II SA/Go 806/16
PostanowienieWSA w Gorzowie Wielkopolskim2016-10-20
Skład orzekający: Aleksandra Wieczorek
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wezwanie do usunięcia braków formalnych wniosków, skierowane przez organ administracji, stanowi akt lub czynność podlegającą zaskarżeniu do sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 pkt 4 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi?Ratio decidendi
Wezwanie do usunięcia braków formalnych wniosków, skierowane przez organ administracji, nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego, ponieważ nie jest decyzją, postanowieniem ani innym aktem lub czynnością, która bezpośrednio rozstrzyga o prawach lub obowiązkach strony wynikających z przepisów prawa. Taki akt nie posiada cechy indywidualnego aktu publicznoprawnego, który można by uznać za przedmiot kontroli sądu administracyjnego.Stan faktyczny
Skarżący G.D. złożył skargę na pisma Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego (PINB) dotyczące wezwań do usunięcia braków formalnych wniosków. Po wezwaniu do sprecyzowania przedmiotu skargi, skarżący oświadczył, że cofa skargę. Sąd rozdzielił skargi na trzy odrębne postępowania. W niniejszej sprawie przedmiotem zaskarżenia było jedno z wezwań PINB. PINB poinformował, że wnioski zostały załatwione postanowieniami. Sąd uznał, że wezwanie nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego i odrzucił skargę.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Dnia 20 października 2016 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Aleksandra Wieczorek po rozpoznaniu w dniu 20 października 2016 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G.D. na pismo Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie wezwania do usunięcia braków formalnych wniosków z dnia [...] r. (L.dz. nr 2848) i [...] r. (L.dz. nr 2849) p o s t a n a w i a : odrzucić skargę.
Pismem z dnia [...] lipca 2016 r. G.D. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę, kwestionując zasadność i zgodność z prawem trzech pism Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Zarządzeniem z dnia [...] sierpnia 2016 r. G.D. został wezwany do sprecyzowania przedmiotu skargi poprzez wskazanie, czy dotyczy ona: pisma PINB z dnia [...] czerwca 2016 r. w przedmiocie wezwania do usunięcia braków formalnych wniosków z dnia [...] maja 2016 r. (L.dz. nr 2612), [...] czerwca 2016 r. (l.dz. nr 2646) i [...] czerwca 2016 r. (L.dz. nr 2726), pisma PINB z dnia [...] lipca 2016 r. w przedmiocie wezwania do usunięcia braków formalnych wniosków z dnia [...] czerwca 2016 r. (L.dz. nr 2793) i [...] czerwca 2016 r. (L.dz. nr 2795), pisma PINB z dnia [...] lipca 2016 r. w przedmiocie wezwania do usunięcia braków formalnych wniosków z dnia [...] czerwca 2016 r. (L.dz. nr 2848) i [...] czerwca 2016 r. (L.dz. nr 2849), czy też skarga dotyczy postanowień PINB: z dnia [...] sierpnia 2016 r. nr [...],[...] lipca 2016 r., nr [...], z dnia [...] lipca 2016 r. nr [...],[...] lipca 2016 r. nr [...],[...] sierpnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia o treści żądanej przez osobę ubiegającą się o nie, w których w/w wezwania zostały skierowane do strony, pod rygorem przyjęcia, iż skarga dotyczy wymienionych powyżej (i załączonych do skargi) wezwań.
W odpowiedzi na wezwanie, pismem z dnia [...] sierpnia 2016 r. G.D. oświadczył, iż cofa skargę i nie uiści wpisu sądowego od skargi.
W związku z powyższym, pismo G.D. z dnia [...] lipca 2016 r. zostało zakwalifikowane jako skargi na trzy powyższe wezwania PINB, przy czym zarządzeniem z dnia 21 września 2016 r. skargi te na podstawie art. 57 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ), dalej w skrócie p.p.s.a., zostały rozdzielone do odrębnego rozpoznania. W niniejszej sprawie przedmiot zaskarżenia stanowi pismo PINB z dnia [...] lipca 2016 r. nr [...] w przedmiocie wezwania G.D. do usunięcia braków formalnych wniosków z dnia [...] czerwca 2016 r. (L.dz. nr 2848 oraz Ldz. 2849).
W odpowiedzi na skargę PINB poinformował, iż wnioski skarżącego zostały załatwione stosownymi postanowieniami.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skargę należało odrzucić
W myśl art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718), dalej w skrócie ppsa, kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
1) decyzje administracyjne;
2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;
4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267, ze zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
W rozpatrywanej sprawie zasadniczym zagadnieniem wymagającym rozstrzygnięcia było to, czy zaskarżone wezwanie PINB z dnia [...] lipca 2016 r. nr [...] stanowi jedną z prawnych form działania administracji wskazanych w art. 3 p.p.s.a. Nie ulega wątpliwości, iż zaskarżone wezwanie nie stanowi decyzji administracyjnej (art. 3 § 2 pkt 1 p.p.s.a.) ani postanowienia wydanego w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończącego postępowanie, ani też postanowienia rozstrzygającego sprawę co do istoty (art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a.), czy też postanowienia wydanego w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie (art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a.). Oczywistym jest też, że nie jest to również żaden z aktów, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4a do 7 p.p.s.a. Należało zatem rozważyć, czy akt ten mieści się w kategorii "innych aktów i czynności" w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a.
W orzecznictwie i literaturze przedmiotu przyjmuje się, że stosowanie tego przepisu może mieć miejsce, gdy spełnione są następujące przesłanki:
1) akt lub czynność nie mają charakteru decyzji lub postanowienia,
2) są podejmowane w sprawach indywidualnych, skierowane do konkretnego podmiotu,
4) mają charakter publicznoprawny oraz
5) dotyczą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (por. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, LexisNexis, Warszawa 2008, s. 31-32; T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, A. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2009, s. 29- 31).
Ostatnia przesłanka oznacza, że musi istnieć ścisły i bezpośredni związek między działaniem lub zaniechaniem określonego działania organu administracji a możliwością realizacji uprawnienia (obowiązku) wynikającego z przepisu prawa przez podmiot niepowiązany organizacyjnie z organem wydającym dany akt lub podejmującym daną czynność (J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2008, s.32).
Skierowane do skarżącego wezwanie WINB z dnia [...] lipca 2016 r. nr [...] nie posiada tej ostatniej cechy, brak jest bowiem bezpośredniego związku między treścią pisma organu a sferą praw i obowiązków skarżącego. Pismo to samodzielnie nie rozstrzyga w sposób władczy o prawach i obowiązkach skarżącego w toku czynności podejmowanych przez organ na skutek wniosków skarżącego z dnia [...] czerwca 2016 r. Nie konkretyzuje bowiem uprawnień imiennie określonego podmiotu, zatem nie ma charakteru aktu indywidualnego, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Prowadzi to do wniosku, że pismo to nie podlega zaskarżeniu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.
Na marginesie dodać należy, iż jeżeli zamiarem skarżącego jest skuteczne zakwestionowanie działania organu w postępowaniu zainicjowanym jego wnioskiem (bądź wnioskami) o wydanie zaświadczenia, to w sytuacji pozostawienia przez organ wniosku bez rozpoznania na podstawie art. 64 ustawy z dnia 14 czerwca 2016 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 23) stronie przysługuje skarga na bezczynność organu do sądu administracyjnego. Natomiast w razie wydania przez organ postanowienia o odmowie wydania zaświadczenia bądź zaświadczenia o treści żądanej przez osobę ubiegającą się o nie na podstawie art. 219 k.p.a. stronie przysługuje zażalenie do organu wyższego stopnia, a następnie skarga do sądu administracyjnego na ostateczne postanowienie tego organu.
Odnosząc się natomiast do pisma skarżącego z dnia [...] sierpnia 2016 r. zawierającego oświadczenie o cofnięciu skargi należy zwrócić uwagę, iż brak było podstaw do uwzględnienia tego oświadczenia. Skutecznie może bowiem zostać cofnięta wyłącznie skarga skutecznie złożona tzn. skarga dopuszczalna, spełniająca wszystkie wymogi formalne i prawidłowo opłacona.
W świetle powyższych okoliczności należało uznać, że rozpatrywana sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, wobec czego w myśl art. 58 § 1 pkt 1 ppsa skarga podlega odrzuceniu.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło