II SA/Go 81/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Bohdanowicz (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Joanna Brzezińska, Asesor WSA ANNA Juszczyk - Wiśniewska, Protokolant Ewa Siudek, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 03 sierpnia 2005 przy udziale sprawy ze skargi K.L. na Wojewoda z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie Zasiłek dla bezrobotnych Uchylono decyzję I i II instancji Decyzją z [...].01.2004r. Starosta Powiatu nr [...] na podstawie art. 6 pkt 6 lit. b, art.23 ust. 1 pkt 2 lit a, ust. 200 pkt 3 ustawy z 14.12.1994r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu ( tj. z 2003r. nr 58 poz.514 z późn. zm. ) orzekł, że K.L. nie nabyła prawa do zasiłku dla bezrobotnych od dnia [...].12.2003r. W uzasadnieniu decyzja podaje, że organ ustalił, iż: od dnia [...].04.2003r. - do [...].09.2003r. K.L. była zarejestrowana w PUP jako bezrobotna bez prawa do zasiłku. [...].09.2003r. -zameldowała się na pobyt czasowy i od [...].10.2003r. została tam zarejestrowana jako osoba bezrobotna bez prawa do zasiłku. Z przedłożonych przez nią dokumentów wynika, że była zatrudniona od [...].03.2001r. do [...].08.2002r. jako szwaczka w ]/2 etatu w firmie .,K" G.K., a od [...].08.2002r. do [...].01.2003r. pobierała zasiłek macierzyński. [...].11.2003r. dostarczyła do PUP filia ugodę sądową mocą której jej pracodawca G.K. prostuje świadectwo pracy w ten sposób, iż pracowała w wymiarze pełnego etatu. [...].12.2003r. złożyła wniosek o przyznanie jej prawa do zasiłku dla bezrobotnych. Decyzją nr [...] z dnia [...].01.2004r. starosta powiatu, orzekł iż K.L. nie nabyła prawa do zasiłku dla bezrobotnych od dnia [...].12.2003r. na podstawie art.6 pkt 6 lit. b. art.23 ust. 1 pkt 2 lit a, ust. 2 pkt 3 ustawy z 14.12.1994r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (tj. Dz. U. z 2003r. nr 58 poz. 514 z późn. zm.), gdyż zdaniem organu w okresie 18 m-cy poprzedzających dzień zarejestrowania w Powiatowym Urzędzie Pracy filia ([...].12.2003r.) nie posiadała 365 dni okresu uprawniającego do zasiłku. Mimo wiec przedłożenia sprostowanego świadectwa pracy o pracy w pełnym wymiarze czasu nie zgłosiła w PUP o zmianie miejsca zameldowania, a tamtejszy urząd powinien wyłączyć ją z ewidencji zarejestrowanych i wydać stronie zaświadczenie. W odwołaniu K.L. podniosła iż ugoda sądowa co do jej świadectwa pracy w pełnym wymiarze zatrudnienia ma skutek od dnia zarejestrowania się jako bezrobotnej w PUP, a nie dopiero od zarejestrowania się w PUP. A o procedurze w związku z wymeldowaniem się urzędnicy w PUP nie poinformowali jej. Decyzją z [...].02.2004r. nr [...] Wojewoda utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu podał, że okres 18 m-cy przed dniem zarejestrowania liczony jest od [...].09.2003r. do [...].04.2002r. i w tym okresie zatrudniona była 306 dni, tj. mniej niż wymagane prawem 365 dni ([...].04.2002-[...].01.2003 ). A skoro odwołująca się twierdzi, że urzędnicy ją oszukali to może dochodzić od nich odszkodowania. W skardze do sądu skarżąca wniosła o uchylenie decyzji nie przyznającej jej prawa do zasiłku. W uzasadnieniu podała, że proces sądowy dzięki któremu uzyskała zmianę świadectw-a pracy zakończył się ugodą z [...].10.2003r. i zbiegło się to ze zmianą miejsca zamieszkania przez stronę. Więc zwróciła się o wypłatę zasiłku dla bezrobotnych do właściwego ze względu na zamieszkanie Urzędu Pracy to jest. Zmiana świadectwa Pracy wywołuje skutki wstecz od daty ustania zatrudnienia i stąd czas zarejestrowania winien być liczony od [...].04.2003r. tj. wtedy gdy zarejestrowała się w PUP, gdyż tam wtedy mieszkała. Nie otrzymała żadnych informacji ze strony urzędów7 jak należy postąpić gdy zmienia się miejsce zamieszkania, ale urzędy pracy są tymi samymi urzędami jednego resortu i mogą się porozumieć między sobą . a nie postępować bezdusznie. z osoba bezrobotną i utrzymująca dziecko. Organ wniósł o oddaleniu skargi i podtrzymał moją dotychczasową argumentacje. Wojewódzki Sąd Administracyjny, po zapoznaniu się ze stanem faktycznym i prawnym sprawy, zważył co następuje: Skarga jest zasadna. Kwestią sporną między organami orzekającymi a skarżącą pozostawała kwestia od kiedy należy liczyć dzień zarejestrowania się K.L. w Powiatowym Urzędzie Pracy ( PUP ) czy od dnia [...].04.2003r. kiedy zgodnie ze swym ówczesnym miejscem zamieszkania zarejestrowała się w PUP czy od dnia [...].10.2003r. kiedy to zarejestrowała się w PUP gdzie [...].09.2003r. zmieniła miejsce zamieszkania. Istotne znaczenie w sprawie ma także okoliczność dostarczenia w dniu [...].11.2003r. ugody sądowej zawartej przed Sądem Rejonowym. Sygn. akt. IV P 367/03 z dnia [...].10.2003r. prostującej dotychczasowy wymiar czasu pracy skarżącej. Ugoda ta wywiera skutki prawne w stosunku do jej zatrudnienia od [...].03.2001r. do [...].08.2Q02r. i okresu po ustaniu tego zatrudnienia i pobierania zasiłku macierzyńskiego od [...].08.2002r.do [...].01.2003r. Organ nie może powoływać się na okoliczność wyłącznie tą iż od [...].10.2003r. dokonała rejestracji, bowiem zarówno PUP jak i PUP są tymi samymi organami (stacio fisci) a skarżąca wykazała zmianę miejsca zamieszkania. Wykazywanie niedokonania czynności technicznych przez skarżącą w świetle zasad ogólnych kodeksu postępowania administracyjnego nie ma znaczenia, skoro to na organie ciąży obowiązek należytego i wyczerpującego informowania stron o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków sądowych przedmiotem postępowania. Organy takie z mocy art. 9 kpa winny czuwać nad tym, aby strony nie ponosiły szkody z powodu nieznajomości prawa. Tym bardziej, gdy mają do czynienia z osobą bezrobotna, matką samotnie wychowującą dziecko, tuż po okresie urlopu macierzyńskiego. Na te okoliczności skarżąca w skardze do sądu się powołała i w ocenie Sądu organy orzekające w jej sprawie naruszyły przepisy art. 8 i 9 kpa. Licząc zatem okres 18 m-cy od dnia [...].04.2003r., K.L., spełnia wymóg co najmniej 365 dni zatrudnienia jaki ustawodawca zawarł w art. 23 ust. 1 pkt 2 lit a i ust. 2 pkt 3 ustawy z 14.12.1994r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (tj. Dz. U. z 2003r. nr 58 poz. 514 z późn. zm.). Te zatem okoliczności zadecydowały, iż z mocy art. 145 § 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr 153 poz. 1270 ) sąd orzekł jak w sentencji wyroku.