II SA/Go 797/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie: Sędzia WSA Jacek Jaśkiewicz po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawy ze skargi S.H.O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania prawa jazdy postanawia: odrzucić skargę. S.H.O., reprezentowany przez pełnomocnika R.W., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] sierpnia 2018 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania prawa jazdy. Zarządzeniem z dnia 30 października 2018 r. wezwano R.W., który podpisał ww. skargę, do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez nadesłanie pełnomocnictwa procesowego, uprawniającego do działania w imieniu strony skarżącej przed sądami administracyjnymi, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. jednocześnie wezwano pełnomocnika do wykazania stosownymi dokumentami, że należy do kręgu osób wskazanych w art. 35 § 1 lub 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.) – "p.p.s.a.", uprawnionych do występowania w postępowaniu przed sądem administracyjnym w charakterze pełnomocnika – w terminie 7 dni, pod rygorem przyjęcia, że nie należy do tego kręgu. Pismem z dnia [...] listopada 2018r. do sprawy przystąpił jako pełnomocnik skarżącego - adw. M.W. i oświadczył, że R.W. nie należy do kręgu osób określonych w art. 35 § 1 p.p.s.a. Ponadto jako właściwie umocowany w sprawie pełnomocnik skarżącego w imieniu swojego mandanta oświadczył, że zatwierdza wszelkie czynności dotychczas podjęte w sprawie, w tym wniesienie skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Pełnomocnik powołał się przy tym na uchwałę składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 23 stycznia 2009 r., III CZP 118/08, w myśl której brak formalny pisma procesowego w postaci nienależytego umocowania pełnomocnika może być usunięty potwierdzeniem strony dokonanych przez niego czynności. W tym celu sąd powinien wyznaczyć stronie odpowiedni termin. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Badanie merytorycznej zasadności skargi poprzedza analiza jej dopuszczalności. Jedną z przesłanek dopuszczalności skargi jest prawidłowe zastępstwo procesowe strony postępowania sądowoadminstracyjnego, a dopuszczenie do działania nienależycie umocowanego pełnomocnika prowadzi do nieważności tego postępowania. W pierwszej kolejności, wobec powołania się przez pełnomocnika skarżącego na ww. uchwałę Sadu Najwyższego z 23 stycznia 2009r., rozróżnić trzeba dwa przypadki należytego umocowania pełnomocnika w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Pierwszy z nich ma miejsce w sytuacji, gdy w sprawie występuje pełnomocnik mogący być tym pełnomocnikiem, ale występują braki w udzielonym tej osobie pełnomocnictwie. Drugi z kolei występuje w sytuacji, gdy jako pełnomocnik występuje osoba, która tym pełnomocnikiem nie może być w ogóle. Z tą drugą sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Skargę wniosła i podpisała osoba, która nie może być pełnomocnikiem strony skarżącej. Ogólną zasadą postępowania sądowoadministracyjnego jest to, że strona postępowania może być reprezentowana tylko przez pewne osoby. Zgodnie bowiem z art. 35 p.p.s.a. pełnomocnikami strony mogą być wyłącznie osoby wymienione w tym przepisie. Dopuszczenie do udziału w postępowaniu osób, którym ustawa nie zezwala być pełnomocnikiem procesowym pozbawiałoby jakiegokolwiek znaczenia przepisy ograniczające krąg osób mogących być pełnomocnikami i "legalizowałoby" udział osób nieuprawnionych w postępowaniu. Występowanie w charakterze pełnomocnika procesowego osoby, która nie może być pełnomocnikiem, oznacza brak należytego umocowania powodujący nieważność postępowania. Wobec tego sporządzenie i wniesienie skargi przez osobę, która nie może być pełnomocnikiem strony powoduje, że skarga taka, jako dotknięta nieusuwalnym brakiem, jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na mocy art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Postępowanie, jakie toczy się w jej wyniku dotknięte jest wadą nieważności - art. 183 § 2 pkt 2 p.p.s.a. (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 grudnia 2009r., II OSK 260/09, opubl. CBOIS, uchwała Sądu Najwyższego 7 sędziów z 8 lipca 2008r., III CZP 154/07, LEX nr 396255). Przekładając powyższe na realia niniejszej sprawy stwierdzić trzeba, że przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi określające to kto może był pełnomocnikiem strony w postępowaniu sądowoadministracyjnym są przepisami bezwzględnie obowiązującymi i strona nie może uchylić ich działania przez to, że zatwierdzi czynności osoby, która zgodnie z tymi przepisami, nie może reprezentować jej przed sądem. Wobec tego zatwierdzenie przez pełnomocnika strony skarżącej – adw. M.W. wszelkich czynności dotychczas podjętych w sprawie, w tym wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego nie mogło być z powyżej przedstawionych względów skuteczne. Osoba, która zgodnie z procedurą sądowoadministracyjną nie może być pełnomocnikiem - nie ma zdolności postulacyjnej i wady takiej nie można usunąć, a skoro nie można jej usunąć to niemożliwe jest zatwierdzenie przez stronę czynności takiego pełnomocnika. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu.