II SA/Go 806/08

Dnia 3 marca 2009 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Joanna Brzezińska po rozpoznaniu w dniu 3 marca 2009 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata J.L. o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego sprawy ze skarg J.M. i J.M. o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie ze skargi na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie wstrzymania robót budowlanych zakończonej wyrokiem z dnia 27 sierpnia 2008 roku, sygn. akt II SA/Go 138/08 postanawia przyznać od Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim adwokatowi J.L. kwotę 360 złotych (trzysta sześćdziesiąt) powiększoną o należną stawkę podatku od towarów i usług, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącym. Wyrokiem z dnia 27 sierpnia 2008 r., sygn. akt II SA/Go 138/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. oddalił skargi J.M. i J.M. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2008 roku nr [...] w przedmiocie wstrzymania robót budowlanych. W sprawie tej stronę skarżącą reprezentował pełnomocnik adw. J.L., wyznaczony w ramach prawa pomocy. Dnia 22 października 2008 r. (data stempla pocztowego na kopercie, k. 4 akt o sygn. II SA/Go 806/08) J.M. oraz J.M. wnieśli skargę o wznowienie postępowania w sprawie o sygn. akt II SA/Go 138/08, powołując na nowe dokumenty stanowiące dowód rzeczywistego stanu prawnego w obrębie ewidentnej samowoli budowlanej. Jednocześnie zobowiązali pełnomocnika adw. J.L., ustanowionego z urzędu, do złożenia wniosku obligującego Sąd do nałożenia na właściwe organy obowiązku wydania nakazu przymusowej rozbiórki wszystkich inwestycji Państwa K. dokonanych "po dniu [...] grudnia 1989 r. do dziś". Postanowieniem z dnia 14 stycznia 2009 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. odrzucił ww. skargę o wznowienie postępowania z uwagi na jej nieterminowe wniesienie. Pismem z dnia [...] stycznia 2009r., skierowanym do skarżących i przesłanym do wiadomości Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, adwokat J.L. stwierdził brak podstaw do wniesienia w niniejszej sprawie skargi kasacyjnej. Z kolei pismem z dnia [...] lutego 2009r. pełnomocnik wniósł o przyznanie kosztów według norm przepisanych z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu na rzecz J. i J.M.. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 153, poz. 1270 z późn. zm.) – zwanej dalej "p.p.s.a.". wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Pełnomocnikowi ustanowionemu na podstawie art. 244 p.p.s.a. należy się wynagrodzenie, w zakresie określonym w art. 250 p.p.s.a., jedynie za pomoc prawną rzeczywiście udzieloną. Decyzja o przyznaniu pomocy prawnej oznacza, że Skarb Państwa przejmuje na siebie ciężar finansowy związany z wynagrodzeniem pełnomocnika z urzędu i że sąd, jako dysponent środków publicznych, odpowiada za zasadność i legalność ich wydatkowania. Oznacza to uprawnienie i obowiązek Sądu w zakresie ustalenia, czy pomoc prawna rzeczywiście została udzielona. O ile w przypadku sporządzenia skargi kasacyjnej fakt udzielenia pomocy prawnej z urzędu wynika z wniesienia skargi, o tyle w przypadku opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wyrazem udzielenia pomocy prawnej jest opinia sporządzona na piśmie i doręczona przez pełnomocnika stronie. Opinię bowiem sporządza się dla strony i w jej interesie. Z akt administracyjnych sprawy wynika, że skarżący otrzymali pismem z dnia 20 stycznia2009 r. przedmiotową opinię. Mając na względzie przedstawione wyżej okoliczności, Sąd uznał, że pełnomocnikowi należy przyznać zarówno wynagrodzenie za zastępstwo prawne w kwocie 240 zł, na podstawie § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.), jak i wynagrodzenie za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w kwocie 120 zł zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia. Powyższe koszty podlegają podwyższeniu o stawkę podatku od towarów i usług, określoną dla tego typu czynności (§ 2 ust. 3 rozporządzenia). Wobec tego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim na podstawie art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.