II SA/Go 813/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Bohdanowicz, Sędziowie Sędzia WSA Grażyna Staniszewska (spr.), Asesor WSA Michał Ruszyński, Protokolant asystent sędziego Krzysztof Rogalski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 05 marca 2008 r. sprawy ze skargi [...] na pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia wyjaśnień p o s t a n a w i a: odrzucić skargę Pismem z dnia [...], złożonym w siedzibie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Z. w tej samej dacie, D.B. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. Skargę skierowaną bezpośrednio do Prezesa tego Kolegium, w której zwróciła się z prośbą o wyjaśnienie zagadnień prawnych wynikających z ustawy o pomocy społecznej, a dotyczących zasad przeprowadzania wywiadu środowiskowego oraz zmiany pracownika socjalnego. Pismem z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Z., na podstawie art. 1 i 2 ustawy z dnia 12 października 1994r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (Dz. U. z 2001r., Nr 79, poz. 856 z późn. zm.), poinformowało D. B., iż w kwestiach przeprowadzania wywiadu środowiskowego oraz zmiany pracownika socjalnego Kolegium zajęło już stanowisko w pismach z dnia [...] oraz w piśmie z dnia [...] oraz że to stanowisko nadal podtrzymuje. Skargę na powyższe pismo do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim złożyła D.B. i wyraziła swoje niezadowolenie ze stanowiska Kolegium zawartego w zaskarżonym piśmie oraz ze wskazaną w nim argumentacją. Stwierdziła ponadto, iż Samorządowe Kolegium Odwoławcze "uchyla się od zmian, postępu i nowej jakości prawa". W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o odrzucenie skargi, a z ostrożności procesowej o oddalenie skargi. Organ stwierdził, iż w niniejszej sprawie nie zachodziła możliwość złożenia skargi do sądu administracyjnego na pismo informacyjne. Ponadto organ wskazał, iż do jego kompetencji nie należy udzielanie obywatelom porad prawnych, ani też wyjaśnianie obywatelom ogólnych zagadnień prawnych, czy też obowiązujących w danej materii procedur. Ponadto Kolegium poinformowało, iż o wyjaśnienie wszelkich niejasności i wątpliwości strona może się zwracać, w toku prowadzonego w danej sprawie postępowania, do organu administracji publicznej, a taka sytuacji w niniejszej sprawie nie zachodzi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga podlega odrzuceniu z uwagi na to, iż zaskarżone pismo nie stanowi decyzji administracyjnej ani innego aktu prawnego, do których kontroli sądowej powołane są sądy administracyjne. Zgodnie bowiem z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej "p.p.s.a." sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, zaś § 2 cytowanego powyżej artykułu stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Z powyższego, zamkniętego katalogu spraw wynika, że pismo informacyjne, za jakie należy uznać stanowisko organu w niniejszej sprawie, nie podlega kontroli sądów administracyjnych. Mając powyższe na uwadze tutejszy Sąd podziela pogląd Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Z., że zaskarżone pismo nie należy do żadnej z kategorii aktów wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1-8 p.p.s.a. Pismo to nie ma charakteru władczego rozstrzygnięcia organu administracji publicznej, stanowi jedynie odpowiedź na pismo D. B., w którym poprosiła o udzielenie informacji w zakresie zasad przeprowadzania wywiadu środowiskowego oraz zmiany pracownika socjalnego. Wobec powyższego zaskarżone pismo nie spełnia wymogów żadnego z zaskarżalnych do sądu administracyjnego aktów prawnych, przede wszystkim decyzji, postanowień, ani też innego aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Należy uznać, iż kodeks postępowania administracyjnego nie zawiera legalnej definicji decyzji administracyjnej czy postanowienia. Biorąc jednak pod uwagę, iż w ww. kodeksie zawarte są przepisy określające pewne wymogi, jakie te akty prawne muszą spełniać oraz ukształtowaną doktrynę i ugruntowane orzecznictwo w omawianym zakresie, można taką definicję opracować. Mając na względzie powyższe, za decyzję administracyjną można uznać tylko takie oświadczenie woli organu administracyjnego, które wywiera skutki prawne w sferze stosunku materialnoprawnego, bądź w sferze stosunku administracyjnego procesowego. Skutki materialnoprawne zawierają się w kształtowaniu, zmianie lub wygaśnięciu stosunku administracyjnoprawnego, co z punktu widzenia strony (adresata decyzji) znajduje wyraz w przyznaniu jej uprawnienia lub nałożeniu obowiązków, bądź stwierdzenia istnienia określonego uprawnienia lub obowiązku. Ponadto nie ulega wątpliwości, że decyzja jak i postanowienie, wydawane są w postępowaniu toczącym się przed danym organem administracji publicznej w indywidualnej sprawie administracyjnej i stanowią jej rozstrzygnięcie. Stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego wskazuje na odmowę nadania przymiotu decyzji lub postanowienia pismom zawierającym informację, opinię, stanowiska organów, w sytuacji gdy nie spełniają one wskazanych powyżej wymogów dotyczących tych rodzajów rozstrzygnięć organów administracyjnych. Przyjmuje się także, że pisma tego typu nie maja charakteru innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. (vide: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz, T. Woś (red.), Warszawa 2005, str. 273 i n.). W świetle powyższego nie ma wątpliwości, iż w niniejszej sprawie zachodzi brak właściwości sądu administracyjnego. Zaskarżone bowiem zostało pismo informujące skarżącą o podtrzymaniu przez organ stanowiska w sprawie, w której Kolegium udzieliło już kilkakrotnie odpowiedzi, i które nie było związane z żadnym toczącym się postępowaniem administracyjnym i nie dotyczy uzyskania przez stronę konkretnych uprawnień lub nałożenia konkretnych obowiązków. Właściwość rzeczowa sądów administracyjnych jest wprost określona przepisami prawa i nie pozostawia wątpliwości co do interpretacji zakresu tej właściwości. Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2007r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji postanowienia.