II SA/Go 795/13

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. – Jarosław Piątek po rozpoznaniu w dniu 2 grudnia 2013 r. w Gorzowie Wlkp. na posiedzeniu niejawnym wniosku B.H. o udzielenie prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego w sprawie ze skargi na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania uprawnień kombatanckich p o s t a n a w i a : ustanowić radcę prawnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. wyrokiem z dnia 30 października 2013 r. oddalił skargę B.H. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] lipca 2013r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania uprawnień kombatanckich. Dnia 22 listopada 2013 r. wpłynął do sądu wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy złożony na urzędowym formularzu PPF w zakresie ustanowienia radcy prawnego. W uzasadnieniu wniosku B.H. podał, że jego emerytura wynosi 759,39 zł. Skarżący oświadczył, ze na zakup leków przeznacza miesięcznie 242 zł. Wniosek zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej zwanej p.p.s.a.), prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Należy wskazać, że referendarz sądowy postanowieniem z dnia 25 września 2013 r. zwolnił B.H. od ponoszenia kosztów sądowych. W myśl art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. prawo pomocy w zakresie całkowitym przysługuje osobie fizycznej wówczas, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika podatkowego (art. 245 § 2 p.p.s.a.). Wymaga podkreślenia, że co do zasady, prawo pomocy obejmuje osoby nie osiągające żadnych dochodów lub osiągające dochód wybitnie niski, który nie pozwala na uiszczenie kosztów, nawet przy poczynionych oszczędnościach w wydatkach koniecznych. Tak więc przepisy o prawie pomocy mają zastosowanie wyłącznie do osób, które mimo największych starań nie mogą poczynić oszczędności i ponieść kosztów postępowania sądowego. Analiza sytuacji materialnej B.H. uzasadnia wniosek, że została spełniona ustawowa przesłanka o której mowa w art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Jak już wyżej wskazano, referendarz sądowy postanowieniem z dnia 25 września 2013 r. przyznał skarżącemu prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Zważyć trzeba, że w sprawie nie ujawniły się okoliczności świadczące o istotnej poprawie sytuacji materialnej skarżącego od chwili wydania wskazanego powyżej postanowienia. B.H. w dalszym ciągu pobiera emeryturę w wysokości 759,35 zł. Nie można pominąć, że skarżący przeznacza miesięcznie na zakup leków kwotę 242 zł. Nie ma również racjonalnych podstaw do kwestionowania jego oświadczenia odnośnie braku oszczędności oraz wartościowych rzeczy ruchomych. Konstatując należy stwierdzić, że wniosek B.H. o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika jest uzasadniony i dlatego na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. został uwzględniony. Z uwagi na powyższe orzeczono jak w sentencji postanowienia.