II SA/Go 79/11

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie WIkp. - Jarosław Piątek po rozpoznaniu w dniu 23 marca 2011 r. w Gorzowie WIkp. na posiedzeniu niejawnym wniosku D.P. i H.P. o udzielenie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia pełnomocnika w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania prawa własności działki dożywotniej postanawia: 1. zwolnić skarżących od ponoszenia kosztów sądowych, 2. ustanowić adwokata. Sygn. akt II SA/Go 79/11 2 Uzasadnienie Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 17 lutego 2011 r. D.P. i H.P. zostali wezwani do uiszczenia solidarnie wpisu od wniesionej skargi w wysokości 200 zł. 3 marca 2011 r. wpłynął do sądu wniosek skarżących o przyznanie prawa pomocy złożony na urzędowym formularzu PPF w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia pełnomocnika. W uzasadnieniu wniosku skarżący podali, że ponoszą duże nakłady finansowe na remont starego domu i budynków gospodarczych. Skarżący wskazali, że z tytułu wynagrodzenia i renty dysponuję miesięcznie dochodem w wysokości 4.209,65 zł. W uzupełnieniu złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący przedłożyli wyciąg z rachunku bankowego i inne dokumenty dotyczące ponoszonych kosztów związanych z eksploatacją nieruchomości (rachunki, dowody wpłat). Wniosek zasługuje na uwzględnienie. W myśl art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270 ze zm. - dalej zwanej p.p.s.a.) prawo pomocy w zakresie całkowitym przysługuje osobie fizycznej wówczas, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika podatkowego (art. 245 § 2 p.p.s.a.). Instytucja pomocy prawnej jest wyjątkiem od zasady ponoszenia kosztów postępowania przez same strony. Celem przyznania prawa pomocy jest zapewnienie realizacji konstytucyjnego prawa do sądu osobom, które ze względu na brak odpowiednich środków nie są w stanie ponieść, miedzy innymi kosztów sądowych (wpisu) czy kosztów wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika. Należy podkreślić, iż co do zasady, prawo pomocy obejmuje osoby nie osiągające żadnych dochodów lub osiągające dochód wybitnie niski, który nie pozwala na uiszczenie kosztów, nawet przy poczynionych oszczędnościach w wydatkach koniecznych. Tak więc przepisy o prawie pomocy mają zastosowanie wyłącznie do osób, które mimo największych starań nie mogą poczynić oszczędności i ponieść kosztów postępowania sądowego. W literaturze przedmiotu wskazuje się, iż prawo pomocy ma służyć najuboższym, to jest podmiotom, dla których konieczność ponoszenia kosztów związanych z postępowaniem sądowym oznaczałaby faktyczne ograniczenie lub pozbawienie prawa do sądu (zob. H.Knysiak-Molczyk, Przesłanki przyznania prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym, Przegląd Prawa Publicznego 2007, nr 4, s. 36-39). Analiza sytuacji materialnej D.P. i H.P. prowadzi do wniosku, że została spełniona przesłanka o której mowa w art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Należy wskazać, że dochód skarżących wynosi 4.209,65 zł (brutto). H.P. posiada zadłużenie w Spółdzielczej Kasie [...] w wysokości 1.683,91 zł a także spłaca w ratach (118,66 zł) kredyt. Żona skarżącego reguluje dług po zmarłym ojcu w wysokości około 200 zł - 300 zł miesięcznie. Skarżący mają trudności z opłaceniem rachunków za tzw. media (nieopłacony rachunek za wodę w wysokości w kwocie 116,75 zł). Z wyciągów z rachunków bankowych wynika, że skarżący posiadają zadłużenie (debet). Nadto nie można pominąć, że skarżący ponoszą znaczne nakłady finansowe związane z remontem domu i pomieszczeń gospodarczych. W sprawie nie występują racjonalne przesłanki mogące podważyć wiarygodność oświadczenia skarżących w przedmiocie ich sytuacji materialnej. Reasumując należy stwierdzić, że wniosek D.P. i H.P. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym zawiera usprawiedliwione podstawy i dlatego został uwzględniony. Z uwagi na powyższe orzeczono jak w sentencji postanowienia.