II SA/Go 820/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie WIkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosław Trzecki po rozpoznaniu w dniu 21 stycznia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia Ł.S. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie WIkp. z dnia 29 grudnia 2009 r., sygn. akt II SA/Go 820/09 odrzucającego skargę kasacyjną Ł.S. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie WIkp. z dnia 10 listopada 2009 r., sygn. akt II SA/Go 820/09 odrzucającego skargę na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie skierowania na badania psychologiczne postanawia odrzucić zażalenie. Ł.S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia [...] sierpnia 2009 r., nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Komendanta Miejskiego Policji z dnia [...] czerwca 2009 r. nr [...] w przedmiocie skierowania na badania psychologiczne. Postanowieniem z dnia 10 listopada 2009 r. Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. w/w skarga została odrzucona na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270 ze zm., dalej zwanej p.p.s.a.) z uwagi na wniesienie skargi z uchybieniem trzydziestodniowego terminu do dokonania wymaganej czynności. Następnie na skutek skargi kasacyjnej wniesionej przez skarżącego tutejszy Sąd postanowieniem z dnia 29 grudnia 2009 r. orzekł o jej odrzuceniu z uwagi na niezastosowanie się przez skarżącego do obowiązku zachowania przymusu adwokacko-radcowskiego przy sporządzaniu skargi kasacyjnej (art. 178 w zw. z art. 175 § 1 p.p.s.a.). Pismem z dnia [...] stycznia 2010 r. skarżący wniósł do tutejszego Sądu zażalenie na postanowienie z dnia 29 grudnia 2009 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej, wnosząc o jego uchylenie. Skarżący zarzucił zaskarżonemu postanowieniu naruszenie przepisów postępowania, a w szczególności art. 6 i art. 140 § 3 p.p.s.a. polegające na nieuprawnionym zaniechaniu pouczenia skarżącego o obowiązku sporządzenia skargi kasacyjnej przez radcę prawnego lub adwokata. Wojewódzki Sad Administracyjny zważył co następuje: Na wstępie należy podkreślić, iż możliwość wnoszenia środków zaskarżenia, w tym zażaleń, jest jednym z podstawowych uprawnień strony postępowania sądowoadministracyjnego służącym ochronie jej praw. Stosownie jednak do art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270 ze zm.) dalej zwanej p.p.s.a., zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego jedynie w przypadkach przewidzianych w ustawie oraz na postanowienia wymienione w omawianym przepisie, w tym m.in. na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej (pkt 7). Dodatkowo z przepisów szczególnych wynika, że zażalenie służy także na niektóre zarządzenia przewodniczącego tj. na zarządzenie o pozostawieniu bez rozpoznania pisma, którego strona nie uzupełniła lub nie poprawiła w terminie (art. 49 § 2) oraz na zarządzenie w przedmiocie kosztów sądowych (art. 227 § 1), co potwierdza treść art. 198 p.p.s.a. W niniejszej sprawie skarżący wniósł do tutejszego Sądu zażalenie na postanowienie tegoż Sądu w przedmiocie odrzucenia skargi kasacyjnej. Analiza w/w zażalenia, w kontekście okoliczności faktycznych sprawy, prowadzi do stwierdzenia, że nie może ono zostać uznane za skuteczny i prawidłowy środek odwoławczy. W myśl art. 194 § 4 p.p.s.a. zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Zgodnie z art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu, lub z innych przyczyn niedopuszczalne, przy czym podkreślić należy, iż braki zażalenia, wynikające ze szczególnych wymagań stawianych temu środkowi odwoławczemu, nie mogą być naprawiane w trybie właściwym do usuwania braków formalnych pisma procesowego. Naczelny Sąd Administracyjny wyraził stanowczy pogląd, że niedopełnienie warunku wynikającego z art. 194 § 4 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jest brakiem nieusuwalnym powodującym odrzucenie zażalenia (vide: postanowienie NSA z dnia 4 czerwca 2008 r., l OZ 359/08, LEX nr 493883). Wniesione przez skarżącego zażalenie na postanowienie w przedmiocie odrzucenia skargi kasacyjnej nie zostało sporządzone przez adwokata ani radcę prawnego, zaś skarżący nie wykazał by przysługiwały mu kompetencje, o których mowa w art. 175 § 2 p.p.s.a. Z tych względów, na podstawie wcześniej przytoczonych przepisów, należało zażalenie odrzucić. Na marginesie Sąd dodaje celem wyjaśnienia, iż wbrew twierdzeniom skarżącego zawartym w zażaleniu, w piśmie Sądu adresowanym do skarżącego z dnia 12 listopada 2009 r. o doręczeniu odpisu postanowienia z dnia 10 listopada 2009 r., sygn. akt II SA/Go 820/0 i doręczonym mu 16 listopada 2009 r., skarżący został pouczony o obowiązku sporządzenia skargi kasacyjnej przez pełnomocnika będącego adwokatem lub radcą prawnym, pod rygorem odrzucenia (patrz pkt 2 pouczeń).