II SA/Go 795/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Michał Ruszyński po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze sprzeciwu I.M. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...]r., nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: odrzucić sprzeciw. W dniu 7 listopada 2019 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. wpłynął sprzeciw I.M. od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] września 2019 r., nr [...], którą organ uchylił w całości decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] sierpnia 2019 r. o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu Przedsiębiorstwu B. S.A. pozwolenia na budowę wytwórni mas bitumicznych wraz z infrastrukturą techniczną i zagospodarowaniem terenu, związanej z realizacją robót budowlanych na drodze krajowej [...] – w ciągu ulic: [...] poprzez [...] do granic miasta, [...], działki ewidencyjne nr [...] i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 15 listopada 2019 r. I.M. został wezwany do usunięcia braku formalnego sprzeciwu, przez wykazanie interesu prawnego we wniesieniu sprzeciwu na ww. decyzję oraz podanie swojego numeru PESEL – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia sprzeciwu (art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 64b § 1 p.p.s.a.). Ponadto odrębnym zarządzeniem z dnia 15 listopada 2019 r. wnoszący sprzeciw został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od sprzeciwu w wysokości 100 zł – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia sprzeciwu (art. 220 § 1 i § 3 w zw. z art. 64b § 1 p.p.s.a.). Oba wezwania zostały przesłane na adres strony podany w sprzeciwie i odebrane w dniu 27 listopada 2019 r. przez adresata. Pomimo upływu zakreślonego przez Sąd siedmiodniowego terminu, wnoszący sprzeciw ani nie uzupełnił braków formalnych sprzeciwu, ani nie uiścił wymaganego wpisu sądowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Sprzeciw należało odrzucić. Stosownie do treści art. 64a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm. – dalej jako p.p.s.a.), od decyzji, o której mowa w art. 138 § 2 k.p.a., skarga nie przysługuje, jednakże strona niezadowolona z treści decyzji może wnieść od niej sprzeciw, zwany dalej "sprzeciwem od decyzji". Zgodnie natomiast z art. 64b § 1 i § 2 do sprzeciwu od decyzji stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Sprzeciw od decyzji powinien czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać wskazanie zaskarżonej decyzji, żądanie jej uchylenia oraz oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy oraz określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. Jednym z wymogów, jakie p.p.s.a. stawia pierwszemu pismu procesowemu w sprawie jest konieczność wskazania w nim numeru PESEL strony wnoszącej pismo (art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a.). Natomiast według art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Jednym z takich pism jest skarga (art. 230 § 2 p.p.s.a.). W świetle natomiast art. 220 § 1 p.p.s.a. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata. W takim przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo do uiszczenia opłaty w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, a w przypadku skargi - pod rygorem jej odrzucenia (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Przepisy te, na podstawie powołanego już art. 64b § 1 p.p.s.a., należy stosować również do sprzeciwu. W niniejszej sprawie przesyłka zawierająca wezwania I.M. do usunięcia braku formalnego sprzeciwu przez wykazanie interesu prawnego i podanie numeru PESEL oraz do uiszczenia wpisu sądowego od sprzeciwu, zostały doręczone wnoszącemu sprzeciw dnia 27 listopada 2019 r., co strona potwierdziła własnoręcznym podpisem. Zatem od dnia następnego rozpoczął bieg siedmiodniowy termin, w którym strona mogła uzupełnić wskazane braki, a tym samym umożliwić nadanie sprzeciwu dalszego biegu. Termin upłynął bezskutecznie z dniem 4 grudnia 2019 r. Wezwania pozostały bez odpowiedzi. W związku z powyższym, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 w zw. z art. 64b § 1 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia. Odnosząc się natomiast do zawartego w sprzeciwie wniosku o przywrócenie terminu do jego złożenia wyjaśnić trzeba, że wobec nie wykazania przez wnoszącą sprzeciw interesu prawnego we wniesieniu sprzeciwu, wniosek ten nie podlega rozpoznaniu.