II SA/Go 807/16

PostanowienieWSA w Gorzowie Wielkopolskim2016-10-25

Skład orzekający: Krzysztof Dziedzic

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wezwanie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego do usunięcia braków formalnych wniosków stanowi akt podlegający kontroli sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 p.p.s.a.?
Ratio decidendi
Wezwanie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego do usunięcia braków formalnych wniosków nie jest decyzją administracyjną ani postanowieniem podlegającym zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Nie spełnia ono przesłanek aktu indywidualnego w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., gdyż nie rozstrzyga władczo o prawach i obowiązkach skarżącego, a zatem nie podlega kontroli sądu administracyjnego. Wobec braku właściwości sądu administracyjnego skarga podlega odrzuceniu.
Stan faktyczny
G.D. złożył skargę na pisma Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z wezwaniem do usunięcia braków formalnych wniosków złożonych przez niego. Organ wezwał skarżącego do sprecyzowania przedmiotu skargi. G.D. następnie cofnął skargę i nie uiścił wpisu sądowego. Organ poinformował, że wnioski zostały załatwione postanowieniami. Sąd rozpatrywał, czy wezwanie PINB podlega kontroli sądu administracyjnego.
Rozstrzygnięcie
Odrzucił skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Sędzia WSA Krzysztof Dziedzic po rozpoznaniu w dniu 25 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G.D. na pismo Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie wezwania do usunięcia braków formalnych wniosków z dnia [...] r. (L.dz. nr 2793) i (L.dz. nr 2795) postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] lipca 2016 r. G.D. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę, kwestionując zasadność i zgodność z prawem trzech pism Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Zarządzeniem z dnia 22 sierpnia 2016r. G.D. został wezwany do sprecyzowania przedmiotu skargi poprzez wskazanie, czy dotyczy ona: pisma PINB z dnia [...] czerwca 2016 r. w przedmiocie wezwania do usunięcia braków formalnych wniosków z dnia [...] maja 2016 r. (L.dz. nr 2612), [...] czerwca 2016 r. (l.dz. nr 2646) i [...] czerwca 2016 r. (L.dz. nr 2726), pisma PINB z dnia [...] lipca 2016 r. w przedmiocie wezwania do usunięcia braków formalnych wniosków z dnia [...] czerwca 2016 r. (L.dz. nr 2793) i [...] czerwca 2016 r. (L.dz. nr 2795), pisma PINB z dnia [...] lipca 2016 r. w przedmiocie wezwania do usunięcia braków formalnych wniosków z dnia [...] czerwca 2016 r. (L.dz. nr 2848) i [...] czerwca 2016 r. (L.dz. nr 2849), czy też skarga dotyczy postanowień PINB: z dnia [...] sierpnia 2016 r. nr [...], [...] lipca 2016 r., nr [...], z dnia [...] lipca 2016 r. nr [...],[...] lipca 2016 r. nr [...], [...] sierpnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia o treści żądanej przez osobę ubiegającą się o nie, w których w/w wezwania zostały skierowane do strony, pod rygorem przyjęcia, iż skarga dotyczy wymienionych powyżej (i załączonych do skargi) wezwań. W odpowiedzi na wezwanie, pismem z dnia [...] sierpnia 2016 r. G.D. oświadczył, iż cofa skargę i nie uiści wpisu sądowego od skargi. W związku z powyższym, pismo G.D. z dnia [...] lipca 2016 r. zostało zakwalifikowane jako skargi na trzy powyższe wezwania PINB, przy czym zarządzeniem z dnia 21 września 2016 r. skargi te na podstawie art. 57 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), dalej jako p.p.s.a., zostały rozdzielone do odrębnego rozpoznania. W niniejszej sprawie przedmiot zaskarżenia stanowi pismo PINB z dnia [...] lipca 2016r. nr [...] w przedmiocie wezwania G.D. do usunięcia braków formalnych wniosków z dnia [...] czerwca 2016 r. (L.dz. nr 2793 i L.dz. nr 2795). W odpowiedzi na skargę PINB poinformował, iż wnioski skarżącego zostały załatwione stosownymi postanowieniami. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. W myśl art. 3 § 2 p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267, ze zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. W rozpatrywanej sprawie zasadniczym zagadnieniem wymagającym rozstrzygnięcia było to, czy zaskarżone wezwanie PINB z dnia [...] lipca 2016 r. nr [...] stanowi jedną z prawnych form działania administracji wskazanych w art. 3 p.p.s.a. Nie ulega wątpliwości, iż zaskarżone wezwanie nie stanowi decyzji administracyjnej (art. 3 § 2 pkt 1 p.p.s.a.) ani postanowienia wydanego w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończącego postępowanie, ani też postanowienia rozstrzygającego sprawę co do istoty (art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a.), czy też postanowienia wydanego w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie (art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a.). Oczywistym jest też, że nie jest to również żaden z aktów, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4a do 7 p.p.s.a. Należało zatem rozważyć, czy akt ten mieści się w kategorii "innych aktów i czynności" w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. W orzecznictwie i literaturze przedmiotu przyjmuje się, że stosowanie tego przepisu może mieć miejsce, gdy spełnione są następujące przesłanki: 1) akt lub czynność nie mają charakteru decyzji lub postanowienia, 2) są podejmowane w sprawach indywidualnych, skierowane do konkretnego podmiotu, 4) mają charakter publicznoprawny oraz 5) dotyczą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Ostatnia przesłanka oznacza, że musi istnieć ścisły i bezpośredni związek między działaniem lub zaniechaniem określonego działania organu administracji a możliwością realizacji uprawnienia (obowiązku) wynikającego z przepisu prawa przez podmiot niepowiązany organizacyjnie z organem wydającym dany akt lub podejmującym daną czynność (J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2008, s.32). Skierowane do skarżącego wezwanie WINB z dnia [...] lipca 2016 r. nr [...] nie posiada tej ostatniej cechy, brak jest bowiem bezpośredniego związku między treścią pisma organu a sferą praw i obowiązków skarżącego. Pismo to samodzielnie nie rozstrzyga w sposób władczy o prawach i obowiązkach skarżącego w toku czynności podejmowanych przez organ na skutek wniosków skarżącego z dnia [...] czerwca 2016 r. Nie konkretyzuje bowiem uprawnień imiennie określonego podmiotu, zatem nie ma charakteru aktu indywidualnego, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Prowadzi to do wniosku, że pismo to nie podlega zaskarżeniu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Odnosząc się natomiast do pisma skarżącego z dnia [...] sierpnia 2016 r. zawierającego oświadczenie o cofnięciu skargi należy zwrócić uwagę, iż brak było podstaw do uwzględnienia tego oświadczenia. Skutecznie może bowiem zostać cofnięta wyłącznie skarga skutecznie złożona tzn. skarga dopuszczalna, spełniająca wszystkie wymogi formalne i prawidłowo opłacona. W świetle powyższych okoliczności należało uznać, że rozpatrywana sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, wobec czego w myśl art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. skarga podlega odrzuceniu.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło