II SA/Go 811/16

Dnia 20 czerwca 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Staniszewska po rozpoznaniu w dniu 20 czerwca 2017 roku na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej D.S. wniesionej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. z dnia 15 lutego 2017 r., sygn. akt II SA/Go 811/16 oddalającego skargę w sprawie ze skargi D.S. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie orzeczenia o braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej p o s t a n a w i a : odrzucić skargę kasacyjną. Wyrokiem z dnia 15 lutego 2017 r., sygn. akt II SA/Go 811/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. oddalił skargę D.S. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] lipca 2016 r., nr [...] w przedmiocie orzeczenia o braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej. Pismem z dnia [...] kwietnia 2017 r. wyznaczony z urzędu pełnomocnik skarżącego złożył do Sądu opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, wyjaśniając motywy swego stanowiska. W związku z powyższym na podstawie zarządzenia sędziego z dnia 24 kwietnia 2017 r. doręczono skarżącemu odpis w/w opinii, stosownie do przepisu art. 177 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 , dalej jako p.p.s.a.), jednocześnie pouczając skarżącego o przysługującym mu prawie do złożenia skargi kasacyjnej od wyroku WSA w Gorzowie Wlkp. z dnia 15 lutego 2017 r., w terminie 30 dni, od daty doręczenia odpisu powyższej opinii. Skarżący pouczony został w w/w piśmie także o sposobie wniesienia skargi kasacyjnej i wymogach jej dotyczących. Odpis opinii pełnomocnika z urzędu doręczony został skarżącemu w dniu 2 maja 2017 r. W dniu 29 maja 2017 r. do tutejszego Sądu wpłynęła skarga kasacyjna D.S. od wyroku z dnia 15 lutego 2017 r., sporządzona przez niego osobiście. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę kasacyjną należało odrzucić. Zgodnie z art. 175 § 1 p.p.s.a. skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Wymóg ten nie dotyczy sytuacji, kiedy skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (§ 2). Natomiast zgodnie z treścią art. 177 § 4 p.p.s.a., w przypadku gdy pełnomocnik z urzędu nie stwierdza podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, składa w sądzie, w terminie do wniesienia skargi kasacyjnej, sporządzoną przez siebie opinię w tym przedmiocie wraz z odpisem dla strony, dla której został ustanowiony. Termin do wniesienia skargi kasacyjnej przez stronę biegnie wówczas od dnia doręczenia jej odpisu opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. W przedmiotowej sprawie opinię jego pełnomocnika z urzędu o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, stosownie do przepisu art. 177 § 4 p.p.s.a., doręczona została D.S. w dniu 2 maja 2017 r. Równocześnie skarżący został pouczony, że przysługuje mu prawo wniesienia skargi kasacyjnej, w terminie 30 dni, od dnia doręczenia odpisu powyższej opinii. Pouczenie zawierało także informacje o pozostałych wymogach przewidzianych dla tego środka odwoławczego, m.in. o konieczności sporządzenia skargi kasacyjnej przez adwokata lub radcę prawnego. Tymczasem wniesiona przez skarżącego w niniejszej sprawie skarga kasacyjna od wyroku z dnia 15 lutego 2017 r. sporządzona została przez niego osobiście. W myśl art. 178 p.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Zauważyć przy tym należy, że skarga kasacyjna nie spełniająca wymogów, o których mowa w art. 175 § 1 i art. 176 p.p.s.a. nie podlega uzupełnieniu w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. Z akt sprawy nie wynika, aby skarżący należał do kręgu osób wymienionych w cyt. art. 175 § 1 i 2 p.p.s.a. Zatem skarga kasacyjna, pomimo nałożonego ustawą - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, obowiązku jej sporządzenia przez osoby, wymienione w art. 175 p.p.s.a. nie została sporządzona przez profesjonalnego pełnomocnika, co w świetle przepisów jest niedopuszczalne. Z tych względów, na podstawie art. 178 w związku z art. 175 § 1 oraz art. 177 § 4 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.