II SA/Go 78/11

Dnia 8 marca 2011 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Staniszewska po rozpoznaniu w dniu 8 marca 2011 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi C.N. i D.N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie zasiłku okresowego p o s t a n a w i a : odrzucić skargę. Decyzją z dnia [...] października 2010 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchyliło w całości wydaną z upoważnienia Prezydenta Miasta decyzję Dyrektora Centrum Pomocy Rodzinie i Polityki Społecznej z dnia [...] sierpnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie przyznania C.N. pomocy społecznej w formie zasiłku okresowego. Decyzja SKO została doręczona C.N. i D.N. w dniu 22 listopada 2010 r. (data na zwrotnym potwierdzeniu odbioru). Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, odebrała ją C.N.. Decyzja zawierała pouczenie, że stronom służy prawo wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, za pośrednictwem SKO, w terminie 30 dni od dnia doręczenia decyzji. Na rozstrzygnięcie organu drugiej instancji C.N. i D.N. wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. Skarga została złożona przez skarżących bezpośrednio w siedzibie SKO dnia 5 stycznia 2011 r. (data prezentaty na skardze, k. 4 akt sądowych). W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej odrzucenie z uwagi na uchybienie ustawowego terminu do jej wniesienia, ewentualnie o oddalenie skargi. Skarżący zawarli w skardze stwierdzenie, iż kwestionują "decyzję Kolegium z dnia [...] października 2010 r. oraz wysłaną w odpowiedzi na decyzję Kolegium, decyzję C.P.R.iP.S. z dnia [...] grudnia 2010 r. orzekającą ponowną zmianę zasiłku okresowego na miesiąc styczeń-marzec 2010 r." Na wezwanie Sądu o sprecyzowanie skargi poprzez oznaczenie organu, którego działalności lub bezczynności skarga dotyczy oraz wskazanie numeru i daty decyzji (postanowienia), pod rygorem przyjęcia, że skarga została wniesiona wyłącznie na decyzję SKO z dnia [...] października 2010 r. nr [...], pismami z dnia [...] lutego oraz [...] marca 2011 r. skarżący podali, że skarżą zarówno powyższą decyzję Kolegium, jak i sześć decyzji Centrum Pomocy Rodzinie i Polityki Społecznej, przy czym wskazali daty i numery tych decyzji. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 3 marca 2011 r., wydanym na podstawie art. 57 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej w skrócie p.p.s.a., poszczególne skargi C.N. i D.N., zawarte w piśmie z dnia [...] stycznia 2011 r., zostały rozdzielone. Rozdzielając skargi na poszczególne wymienione przez skarżących decyzje Sąd pominął jedynie decyzję Centrum Pomocy Rodzinie i Polityki Społecznej z dnia [...] sierpnia 2010 r. nr [...], albowiem jako akt wydany w granicach sprawy zakończonej zaskarżoną decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] października 2010 r. nr [...] podlegała ona ewentualnej kontroli w niniejszej sprawie z mocy art. 135 p.p.s.a. Przedmiotem rozpoznania Sądu w niniejszej sprawie jest skarga na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] października 2010 r. nr [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skargę należało odrzucić. Zgodnie z art. 53 § 1 oraz art. 54 § 1 p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego została doręczona skarżącym w dniu 22 listopada 2010 r. Trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi na decyzję Kolegium rozpoczął swój bieg w dniu następnym, tj. 23 listopada 2010 r. i upłynął z dniem 23 grudnia 2010 r. Pomimo prawidłowego pouczenia o sposobie i terminie wniesienia skargi, zawartego w zaskarżonej decyzji, skarżący wnieśli natomiast skargę składając ją w siedzibie organu w dniu 5 stycznia 2011 r., tj. po upływie ustawowego trzydziestodniowego terminu i z tej przyczyny nie może ona zostać rozpoznana pod względem merytorycznym. Zgodnie bowiem z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Wnosząc skargę z uchybieniem ustawowego terminu skarżący nie złożyli jednocześnie wniosku o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności prawnej (art. 86 i art. 87 p.p.s.a.). W świetle powyższych okoliczności, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji.