II SA/Go 815/20

PostanowienieWSA w Gorzowie Wielkopolskim2020-12-28

Skład orzekający: Jarosław Piątek

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy czynność faktyczna organu polegająca na odmowie potwierdzenia odbioru pisma przez osadzonego, dotycząca samokształcenia, podlega kontroli sądu administracyjnego?
Ratio decidendi
Czynność faktyczna organu polegająca na odmowie potwierdzenia odbioru pisma przez osadzonego, dotycząca samokształcenia, nie mieści się w katalogu spraw podlegających kontroli sądów administracyjnych określonym w art. 3 § 2 PPSA. W związku z tym, skarga na taką czynność podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 PPSA.
Stan faktyczny
Skarżący, Z.S., złożył skargę na czynność Dyrektora Aresztu Śledczego polegającą na odmowie potwierdzenia odbioru jego pisma dotyczącego samokształcenia. Organ wniósł o odrzucenie skargi, argumentując, że sprawa nie należy do właściwości sądów administracyjnych, a obowiązek potwierdzenia odbioru istnieje tylko w przypadku wysyłania korespondencji z jednostki.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Jarosław Piątek po rozpoznaniu w dniu 28 grudnia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z.S. na czynność Dyrektora Aresztu Śledczego w przedmiocie odmowy potwierdzenia odbioru pisma postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] listopada 2020 r. Z.S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na czynność Dyrektora Aresztu Śledczego, polegającą na odmowie potwierdzenia odbioru jego pisma z dnia [...] czerwca 2020 r. w sprawie samokształcenia. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie wskazując, że nie należy ona do właściwości sądów administracyjnych. Z ostrożności procesowej organ wniósł o oddalenie skargi wyjaśniając, że zgodnie z § 20 ust. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 25 sierpnia 2003 r. w sprawie regulaminu organizacyjno-porządkowego wykonywania kary pozbawienia wolności, obowiązek wystawienia osadzonemu potwierdzenia odbioru korespondencji urzędowej istnieje tylko w przypadku wysyłania tej korespondencji z jednostki. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Zgodnie zaś z art. 3 § 2 p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 oraz z 2019 r. poz. 60, 730, 1133 i 2196), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2019 r. poz. 768, 730, 1520, 1556 i 2200), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, a także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest czynność faktyczna Dyrektora Aresztu Śledczego, polegająca na odmowie potwierdzenia odbioru pisma skarżącego z dnia [...] czerwca 2020 r. w sprawie samokształcenia. Zdaniem Sądu, zaskarżona przez Z.S. czynność nie należy do żadnej ze wskazanych wyżej kategorii aktów prawnych ani też czynności, podejmowanych przez organy administracji publicznej w ramach ich działalności, a tym samym podlegających jurysdykcji sądów administracyjnych. Z treści skargi wynika, że Z.S. jest niezadowolony z działalności administracji Aresztu Śledczego, w szczególności z tego, że organ odmówił potwierdzenia przyjęcia jego pisma z [...] czerwca 2020 r. w sprawie samokształcenia. Tymczasem należy wskazać, że wszelkie prośby i wnioski dotyczące działalności jednostki organizacyjnej Służby Więziennej załatwia kierownik tej jednostki w ramach prowadzonej przez siebie działalności (§ 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 13 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobów załatwiania wniosków, skarg i próśb osób osadzonych w zakładach karnych i aresztach śledczych (t. j. Dz. U. z 2013 r., poz. 647 ze zm.), natomiast skargi dotyczące działalności jednostek organizacyjnych oraz postępowania funkcjonariusza lub pracownika Służby Więziennej, załatwiają w zależności od treści skargi i zarzutów w niej podniesionych odpowiednio: kierownik danej jednostki organizacyjnej, dyrektor okręgowy Służby Więziennej, Dyrektor Generalny Służby Więziennej i Minister Sprawiedliwości (§ 3 rozporządzenia) i to do tych podmiotów skarżący winien kierować wszelkie wnioski i uwagi dotyczące jednostki organizacyjnej, w której odbywa karę pozbawienia wolności. Z powyższego wynika, że kwestie związane z organizacją i działalnością Aresztu Śledczego pozostają poza kompetencjami WSA w Gorzowie Wlkp., co w konsekwencji obligowało Sąd do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło