II SA/Go 81/08

Postanowienie. Dnia 3 września 2008r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grażyna Staniszewska po rozpoznaniu w dniu 3 września 2008r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi [...] na decyzję Lubuskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w G. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie wykonania określonych robót budowlanych postanawia: odmawia wstrzymania wykonania decyzji. Decyzją [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w G. działając na podstawie art. 103 ust. 2 z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (tj. Dz. U. z 2006 r. nr 156, póz. 1118 ze zm.), art. 40, 42 ust. Ustawy z dnia 24 października 1974 r. - Prawo budowlane (Dz. U. 1974, Nr 38, poz.229 ze zm.) oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2000 Nr 98, póz. 1071 ze zm.), po rozpatrzeniu sprawy budowy napowietrznej linii energetycznej [...], której skrajny przewód biegnie bezpośrednio nad drogą na dz. Nr [...], nakazał właścicielowi Linii napowietrznej 15 kV nr [...] wraz ze stacją transformatorową słupową typu STSa-20/250 nr [...] w D. firmie ENEA S.A. Oddział w G. wykonanie robót budowlanych niezbędnych do doprowadzenia obiektu budowlanego do stanu zgodnego z przepisami w zakresie w decyzji tej określonym. Termin wykonania robót ustalono do dnia 31 grudnia 2007 r. Nałożono także na w/w firmę obowiązek uzyskania pozwolenia na użytkowanie dla wskazanego wyżej obiektu z uwagi na bezpieczeństwo ludzi i mienia. Wskazana powyżej decyzja dotyczy budowy bez wymaganego pozwolenia linii napowietrznej 15 kV nr [...] wraz ze stacją transformatorową słupową typu STSa-20/250 nr [...] w D. W wyniku odwołania G. i R. G. wniesionego od powyższej decyzji, decyzją [...] Lubuski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. 2000 Nr 98, póz. 1071 ze zm.) uchylił zaskarżoną decyzję w części dotyczącej wyznaczenia terminu wykonania określonego w decyzji obowiązku i orzekł w tym zakresie o wyznaczeniu terminu wykonania obowiązku do dnia 31 marca 2008 r., a w pozostałej części utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu organ wskazał, iż w jego ocenie organ l instancji dowiódł, iż w odniesieniu do wybudowanej w warunkach Sygn. akt II SA/Go 81/08 samowoli budowlanej napowietrznej linii energetycznej SN-15 kV, której skrajny przewód biegnie bezpośrednio "nad głową" na działce nr [..] w D. brak jest przesłanek do wydania nakazu jej rozbiórki. Organ podał, iż obecnie brak jest obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla terenu działek, przez które przebiega omawiana linia energetyczna. W takiej sytuacji, a więc - braku zakazu zabudowy terenu w określony sposób, brak jest przesłanki do orzeczenia rozbiórki na podstawie art. 37 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego. Jednocześnie z przedłożonego przez inwestora na żądanie organu l instancji dokumentu - oceny technicznej wraz z zakresem remontu w/w linii wraz ze stacją transformatorową słupową wynika, iż istnieje możliwość doprowadzenia obiektu do stanu zgodnego z warunkami bezpieczeństwa dla ludzi i mienia poprzez wykonanie ściśle określonych robót budowlanych naprawczych. Wykonanie w/w robót zapewni bezpieczeństwo użytkownikom drogi gminnej na dz. nr [...]. Termin wykonania robót określony w decyzji organu l instancji został zmieniony na datę 31 marca 2008 r. z uwagi na wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z powodu wniesienia odwołania. Pismem z dnia 2 stycznia 2008 r. Grażyna i R. G. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na decyzję organu II instancji. Skarżący domagają się uchylenia zaskarżonej decyzji w całości, wskazując iż wydana została ona z naruszeniem art. 156 § 1 kpa oraz art. 40 w zw. z art. 37 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy Prawo budowlane. Jednocześnie skarżący w treści skargi złożyli wniosek o wydanie przez Sąd tymczasowego zarządzenia wstrzymującego wykonanie robót nakazanych skarżoną decyzją do czasu ostatecznego rozpoznania skargi. W uzasadnieniu skargi G. i R. G. podali, iż niedopuszczlanym winno być stosowanie przepisów z art. 40 Prawa budowlanego w zakresie dopuszczającym legalizację niezgodnie z prawem wybudowanej linii energetycznej SN, bezpośrednio zagrażającej życiu ludzi. Jednocześnie skarżący w zadem sposób nie uzasadnili złożonego wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W odpowiedzi na skargę Lubuski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie. Sygn. akt II SA/Go 81/08 Wojewódzki Sad Administracyjny zważył co następuje: Wniosek skarżących nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią przepisu art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270 ze zm.), dalej zwanej ppsa, wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże na podstawie § 2 art. 61 w razie wniesienia skargi na decyzję lub postanowienie, organ który wydał decyzję lub postanowienie może wstrzymać z urzędu lub na wniosek skarżącego, ich wykonanie w całości lub w części, chyba że zachodzą przesłanki, od których w postępowaniu administracyjnym uzależnione jest nadanie decyzji lub postanowieniu rygoru natychmiastowej wykonalności albo gdy ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Natomiast w myśl art. 61 § 3 ppsa po przekazaniu sądowi skargi, Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, na które wniesiona została skarga, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Należy zaznaczyć, iż treść zdania trzeciego przytoczonego powyżej przepisu art. 61 § 3 wskazuje, iż wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności dotyczy także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Zgodnie z powyższym podkreślić należy, iż będący przedmiotem rozpoznania w przedmiotowej sprawie wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji dotyczy w istocie zarówno decyzji organu II, jak i l instancji. Instytucja wstrzymania wykonania decyzji stanowi odstępstwo od reguły, że decyzje ostateczne podlegają wykonaniu. Należy podkreślić, iż przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej w rozumieniu art. 61 ppsa mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania. Nie ulega wątpliwości, iż akt prawny którego dotyczy wniosek o wstrzymanie wykonania w przedmiotowej sprawie należy do kategorii aktów podlegających wykonaniu. Podkreślenia wymaga, iż rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Sąd nie rozstrzyga skargi merytorycznie i nie ocenia zgodności Sygn. akt II SA/Go 81/08 zaskarżonego aktu z prawem, ani też stopnia prawdopodobieństwa jego uchylenia w wyniku przyszłego rozpoznania sprawy, a jedynie bada czy zachodzą wskazane przez ustawodawcę przesłanki uwzględnienia wniosku tj. niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oznacza sytuację, w której zaskarżony akt administracyjny może spowodować powstanie uszczerbku materialnego w rozmiarze określonym jako znaczny, natomiast niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a. oznacza, że chodzi o sytuację, w której nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. W orzecznictwie sądów administracyjnych oraz doktrynie podkreśla się, iż do wykazania, że zachodzi wskazane wyżej niebezpieczeństwo zobowiązany jest skarżący, który domaga się zastosowania środka ochrony tymczasowej, przy czym nie wystarczy tu sam jego wywód. Twierdzenia wnioskodawcy winny zatem zostać poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi jego sytuacji finansowej i majątkowej. W niniejszej sprawie skarżący nie uprawdopodobnili w dostateczny sposób, iż w stosunku do nich wykonanie decyzji rodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W postanowieniu z dnia 20 grudnia 2004r. (GZ 138/04, LEX nr 281811) Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że podstawową przesłanką wstrzymania wykonania decyzji zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a., jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę majątkową lub niemajątkową, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, a który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu lub zdrowiu. Sygn. akt II SA/Go 81/08 W tym zakresie, zdaniem Sądu, brak podstaw do pozytywnej oceny wniosku skarżących. Należy podkreślić, iż wniosek dotyczy decyzji nakładającej na inwestora - firmę ENEA Odział w G. - obowiązek wykonania prac w określonym zakresie i terminie, które maja na celu przede wszystkim dostosowanie wspomnianej linii energetycznej do aktualnych wymogów technicznych oraz mają na celu także m.in. poprawę bezpieczeństwa i zdrowia ludzi. W ocenie Sądu wstrzymanie takich prac po pierwsze nie stwarza niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody, w tym także w odniesieniu do skarżących, a po drugie - wykonanie tej decyzji nie spowoduje trudnych do odwrócenia skutków, gdyż są to prace dostosowujące, prowadzone w ograniczonym zakresie i nie są czynnościami nieodwracalnymi. Należy podkreślić, że w rozpatrywanej sprawie skarżący nie tylko nie uprawdopodobnili przesłanek uzasadniających zawieszenie wykonania zaskarżonej decyzji, ale nawet nie uzasadnili w podstawowym zakresie zgłoszonego wniosku, uniemożliwiając tym samym Sądowi jego merytoryczną ocenę. Na marginesie należy dodać, iż zgodnie z art. 61 § 6 ppsa orzeczone wstrzymanie wykonania decyzji ma charakter ochrony tymczasowej i upada w razie wydania przez Sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji. W przedmiotowej sprawie wyznaczony został już termin rozprawy tj. na dzień 9 października 2008 r., o czym skarżący zawiadomieni zostaną w odrębnym piśmie. Warto jednocześnie podkreślić iż w myśl art. 152 ppsa w razie uwzględnienia skargi w wyroku określa czy i w jakim zakresie zaskarżony akt lub czynność nie mogą być wykonane. Rozstrzygnięcie to traci moc z chwilą uprawomocnienia się wyroku. Wobec powyższego zgodnie z treścią art. 61 § 3 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji.