II SA/Go 82/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Jutrzenka-Trzebiatowski po rozpoznaniu w dniu 25 lutego 2015 r. na posiedzeniu niejawnym skargi D.B. na pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie przekazania skargi według właściwości postanawia odrzucić skargę. W dniu 5 lutego 2014 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. wpłynęła skarga D.B. dotycząca między innymi pisma Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] stycznia 2015 r., nr [...]. Zaskarżone pismo wydane zostało po rozpatrzeniu przez SKO skargi D.B. złożonej w dniu [...] grudnia 2014 r. na działalność pracowników Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w zakresie uzyskania pomocy w postaci paczki na święta z artykułami świątecznymi, które są w zasięgu wydawania za darmo dla konsumentów obiadów ,, [...]". Kolegium powołując się na treść art. 1 i 2 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych ( t.j. Dz. U. z 2001 r. Nr 79, poz. 856 ze zm.) oraz art. 19, art. 231, art. 228 i art. 229 pkt 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2013 r. poz. 267 określanej dalej jako k.p.a. ) w zaskarżonym piśmie stwierdziło, iż jest organem niewłaściwym do rozpatrzenia tego rodzaju skargi, wskazując jednocześnie, iż organem właściwym w tym zakresie jest Rada Miasta. Wobec powyższego Kolegium poinformowało stronę o przekazaniu do rozpatrzenia w/w skargi według właściwości do Przewodniczącego Rady Miasta. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej odrzucenie z uwagi na niezaskarżalność aktu objętego skargą w świetle art. 3 § 2 pkt 1-8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. t.j. z 2012 r. poz. 270 ze zm. określanej dalej jako p.p.s.a). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu jako niedopuszczalna. Za dopuszczalną uznać można tylko skargę, która podlega kognicji sądu administracyjnego. Granice właściwości rzeczowej wojewódzkich sądów administracyjnych sprecyzowane zostały w przepisach art. art. 3 § 2 i 3 oraz art. 4 i art. 5 p.p.s.a, jak również wynikają ze szczególnych przepisów zawartych w innych aktach prawnych. W myśl art. 3 § 2 p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. W myśl § 3 cyt. przepisu sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. W rozpatrywanej sprawie zasadniczym zagadnieniem wymagającym rozstrzygnięcia było to, czy pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] stycznia 2015 r. przekazujące Przewodniczącemu Rady Miasta skargę D.B. na pracowników Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej stanowi jedną z prawnych form działania administracji wskazanych w art. 3 p.p.s.a. Z treści kwestionowanego pisma Samorządowego Kolegium Odwoławczego wynika, iż nie jest ono ani decyzją administracyjną, ani postanowieniem, w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 1-3 p.p.s.a. Pismo to nie mieści się także w kategorii "innych aktów i czynności" w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., jeśli zważy się, że stosowanie tego przepisu może mieć miejsce wówczas, gdy spełnione są następujące przesłanki: 1) akt lub czynność nie mają charakteru decyzji lub postanowienia, 2) mają charakter zewnętrzny, co oznacza, że są skierowane do podmiotu nie podporządkowanego organizacyjnie, ani służbowo organowi wydającemu dany akt lub podejmującemu daną czynność, 3) są skierowane do indywidualnego podmiotu, 4) mają charakter publicznoprawny, 5) dotyczą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (por. J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Komentarz, Lexis Nexis, Warszawa 2006, str. 29-30; T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, A. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Komentarz, str. 59-60). Należy mieć na względzie, że pismo Kolegium z dnia [...] stycznia 2015 r. jedynie przekazuje skargę D.B. na działania pracowników Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej Przewodniczącemu Rady Miasta, zaś skarżąca otrzymała przedmiotowe pismo w związku z dyspozycją art. 231 k.p.a. na mocy którego jeżeli organ, który otrzymał skargę nie jest właściwy do jej rozpatrzenia, obowiązany jest niezwłocznie, nie później jednak niż w ciągu siedmiu dni, przekazać ją właściwemu organowi, zawiadamiając równocześnie o tym skarżącego. W piśmiennictwie, jak i w orzecznictwie podnosi się, iż przekazanie skargi organowi stanowi zwykłą czynność techniczną, a spory dotyczące wskazania organu właściwego do rozpoznania skargi składanej w trybie postępowania w sprawach przyjmowania i rozpatrywania skarg i wniosków (dział VIII kpa) nie podlegają kognicji sądów administracyjnych (por. M. Jaśkowska, Kodeks postępowania administracyjnego – komentarz, Warszawa 2009, s. 917; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 lutego 2005r., sygn. akt OW 166/04). Reasumując, w rozpatrywanej sprawie brak było podstaw by przyjąć, że zaskarżony akt podlega kontroli sądowoadministarcyjnej. Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp., zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.