II SA/Go 813/05
PostanowienieWSA w Gorzowie Wielkopolskim2005-12-08
Skład orzekający: Grażyna Staniszewska, Anna Juszczyk - Wiśniewska, Michał Ruszyński
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy cofnięcie skargi przez Prokuratora Prokuratury Okręgowej w sprawie dotyczącej cofnięcia zezwolenia na sprzedaż alkoholu jest dopuszczalne, jeśli nie zmierza do obejścia prawa i nie powoduje utrzymania w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności?Ratio decidendi
Sąd umorzył postępowanie sądowe na skutek skutecznego cofnięcia skargi przez Prokuratora Prokuratury Okręgowej. Cofnięcie skargi zostało uznane za dopuszczalne, ponieważ nie zmierzało do obejścia prawa ani nie powodowało utrzymania w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności. Sąd oparł swoje rozstrzygnięcie na art. 60 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.Stan faktyczny
Burmistrz cofnął zezwolenie na sprzedaż napojów alkoholowych M.Ż. z powodu prawomocnego wyroku karnego za sprzedaż alkoholu nieletniemu. Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchyliło decyzję Burmistrza i umorzyło postępowanie, uznając je za bezprzedmiotowe z uwagi na wygaśnięcie zezwolenia. Prokurator złożył skargę do WSA, ale na rozprawie cofnął skargę.Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie sądowe.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Staniszewska, Sędziowie Asesor WSA Anna Juszczyk - Wiśniewska (spr.), Asesor WSA Michał Ruszyński, Protokolant Aleksandra Stankowska, po rozpoznaniu w dniu 08 grudnia 2005 r. na rozprawie sprawy ze skargi Prokuratora Prokuratury Rejonowej na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych umarza postępowanie sądowe
II SA/Go 813/05
Uzasadnienie
Burmistrz w dniu [...] grudnia 2004r. decyzją nr [...] cofnął zezwolenie nr [...] na sprzedaż w sklepie spożywczo-przemysłowym położonym [...], napojów o zawartości powyżej 18 % alkoholu przeznaczonych do spożycia poza miejscem sprzedaży, które było udzielone M.Ż..
Postępowanie w sprawie zostało wszczęte na wniosek Prokuratury Rejonowej
z uwagi, że w stosunku do M.Ż. wydany został prawomocny wyrok karny w którym została uznana za winną tego, że sprzedała alkohol nieletniemu tj. o czyn z art. 43 ust. 1 ustawy z dnia 26 października 1982r. o wychowaniu w trzeźwości i zapobieganiu alkoholizmowi.
W decyzji organ stwierdził, że zostały spełnione przesłanki zawarte w art. 18 ust. 10 pkt 1 wyżej wymienionej ustawy do cofnięcia zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych w sklepie spożywczo-przemysłowym, a działanie organu w tym zakresie jest obligatoryjne. Od przedmiotowej decyzji odwołanie złożyła M.Ż..
W dniu [...] stycznia 2005r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją nr [...] uchyliło decyzję Burmistrza i umorzyło postępowanie organu pierwszej instancji.
W uzasadnieniu decyzji organ podał, że zakresem przedmiotowym decyzji było cofnięcie zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych wydane w dniu [...] stycznia 2003r. Ważność decyzji udzielającej zezwolenie została ustalona na okres od [...] stycznia 2003r. do [...] stycznia 2005r. Z treści art. 18 ust. 12 pkt 2 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi wynika jednoznacznie, że zezwolenie na sprzedaż napojów alkoholowych wygasa z upływem terminu jego ważności. Zdaniem organu przedmiotowe zezwolenie po [...] stycznia 2005r. nie może wywoływać żadnych skutków prawnych. W tym stanie rzeczy organ ustalił, że w dniu rozpatrywania odwołania brak było przedmiotu rozstrzygnięcia . Podano również, że w dacie rozpatrywania sprawy przez organ pierwszej instancji prawidłowo ustalono zakres postępowania. Zdaniem organu podejmowane przez organ administracji publicznej rozstrzygnięcia w formie indywidualnych aktów administracyjnych muszą być oparte i zgodne ze stanem faktycznym i prawnym rozpatrywanej sprawy, obowiązującego w dacie podjęcia rozstrzygnięcia. Z uwagi na powyższe organ stwierdził, że w chwili podejmowania rozstrzygnięcia przez organ odwoławczy postępowanie było bezprzedmiotowe.
Na przedmiotową decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu przez Prokuratora Rejonowego złożona została skarga.
W skardze tej wskazano, że brak było podstaw do przyjęcia przez organ bezprzedmiotowości postępowania. Zgodnie z treścią art. 18 ust. 11 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi, przedsiębiorca, któremu cofnięto zezwolenie, może wystąpić z wnioskiem o ponowne wydanie zezwolenia nie wcześniej niż po upływie 3 lat od dnia wydania decyzji o jego cofnięciu.
Na rozprawie w dniu 08 grudnia 2005r. Prokurator Prokuratury Okręgowej cofnął skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. zważył co następuje:
Na wstępie należy zauważyć, że na podstawie § 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczpospolitej Polskiej z 13 sierpnia 2004r. w sprawie przekazania Wojewódzkim Sądom Administracyjnym w Gorzowie Wlkp. i Kielcach rozpoznawanie spraw z obszaru województwa lubuskiego i świętokrzyskiego należących do właściwości Wojewódzkich Sądów Administracyjnych w Poznaniu i Krakowie (Dz. U. Nr 187, poz. 1926) w związku z § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczpospolitej Polskiej z 13 sierpnia 2004r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości (Dz. U. Nr 187. poz. 1927) sprawy w których skargi na działalność organów administracji publicznej mających siedzibę na terenie woj. lubuskiego zostały przekazane Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Poznaniu - zostały przekazane Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gorzowie Wlkp. Na mocy cytowanych przepisów sąd ten, z dniem 01 lipca 2005r. stał się właściwy do rozpatrzenia przedmiotowej skargi.
Zgodnie z treścią art. 60 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Tylko w przypadku uznania przez sąd, że cofnięcie skargi zmierza do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności- sąd uznaje cofnięcie skargi za niedopuszczalne.
Zdaniem Sądu w niniejszej sprawie cofnięcie skargi nie zmierza do obejścia prawa. Decyzja będąca przedmiotem zaskarżenia nie jest dotknięta wadą nieważności. Z uwagi na powyższe należało uznać, że skarżący skutecznie cofnął skargę.
Z tego też względu na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) należało orzec jak na wstępie.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło