II SA/Go 786/16

Dnia 18 października 2016 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aleksandra Wieczorek po rozpoznaniu w dniu 18 października 2016 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H Spółki z o.o. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za urządzanie gier poza kasynem gry p o s t a n a w i a : odrzucić skargę. H Spółka z o.o. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] lipca 2016 roku nr [...]. Zaskarżonym aktem organ ten utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] kwietnia 2016 r. nr [...] z dnia [...] kwietnia 2016 r. o wymierzeniu stronie kary pieniężnej w kwocie 12.000 zł za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry. Skarga została wniesiona w imieniu strony skarżącej przez profesjonalnego pełnomocnika. Do skargi załączony został prawidłowo sporządzony odpis pełnomocnictwa, jednakże nie załączono do niej dokumentu wykazującego umocowanie do działania osoby udzielającej pełnomocnictwa w imieniu skarżącej Spółki. Nadto wnosząc skargę Spółka nie uiściła wpisu sądowego. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 14 września 2016 r. pełnomocnik strony skarżącej – radca prawny D.S. został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 400 zł – stosownie do treści § 1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193) – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, odpis zarządzenia został doręczony dnia 26 września 2016 r. (k. 63 akt sądowych), odebrała je A.S. jako osoba upoważniona do odbioru korespondencji w imieniu pełnomocnika strony skarżącej. Kolejnym zarządzeniem z tego dnia pełnomocnik skarżącej Spółki został wezwany do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez złożenie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej – np. odpisu pełnego z Krajowego Rejestru Sądowego dotyczącego skarżącej Spółki. W wyznaczonym terminie pełnomocnik Spółki nadesłał odpis pełny z Krajowego Rejestru Sądowego dotyczący strony skarżącej, natomiast należny wpis sądowy nie został uiszczony. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Postępowanie sądowoadministracyjne może toczyć się wyłącznie na podstawie skutecznie wniesionej skargi. Stosownie do treści art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718) zwanej dalej ppsa, sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata. W myśl art. 212 § 1 ppsa opłatą sądową jest wpis sądowy od skargi. W sytuacji gdy skarga nie zawiera wpisu sądowego, strona wnosząca skargę powinna na wezwanie sądu w terminie siedmiu dni uiścić wskazaną przez sąd kwotę. Zaniedbanie tegoż obowiązku skutkuje obligatoryjnym odrzuceniem skargi, o czym stanowi art. 220 § 3 ppsa. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru (k. 63 akt sądowych) wynika, iż odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu został prawidłowo doręczony na adres kancelarii pełnomocnika strony skarżącej dnia 26 września 2016 r., odebrała je osoba upoważniona do odbioru korespondencji. W myśl art. 72 § 2 ppsa, jeżeli doręczenia dokonuje się w miejscu pracy (a takim miejscem jest siedziba kancelarii profesjonalnego pełnomocnika strony skarżącej), można doręczyć pismo osobie upoważnionej do odbioru pism. Termin do wykonania zarządzenia rozpoczął zatem swój bieg od 27 września 2016 r. i upłynął bezskutecznie z dniem 3 października 2016 r. Z dokonanych przez Sąd ustaleń wynika, że w wyznaczonym terminie wpis sądowy w wysokości wskazanej w zarządzeniu nie został uiszczony, w terminie tym nie został również złożony wniosek o przyznanie stronie skarżącej prawa pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych. Wobec powyższych okoliczności, na podstawie art. 220 § 3 ppsa orzeczono jak na wstępie.