II SA/Go 809/11

Dnia 21 czerwca 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Brzezińska po rozpoznaniu w dniu 21 czerwca 2012 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S.. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie stwierdzenia braku potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla przedsięwzięcia p o s t a n a w i a : zwrócić od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim skarżącemu S.G. kwotę 200 (dwieście) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego. S.G. wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] sierpnia 2011 roku nr [...] w przedmiocie stwierdzenia braku potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla przedsięwzięcia. Dnia [...] listopada 2011 r. S.G., wykonując zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z 9 listopada 2011 r., uiścił wpis sądowy od skargi w kwocie 200 zł. Postanowieniem z dnia 28 lutego 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270), dalej w skrócie p.p.s.a., odrzucił skargę S.G. z uwagi na nie uzupełnienie przez skarżącego braku formalnego skargi, polegającego na nie dołączeniu do niej odpisów celem doręczenia występującym w sprawie uczestnikom postępowania. Postanowienie to uprawomocniło się z dniem 12 kwietnia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje Zgodnie z art. 230 § 1 p.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Jednym z tego rodzaju pism jest skarga. W sprawie niniejszej skarżący uiścił wpis sądowy w kwocie 200 zł. Stosownie jednak do art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego. Z uwagi na to, iż skarżący uiścił wpis sądowy, a skarga następnie została odrzucona, w sprawie zaistniały przesłanki do zwrotu kwoty uiszczonej z tego tytułu. W świetle powyższych okoliczności, na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., należało orzec jak w sentencji.