II SA/Go 808/11
PostanowienieWSA w Gorzowie Wielkopolskim2011-12-01
Skład orzekający: Marek Szumilas
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy decyzja o odmowie przyznania stypendium socjalnego oraz stypendium na wyżywienie może podlegać wstrzymaniu wykonania na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a.?Ratio decidendi
Decyzja o odmowie przyznania stypendium nie podlega wykonaniu w rozumieniu art. 61 p.p.s.a., ponieważ nie nakłada na stronę obowiązku określonego działania lub zaniechania, a zatem nie może wywołać niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Wobec tego nie zachodzą przesłanki do wstrzymania wykonania takiej decyzji.Stan faktyczny
Skarżąca A.D. złożyła skargę na decyzję Odwoławczej Komisji Stypendialnej przy Uniwersytecie z dnia sierpnia 2011 r., która odmówiła jej przyznania stypendium socjalnego oraz stypendium na wyżywienie. Skarżąca zarzuciła niezgodność decyzji z prawem oraz nieuwzględnienie trudnej sytuacji rodzinnej i niedotrzymanie terminów załatwienia sprawy. W skardze zawarła również wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji.Rozstrzygnięcie
Odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marek Szumilas po rozpoznaniu w dniu 1 grudnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.D. na decyzję Odwoławczej Komisji Stypendialnej przy Uniwersytecie z dnia [...] r. w przedmiocie odmowy przyznania stypendium socjalnego oraz stypendium na wyżywienie postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. na decyzję Odwoławczej Komisji Stypendialnej przy Uniwersytecie z dnia [...] sierpnia 2011 r. w przedmiocie odmowy przyznania stypendium socjalnego oraz stypendium na wyżywienie , skarżąca – A.D. zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia. W uzasadnieniu skargi skarżąca wskazała, iż odebranie jej prawa do stypendium było niezgodne z prawem. Uczelnia nie wzięła pod uwagę trudnej sytuacji jej rodziny. Nie dotrzymano również terminów załatwienia sprawy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowanie przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., wniesienie skargi nie powoduje automatycznie wstrzymania wykonania aktu lub czynności. Po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 p.p.s.a.).
Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zakwestionowanego aktu jest zamknięty. Powołany art. 61 § 3 p.p.s.a. zobowiązuje wnioskodawcę do wskazania co najmniej jednej z nich oraz uprawdopodobnienia okoliczności stanowiących o zasadności wniosku (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 grudnia 2004 r. FZ 496/04, dostępne na stronie www.nsa.gov.pl). Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, jest środkiem tymczasowym, bowiem zgodnie z art. 61 § 6 p.p.s.a. upada w razie wydania przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji.
W przypadku przesłanki niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenie skutków w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego wskazuje się, że chodzi o szkodę (majątkową a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (post. NSA z dnia 20 grudnia 2004r., GZ 138/04, niepubl.).
W rozpoznawanym przypadku wniosek skarżącej dotyczył wstrzymania wykonania decyzji o odmowie przyznania stypendium socjalnego oraz stypendium na wyżywienie. Wniosek skarżącej wprawdzie nie zawierał rozbudowanego uzasadnienia, jednakże w ocenie Sądu niezasadnym byłoby wzywanie strony o jego uzupełnienie, bowiem kwestionowana decyzja nie nadaje się do wykonania. Skutki wywołane wykonaniem tej decyzji, nie wiążą się bezpośrednio z koniecznością podjęcia przez stronę określonych czynności (bądź ich zaniechania), co wprost mogłoby przekładać się na jej sytuację faktyczną i to nie tylko w stopniu, o którym mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Przedmiotem zakwestionowanego rozstrzygnięcia nie jest bowiem obowiązek określonego zachowania się, jak np. zwrot pobranego świadczenia, a jedynie odmowa przyznania określonych należności. Zatem decyzja taka nie podlega bezpośredniemu wykonaniu. Należy podkreślić, iż przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej, w rozumieniu wyżej wskazanego art. 61 p.p.s.a., mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie przymusu państwowego (egzekucji) do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a co za tym idzie nie każdy wymaga wykonania. Wykonaniu podlegać mogą jedynie akty administracyjne, z którymi wiąże się dla strony obowiązek określonego działania, zaniechania lub nakaz znoszenia zachowania innych podmiotów (por. Z, Kmieciak, glosa do postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 stycznia 1997 roku, sygn. akt SA/Rz 1382/96, opubl. OSP 1998/3/54).
Konsekwencją niewykonalności zaskarżonej decyzji jest niemożność wywołania przez nią niebezpieczeństwa wyrządzenia szkody oraz powstania trudnych do odwrócenia skutków.
Mając powyższe na uwadze, wobec braku przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. orzekł, jak w sentencji
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło