza zastosowanie w odniesieniu do niego art. 234 i art. 235 k.p.a. Jest zatem podaniem podlegające załatwieniu czynnością materialno – techniczną pozbawioną charakteru władczego rozstrzygnięcia w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., a mającą charakter jedynie wyjaśniający. Sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania skarg w rozumieniu Działu VIII k.p.a., ani także do oceny prawidłowości prowadzonego postępowania w trybie przepisów działu VIII k.p.a. Sąd kontroluje bowiem działalność administracji publicznej w zakresie określonym w ustawie - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a wnioski, o których mowa w Dziale VIII k.p.a. nie zostały wymienione w art. 3 § 2 tej ustawy.
Oczywistym jest, że informacja o załatwieniu (wyjaśnienie) złożonego przez stronę pisma (skargi) nie jest żadnym z aktów wymienionych w przywołanym wcześniej art. 3 § 2 pkt 1-9 oraz w § 2a p.p.s.a. Nie odnosi się do praw i obowiązków strony, w taki sposób, że może kształtować jej sytuację prawą. Skargi określone w art. 227 k.p.a. nie mogą mieć bezpośredniej skuteczności procesowej w zakresie władczego rozstrzygania przez organ o prawach i obowiązkach stron postępowania. Oznacza to, że nie mieści się ona w zakresie kognicji wojewódzkich sądów administracyjnych.
Skoro zatem przedmiotowa skarga nie podlega rozpoznaniu przez sąd administracyjny, to skargę tę jako niedopuszczalną należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło