II SA/Go 787/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Zbigniew Kruszewski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 27 września 2017 r. sprawy ze skargi D.B. na pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie udzielenia wyjaśnień postanawia: odrzucić skargę. Pismem złożonym 20 lipca 2017 r. w Samorządowym Kolegium Odwoławczym (w skrócie: SKO) D.B. (skarżąca) wniosła skargę m. in. na pismo tego organu z [...] czerwca 2017 r. nr [...]. Pismem tym SKO, w odpowiedzi na wystąpienie skarżącej w którym domagała się udzielenia jej pouczenia o środkach zaskarżenia w związku z postanowieniem kolegium z [...] maja 2017r., wyjaśniło, że postanowieniem tym stwierdzono niedopuszczalność zażalenia skarżącej na pismo Miejskiego Zespołu ds. Orzekania o Niepełnosprawności z [...] lutego 2017 r. oraz, że w postanowieniu tym zawarto pełne pouczenie o terminie i sposobie wniesienia środka zaskarżenia. W odpowiedzi na skargę SKO wniosło o jej odrzucenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 1369 – w skrócie: "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym zakres ich właściwości rzeczowej został uregulowany w art. 3 § 2 p.p.s.a. Zaskarżone przez D.B. pismo SKO nie jest aktem ani czynnością o których mowa w art. 3 § 2 pkt 1 – 9 p.p.s.a. i w związku z tym nie podlegało zaskarżeniu do wojewódzkiego sądu administracyjnego. W orzecznictwie i literaturze przedmiotu przyjmuje się, że stosowanie tego przepisu może mieć miejsce, gdy spełnione są następujące przesłanki: 1) akt lub czynność nie mają charakteru decyzji lub postanowienia, 2) są podejmowane w sprawach indywidualnych, skierowane do konkretnego podmiotu, 3) mają charakter publicznoprawny oraz 4) dotyczą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (por. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, LexisNexis, Warszawa 2008, s. 31-32; T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, A. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2009, s. 29- 31). Ostatnia z wymienionych przesłanek oznacza, że musi istnieć ścisły i bezpośredni związek między działaniem lub zaniechaniem określonego działania organu administracji a możliwością realizacji uprawnienia (obowiązku) wynikającego z przepisu prawa przez podmiot niepowiązany organizacyjnie z organem wydającym dany akt lub podejmującym daną czynność (J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2008, s.32). Pismo SKO z dnia [...] lipca 2017r. miało charakter informacyjny i nie miało bezpośredniego związku ze sferą praw i obowiązków skarżącej. Kolegium nie konkretyzowało w nim, w ramach kompetencji ustawowych, jakiegokolwiek uprawnienia lub obowiązku. Tym samym należało uznać, iż pismo to nie podlegało zaskarżeniu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Nie ulega wątpliwości, iż zaskarżone pismo SKO nie może być uznane za decyzję administracyjną (art. 3 § 2 pkt 1 p.p.s.a.), czy też postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty (art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a.) oraz postanowienie wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie (art. 3 § 2 pkt 3). Oczywistym jest, że nie jest ono również żadnym z aktów, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4a do 9 p.p.s.a. Z powyższych względów Sąd odrzucił skargę tę jako niedopuszczalną na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. , przy czym zgodnie z art. 58 § 3 p.p.s.a. uczynił to na posiedzeniu niejawnym.