II SA/Go 815/05
PostanowienieWSA w Gorzowie Wielkopolskim2006-01-18
Skład orzekający: Joanna Brzezińska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga wniesiona do sądu administracyjnego, od której nie został uiszczony należny wpis, powinna zostać odrzucona, mimo że wezwanie do uiszczenia wpisu zostało dwukrotnie awizowane, a następnie zwrócone nadawcy?Ratio decidendi
Sąd odrzucił skargę, ponieważ skarżący nie uiścił należnego wpisu od skargi oraz nie uzupełnił jej braków formalnych, pomimo prawidłowego wezwania do ich uzupełnienia. Doręczenie wezwania zostało uznane za skuteczne na podstawie art. 73 PPSA, który przewiduje jednokrotne awizowanie, a sąd zastosował ten przepis zgodnie z jego literalnym brzmieniem, niezależnie od kontrowersji interpretacyjnych.Stan faktyczny
Skarżący J.D. wniósł skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego nakazującą rozbiórkę budynku gospodarczego. Skarga nie została opłacona. Sąd wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu oraz uzupełnienia braków formalnych skargi pod rygorem odrzucenia. Wezwanie zostało dwukrotnie awizowane, a następnie zwrócone nadawcy z powodu niepodjęcia przez adresata. Skarżący nie uiścił wpisu ani nie uzupełnił braków formalnych.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Brzezińska (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 18 stycznia 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.D. na decyzję Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie : Nakaz rozbiórki budynku gospodarczego p o s t a n a w i a #FOR ODM_WYNIKI Odrzucono skargę
W dniu 7 września 2005 r. J.D. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2005 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki odbudowanego budynku gospodarczego na działce ewid. [...].
Przedmiotowa skarga nie została opłacona przez skarżącego poprzez uiszczenie należnego wpisu.
Przepis art. 219 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.) stanowi, że opłatę sądową należy uiścić przy wniesieniu do sądu pisma podlegającego opłacie. W myśl przepisu art. 220 § 1 cytowanej ustawy, sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata.
Zgodnie z przepisami art. 220 § 1 i 3 ww. ustawy, skarżący został wezwany przez Sąd do uiszczenia, wpisu należnego od skargi w kwocie 500,00 zł, w terminie 7 dni od otrzymania wezwania, wraz z pouczeniem, że nieuiszczenie wpisu w tym terminie spowoduje odrzucenie skargi. Ponadto, w związku z niemożnością nadania skardze dalszego biegu, wezwano skarżącego do uzupełnienia jej braku formalnego poprzez nadesłanie 3 egzemplarzy odpisów skargi w terminie 7 dni (dla doręczenia ich uczestnikom postępowania), także pod rygorem odrzucenia skargi wynikającym z art. 58 § 1 pkt 3 ww. ustawy.
Wezwanie Sądu w związku z nieobecnością adresata w miejscu jego zamieszkania, awizowano w dniu 15 grudnia 2005 r. oraz powtórnie w dniu 22 grudnia 2005 r.
Należy wskazać, iż zgodnie z przepisem art. 73 ww. ustawy, w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w artykułach poprzedzających, pismo składa się na okres siedmiu dni w placówce pocztowej lub w urzędzie gminy, a zawiadomienie o tym umieszcza się w skrzynce na korespondencję. W tym przypadku doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia tego okresu.
Wprawdzie zawarcie w tym przepisie regulacji o jednokrotnym awizowaniu jest przyczyną wielu kontrowersji, zwłaszcza w kontekście wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 17 września 2002 r. SK 35/01 (OTK-A 2002, nr 5, poz. 60) wskazującego, że przepis § 9 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 17 czerwca 1999 r. w sprawie szczegółowego trybu doręczania pism sądowych przez pocztę w postępowaniu cywilnym, w brzmieniu przewidującym siedmiodniowy okres przechowywania przesyłek - pism sądowych w placówce pocztowej, a tym samym uniemożliwiał powtórne zawiadomienie adresata o tym piśmie, był niezgodny z art. 45 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.
Niezależnie jednak od dokonanej przez Trybunał Konstytucyjny w powyższej sprawie wykładni konstytucyjnej zasady prawa do sądu, w ocenie Sądu rozpoznającego niniejszą sprawę, skoro ustawodawca w art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zastosował jednokrotne awizowanie pism sądowych, przepis ten należy stosować zgodnie z jego ustawowym brzmieniem do czasu ewentualnego orzeczenia o jego niekonstytucyjności.
Jednocześnie w ocenie Sądu, w obecnym stanie prawnym nie można dla oceny skuteczności doręczenia wezwania sądu stosować przepisu niższej rangi - § 9 ust 3 ww. rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 17 września 1999 r. w obecnym brzmieniu, stanowiący o dwukrotnym awizowaniu przesyłek w celu realizacji postanowień art. 139 § 1 i 2 Kodeksu postępowania cywilnego, pomimo delegacji zawartej w przepisie art. 65 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (sprzeczność z przepisem ustawy regulującej tryb postępowania przed sądami administracyjnymi).
Sąd z urzędu uwzględnił przy rozpoznaniu przedmiotowej sprawy okoliczność, iż postanowieniem z dnia 10 maja 2005 r. sygn. akt III SA/Wa 1553/04 skład orzekający Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przedstawił Trybunałowi Konstytucyjnemu pytanie prawne co do zgodności art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r., - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi z art. 2 i art. 45 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, jednakże zagadnienie to nie wywiera bezpośredniego wpływu na treść rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie.
Mając na uwadze powyższe okoliczności należy bowiem podkreślić, iż wezwanie z dnia 12 grudnia 2005 r. zostało przez pocztę awizowane dwukrotnie adres przez niego wskazany, i z powodu nie podjęcia w terminie zwrócone nadawcy w dniu 31 grudnia 2005 r. W tych okolicznościach niezależnie od przyjęcia czy skuteczne doręczenie (domniemanie doręczenia) nastąpiło po upływie 7 dni od dnia pierwszego awizowania (15 grudnia 2005 r.), czy też dopiero powtórnego (22 grudnia 2005 r.), najpóźniej od tej daty rozpoczął zatem bieg siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu należnego od skargi, oraz uzupełnienia wskazanych braków formalnych.
Na podstawie akt sprawy ustalono, iż skarżący nie uiścił wpisu należnego od skargi oraz nie przedłożył żądanych odpisów skargi.
Wobec powyższego Sąd, na podstawie przepisu art. 220 § 3 oraz art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.), postanowił jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło