II SA/Go 824/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosław Trzecki Sędziowie Sędzia WSA Aleksandra Wieczorek (spr.) Asesor WSA Michał Ruszyński Protokolant Inspektor Stanisława Maciejewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 lutego 2009r. sprawy ze skargi M.O. i M.O. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]r., nr [...] w przedmiocie uzgodnienia środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia oddala skargę. W związku z postępowaniem wszczętym z wniosku spółki z o.o pod nazwą "I" o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na "przebudowie i zmianie sposobu użytkowania budynku magazynowego na funkcję produkcyjną ( hala produkcyjna, magazyn, pomieszczenia socjalno – biurowe ) w celu prowadzenia działalności polegającej na wytwarzaniu elementów z drewna – stelaży – stanowiących półfabrykaty w procesie produkcji mebli" na działce ewid. Nr [...], prowadzący to postępowanie Burmistrz zwrócił się pismem z dnia [...] marca 2008roku do Starosty o uzgodnienie środowiskowych uwarunkowań dla powyższego zamierzenia. Do pisma dołączył wniosek spółki o wydanie decyzji, raport oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, zaświadczenie, iż działka nr [...] nie jest objęta miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego oraz kopię mapy ewidencyjnej z zaznaczonym przebiegiem granic terenu, którego dotyczy wniosek. W wyniku ponownego rozpoznania sprawy Starosta postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2008 roku, znak [...], na podstawie art. 48 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 roku – Prawo ochrony środowiska ( tekst jednolity: Dz. U. z 2008 roku, Nr 25, poz. 150 ) oraz art. 106 § 1 Kpa postanowił uzgodnić środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację wskazanego we wniosku przedsięwzięcia wskazując, iż : I . na etapie realizacji przedsięwzięcia należy 1) odpady powstające w trakcie przebudowy zakładu, w trakcie jego funkcjonowania oraz ewentualnej likwidacji magazynować w miejscach zabezpieczonych przed dostępem osób postronnych, zadaszonych, posiadających szczelne podłoże; wszystkie rodzaje odpadów magazynować w pojemnikach odpornych na działanie składników umieszczonych w nich odpadów; po nagromadzeniu odpady wytworzone w trakcie budowy, funkcjonowania instalacji oraz jej ewentualnej likwidacji przekazać do zagospodarowania podmiotom posiadającym stosowne zezwolenie na dalsze nimi gospodarowanie, jeżeli jest wymagane; 2) prace budowlane, prowadzić wyłącznie w godzinach dziennych, tj. 6oo-22oo - bez prowadzenia w/w prac w godzinach nocnych; 3) miejsce prowadzenia prac wyposażyć w środki zabezpieczające przed zanieczyszczeniem wód gruntowych i ziemi ( piasek, diatomit, maty, ścierki lub inne substancje neutralizujące substancje niebezpieczne); 4) w trakcie realizacji inwestycji uwzględnić interesy osób trzecich; sposób prowadzenia prac nie powinien utrudniać dostępu i korzystania z nieruchomości znajdujących się w zasięgu wykonywanych robót; 5) prowadzić prace mające na celu produkcję stelaży na terenie obiektu, do którego właściciel posiada tytuł prawny oraz przy zamkniętych drzwiach do pomieszczeń, w których prowadzona jest produkcja; 6) w celu ograniczenia emisji gazów i pyłów do atmosfery prowadzić regularne kontrole systemu wentylacyjnego ze szczególnym uwzględnieniem cyklonu; 7) utrzymywać teren wokół hali w czystości, zapobiegając tym samym wtórnej emisji pyłów; 8) stosować w produkcji wyłącznie kleje wodnorozcieńczalne; 9) pobierać wodę na potrzeby socjalno - bytowe z miejskiego wodociągu na zasadach ustalonych z administratorem sieci wodociągowej; 10) odprowadzać ścieki socjalno - bytowe do miejskiej kanalizacji sanitarnej na zasadach ustalonych z właścicielem sieci kanalizacyjnej; 11) odprowadzać ścieki opadowe pochodzące z terenów utwardzonych ( m.in. parkingów o powierzchni 160 m2 ) powstające na terenie działki o nr ewid. [...] do gruntu należącego do inwestora, przy spełnieniu wytycznych zawartych w obowiązującym Rozporządzeniu Ministra Środowiska; II. w projekcie budowlanym należy uwzględnić : 1) odciągi trocin przy każdej z maszyn zainstalowanych w zakładzie z przekazaniem trocin do instalacji cyklonu znajdującego się poza budynkiem na wysokości 10 m, skąd trociny trafiać będą do kontenera ustawionego pod cyklonem; 2) wentylator mechaniczny do pneumatycznego przenoszenia trocin zlokalizowany na jednej ze ścian szczytowych budynku, w którym odbywać się będzie produkcja, 3) odprowadzanie gazów i pyłów do powietrza poprzez emitory gwarantujące dotrzymanie wartości odniesienia, tj. - emisja pyłów z odciągów miejscowych zakończonych cyklonem - emitor E-1 napędzany wentylatorem o mocy silnika 18,5 KW i obrotach rzędu 1850 obr./min.; - emisja gazów i pyłów z emitora energetycznego - nagrzewnica na ciepłą wodę (kocioł wodny oraz instalacja doprowadzająca ciepłą wodę do nagrzewnic) - emitor E-2 o średnicy 0,4 m i wysokości około 7 m; 4) dokonanie nasadzeń dwóch szpalerów roślinności zimozielonej na długości około 35 m wzdłuż granicy działki o nr ewid. [...] oraz wzdłuż granicy działki o nr ewid. [...]; pasy roślinności winny się znajdować w odległości 1,5 m od istniejącego, betonowego ogrodzenia o wysokości 2m; 5) wygłuszenie ścian oraz bram (drzwi) budynku hali magazynowo - produkcyjnej, w którym będą usytuowane maszyny i inne urządzenia emitujące hałas; poprzez użycie np. płyt styropianowych, 6) usytuowanie lokalizacji wjazdu na teren działki [...] w południowej części południowo-zachodniej granicy działki z jednoczesnym wyłączeniem z użytkowania w trakcie przebudowy i eksploatacji zakładu (poza sytuacjami awaryjnymi - sytuacje awaryjne dot. pojazdów straży pożarnej i pogotowia ratunkowego) wjazdu zlokalizowanego od strony zakładu wodociągów, 7) zainstalowanie w zakładzie następujących rodzajów i ilości urządzeń służących do obróbki drewna i płyt drewnopochodnych: - szlifierka pasowa, pionowa - 1 sztuka o mocy akustycznej 75 dB, - piła do rozkroju płyt srednica 120 - 1 sztuka o mocy akustycznej 75 dB, - piła taśmowa średnica 120-1 sztuka o mocy akustycznej 75 dB, - piła ukośnica - 1 sztuka o mocy akustycznej 75 dB, - piła tarczowa - 1 sztuka o mocy akustycznej 75 dB, - frezarka dolnowrzecionowa średnica 120 - l sztuka o mocy akustycznej 94,2 dB, - centrum CNC 2xsrednica 120-1 sztuka o mocy akustycznej 85 dB, - strugarka dwustronna o mocy akustycznej 82 dB, - sprężarka śrubowa o mocy akustycznej 62 dB, - wentylator mechaniczny typu JK-45K RN o mocy akustycznej 65 dB oraz wykorzystanie wiertarki ustawnej pamięciowej - 1 sztuka, - wiertarki stołowej modułowej 5W - 1 sztuka, - wiertarki stołowej modułowej 2W - 1 sztuka, - zszywaczy pneumatycznych (około 10 sztuk na zszywki mniejsze oraz 6 sztuk na zszywki większe), - szlifierek kątowych - 3 sztuki, - wiertarek ręcznych - 5 sztuk. Wskazał też w pkt III, iż przedsięwzięcie wymaga analizy porealizacyjnej w kwestii ochrony akustycznej terenów zabudowy mieszkaniowej oraz ochrony w zakresie emisji gazów i pyłów do powietrza po upływie 6 miesięcy od dnia oddania obiektu do użytkowania i przedstawienia jej w terminie 9 miesięcy od dnia oddania obiektu do użytkowania. W uzasadnieniu Starosta wskazał , iż po raz pierwszy środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację ww. przedsięwzięcia zostały uzgodnione postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2008 roku, uchylonym - w wyniku zażalenia M. i M.O. - postanowieniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] czerwca 2008 roku, znak: [...] przekazującym sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Organ I instancji wskazał, iż w toku ponownego rozpoznania sprawy przeprowadzono w dniu [...] lipca 2008 roku z udziałem stron oględziny mające na celu zweryfikowanie stanu faktycznego z informacjami zawartymi w raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko w zakresie odległości projektowanego zakładu od budynków mieszkalnych mieszczących się na sąsiednich działkach z uwagi na zarzuty stron o zaniżeniu tych odległości i wykorzystaniu tych nierzetelnych danych do przeprowadzenia wyliczeń w zakresie rozprzestrzeniania się hałasu i pyłów. Organ wskazał, iż w wyniku oględzin ustalono, że odległość budynku hali magazynowej, w której planuje się produkcję od budynków opisywanych w zarzutach M. i M.O. są zbliżone do danych podanych w załączniku nr 1 do raportu bowiem różnice wynoszą średnio kilka centymetrów np. odległość projektowanego budynku magazynowo-produkcyjnego do budynku mieszkalnego M. i M.O. zweryfikowana i podana w aneksie nr [...] do raportu wynosi 19m, natomiast zmierzona w trakcie oględzin w dniu [...] lipca 2008r. wynosi 18,94 m. W trakcie oględzin dokonano ponadto dwóch pomiarów: odległości od ściany oraz narożnika hali magazynowej do ściany oraz narożnika budynku nr [...], które wyniosły odpowiednio 50m oraz 49,64m. Według M. i M.O. przedmiotowa odległość wynosi 45-47m. Natomiast autor raportu wskazał na odległość wynoszącą 50m. Ponadto dokonano pomiaru odległości od budynku projektowanej hali produkcyjnej do budynku mieszkalnego należącego do J.W., która wyniosła 19,40m. Organ wskazał, iż odległości podane w raporcie zostały podane w przybliżeniu a powstała nieznaczna różnica między odległościami przyjętymi w raporcie a rzeczywistymi nie ma żadnego wpływu na wyniki obliczeń, które dowodzą, że nie będzie przekroczeń dopuszczalnych wartość emisji pyłów do powietrza jak i hałasu. Wyżej wymienione pomiary odległościowe zostały wykonane przez autora raportu na skalowanych podkładach mapowych - "mapa pochodna z mapy zasadniczej m. [...], skala 1:500" nadającej się do celów projektowych uaktualnionej przez uprawnionego geodetę zaś autor raportu dokonał ponownej weryfikacji odległości i w aneksie nr 1 przedłożył ponowne wyliczenia dotyczące emisji pyłów i gazów oraz hałasu do środowiska. Odnosząc się do pozostałych zarzutów zgłaszanych w toku postępowania przez M. i M. a dotyczących wskazanych w raporcie danych co liczby osób zatrudnionych w projektowanym zakładzie w zestawieniu z liczbą urządzeń wymienionych przez inwestora i pominięcia źródeł hałasu organ wskazał, iż inwestor został zobowiązany do odniesienia się do nich i do uzupełnienia w ich kontekście raportu oddziaływania na środowisko. Stwierdził, iż analiza dokumentacji dołączonej do wniosku o uzgodnienie środowiskowych uwarunkowań zgody oraz przeprowadzone postępowania wyjaśniającego pozwalały na uznanie, iż przedłożony przez wnioskodawcę raport uzupełniony aneksami nr 1 i 2 spełnia wymogi art. 52 ust. 1 ustawy - Prawo ochrony środowiska i tym samym zawiera wszystkie wymagane prawem elementy pozwalające na ocenę możliwości dokonania uzgodnienia. Odnosząc się do zarzutu M. i M.O. dotyczącego braku uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla terenu, na którym zlokalizowana jest działka o nr ewid. [...] organ powołał się na pismo Burmistrza z dnia [...] marca 2008 roku, znak: [...] zaświadczające, że działka o nr ewid. [...] nie jest objęta miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego i wskazał, iż brak uchwalenia planu zagospodarowania przestrzennego nie stanowi przeszkody w uzgodnieniu przedmiotowego przedsięwzięcia. W kwestii wielokrotnie podnoszonego zarzutu braku w raporcie informacji na temat ilości maszyn planowanych do wykorzystania podczas produkcji oraz pominięcia w raporcie istotnych źródeł hałasu tj. nieuwzględnienia jako źródła hałasu wyciągów stanowiskowych przy każdej maszynie, brak uwzględnienia jako źródła hałasu: sprężarek powietrza, narzędzi pneumatycznych, np. pistoletów używanych do zbijania stelaży i innych narzędzi elektrycznych, transportu zakładowego (wózków spalinowych do udźwigu i załadunku), silnika i wirnika urządzenia cyklonu, wentylatorów stanowiskowych jak też zarzutów podania nieprawdziwych danych w tabelach 14 i 15 na stronach 35 i 36 raportu, tj. "Charakterystyka akustyczna ruchomych źródeł hałasu" oraz "Rozmieszczenie punktowych źródeł hałasu" oraz braku analizy i oceny wpływu hałasu na działkę nr [...] organ wywiódł, iż nie zasługiwały one na uwzględnienie. Wskazał, iż w aneksie nr 2 do raportu jego autor dokonał powtórnej charakterystyki przyjętych rozwiązań technologicznych, charakterystyki rodzajowej i ilościowej wszystkich planowanych do wykorzystania podczas procesów produkcyjnych maszyn i urządzeń. Załącznik nr 1 do ww. aneksu zawiera obliczenia emisji hałasu do środowiska, które uwzględniają wszystkie emitory, które są przewidywane w planowanej produkcji. Wyniki potwierdzają ponownie brak przekroczeń dopuszczalnych wartości hałasu, o których mowa w Rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 14 czerwca 2007 roku w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku ( Dz. U. Nr 120, poz. 826). Podkreślił, iż na terenie zakładu nie przewiduje się zainstalowania osobnych wentylatorów przy maszynach wykorzystywanych w produkcji. Do każdej maszyny zostanie bowiem doprowadzony odciąg ( stalowa rura) trocin z instalacji cyklonu. Cyklon znajdował się będzie poza budynkiem z wyrzutnią na wysokości około 10 m. Będzie on napędzany tylko jednym wentylatorem, który został uwzględniony podczas obliczeń hałasu w przedłożonym raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko. Wskazał, iż metodyka obliczeń natężenia hałasu dla źródeł ruchomych w projektowanym zakładzie została oparta o Instrukcję Instytutu Techniki Budowlanej (Instrukcja [...] - Metodyka określania emisji i imisji hałasu przemysłowego w środowisku) oraz przy wykorzystaniu programu "L". Instytut Techniki Budowlanej jest jednostką naukowo - badawczą uprawnioną do wydawania aprobat technicznych, instrukcji oraz certyfikatów. Program "L" jest programem opracowanym zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa w zakresie pomiarów emisji i jest programem powszechnie stosowanym przez różnego rodzaju podmioty zajmujące się tematyką ochrony środowiska w aspekcie hałasu. Program ten zlicza rozprzestrzenianie się hałasu w oparciu o model obliczeniowy zawarty w normie PN-ISO 9613-2 oraz wcześniej wspomnianej Instrukcji [...]. Dane dotyczące poziomów mocy akustycznej dla urządzeń zainstalowanych w zakładzie zostały zaczerpnięte również z instrukcji wydanej przez Instytut Techniki Budowlanej. Z uwagi na fakt, iż zakład jest na etapie projektu nie ma możliwości dokonania faktycznych, rzeczywistych pomiarów natężenia hałasu powodowanego przez maszyny i urządzenia - w takim wypadku autor raportu przyjął empiryczne dane o poziomie ich mocy akustycznej. W ocenie organu uzgadniającego raport zgodnie z ustawą - Prawo ochrony środowiska powinien zawierać i zawiera przewidywane wielkości emisji substancji i energii do środowiska, wynikające z funkcjonowania planowanego przedsięwzięcia. Co do zarzutu posługiwania się metodyką wyliczeń hałasu przyjętą przez Wojewódzki Inspektorat Ochrony Środowiska, a nie metodyką stosowaną na terenie Województwa organ wywiódł, iż przyjęta metodyka obliczeń rozprzestrzeniania się hałasu stosowana przez Wojewódzki Inspektorat Ochrony Środowiska jest metodyką jak najbardziej prawidłową. Jest to jednocześnie metodyka stosowana również na terenie woj.. Dodatkowo jest to podejście do zagadnienia bardziej restrykcyjne, gdyż jak wynika z przedłożonego raportu przy analizie rozprzestrzeniania się dźwięku, mając do czynienia z dwoma lub więcej rodzajami terenów podlegających ochronie akustycznej przyjmuje się najniższe z przyporządkowanych tym terenom wartości dopuszczalnych poziomów dźwięku. Wobec powyższego zastosowanie tej metody wydaje się logiczne ze względu na źródła hałasu o określonej charakterystyce emisji. Jeśli chodzi o zarzut braku analizy wpływu hałasu na działkę o nr ewid. [...], na której jest , zlokalizowany dom mieszkalny M. i M.O. organ stwierdził iż w załączniku nr 2 do raportu o oddziaływaniu planowanego przedsięwzięcia na środowisko wyznaczono precyzyjnie dodatkowy punkt imisji hałasu na granicy działki oznaczonej nr ewid. gruntu [...]. Wyniki obliczeń zawarte w aneksie potwierdzają brak przekroczenia dopuszczalnych wartości natężenia hałasu. Przez teren ww. działki przechodzą izofony o wartościach od 37 do 40 dB przy dopuszczalnej wartości 50 dB w porze dziennej dla terenów zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej. W kwestii zarzutu dotyczącego fałszywych informacji o ilości osób planowanych do zatrudnienia w zakładzie w odniesieniu do ilości maszyn w nim zainstalowanych również on nie zasługuje na uwzględnienie. Nie jest bowiem kompetencją organu ochrony środowiska analizowanie planowanego przedsięwzięcia z punktu widzenia ilości zatrudnionych osób w zakładzie. Podobnie zarzut podania nieprawdziwych danych odnośnie ilości przejeżdżających pojazdów obok budynku mieszkalnego M. i M.O. oraz zarzut braku informacji na temat transportu dostarczającego elementy metalowe, mechanizmy meblowe śrub, gwoździe, itp. w uznaniu organu jest również niezasadny bowiem na obecnym etapie postępowania brak jest podstaw do przyjęcia tezy o nieprawdziwości podanych wielkości. W przedłożonych dokumentach autor raportu precyzyjnie określa ilości pojazdów dowożących materiały niezbędne do produkcji, ilości pojazdów pracowników, itp. W aneksie nr 2 do raportu o oddziaływaniu na środowisko planowanego przedsięwzięcia została zawarta informacja na temat sposobu dostarczania materiałów, produktów, surowców niezbędnych podczas produkcji. Według inwestora na teren zakładu będzie wjeżdżał jeden pojazd ciężki dziennie. Pojazd ten będzie dostarczał ww. materiały oraz odbierał zarazem produkty gotowe. Wbrew zarzutom strony autor raportu uwzględnił również stopień nasilenia planowanego transportu zewnętrznego i wewnątrzzakładowego oraz jego oddziaływanie na środowisko. W przedłożonym raporcie przy obliczeniach emisji gazów i pyłów do powietrza oraz hałasu uwzględniono wszystkie źródła, które mogą powodować ww. emisję, w tym środki transportu oraz maszyny i urządzenia jakie będą pracowały na terenie zakładu. W raporcie zostały przedstawione obliczenia, które dowodzą o braku przekroczenia dopuszczalnych wartości wprowadzanych substancji i energii do środowisko przy wariancie zakładanym przez inwestora. Wbrew zarzutom M. i M.O. nie została pominięta kwestia wjazdu usytuowanego w odległości 150 cm od ich budynku mieszkalnego. Organ uzgadniający wskazał, iż uwzględnił sprawę przedmiotowego wjazdu określając warunki środowiskowe realizacji przedsięwzięcia w tej kwestii stanowiąc, iż dotychczasowy wjazd na posesję nr [...], który przebiegał w odległości 1,5m od budynku mieszkalnego ( tj. od strony zakładu wodociągów) ma zostać wyłączony z użytkowania i wykorzystywany będzie wyłącznie w sytuacjach awaryjnych. Jedynym użytkowanym wjazdem będzie wjazd zlokalizowany w południowej części południowo - zachodniej granicy działki o nr ewid. [...]. Odnosząc się do twierdzeń strony o nierzetelnych i nieprawdziwych obliczeniach własnych autora raportu w zakresie zapylenia terenu i zanieczyszczenia powietrza, motywowanych porównaniem planowanej produkcji, jej rodzaju i skali w stosunku do innych podobnych zakładów działających w podobnej branży organ podkreślił, iż przedmiotem badanego raportu była planowana instalacja o określonej lokalizacji i skali. Inwestor zakłada wykorzystanie opisywanej grupy maszyn i urządzeń oraz zorganizowanie systemu pracy przy założeniach, o których mowa w dokumentacji dołączonej do wniosku o uzgodnienie środowiskowych uwarunkowań zgody oraz uzupełnionych w trakcie przeprowadzonego postępowania wyjaśniającego. Ponadto dokonał weryfikacji urządzeń wchodzących w skład instalacji niezbędnych do prawidłowego wykonywania zamierzonych działań produkcyjnych. Obliczenia, wnioski i opinie zostały zweryfikowane i brak jest podstaw do uznania, iż wyliczenia zostały oparte na nieprawdziwych danych. W kontekście zarzutów stawianych w zażaleniu na poprzednio wydane postanowienie organ wskazał, iż w wydanym ponownie postanowieniu nie zawarto warunku "nieprzekraczania dopuszczalnych norm i regularnych kontroli". Wskazał , iż jego treść wynika wprost z zapisów art. 144 ust. 1 i ust. 2 ustawy - Prawo ochrony środowiska zgodnie z którym eksploatacja instalacji nie powinna powodować przekroczenia standardów jakości środowiska. Natomiast eksploatacja instalacji powodująca wprowadzanie gazów lub pyłów do powietrza, emisję hałasu oraz wytwarzanie pól elektromagnetycznych nie powinna powodować przekroczenia standardów jakości środowiska poza terenem, do którego prowadzący instalację ma tytuł prawny. Jest to zatem obowiązek wynikający wprost z przepisów prawa, nie można zatem uznać go wbrew wywodom strony za "niemożliwy do zastosowania i wyegzekwowania". Organ zwrócił uwagę na nałożony na inwestora obowiązek wykonania analizy porealizacyjnej ze szczególnym uwzględnieniem w niej emisji gazów i pyłów do powietrza oraz hałasu w określonym terminie po uruchomieniu instalacji. Podkreślił jednocześnie, że zagadnienia dotyczące hałasu czy emisji gazów i pyłów do powietrza regulują też przepisy odrębne, które nakładają na prowadzącego instalację konieczność uzyskania pozwoleń dotyczących korzystania ze środowiska przed przystąpieniem do użytkowania zakładu. Decyzje te nadają uprawnienia szczegółowe i niedotrzymywanie tych uprawnień wiąże się z różnymi sankcjami, w tym wstrzymaniem działalności i karami. Odnosząc się do kwestii instalacji cyklonu, który , w ocenie M. i M.O., nie zapewni utrzymania czystości i nie wyeliminuje zapylenia organ wskazał, że zainstalowanie go na wysokości około 10 m jest rozwiązaniem przyjętym przez inwestora. Cała instalacja odciągów od maszyn stanowiskowych polegać będzie na odprowadzeniu od jednego głównego wentylatora systemu rur, które odbierać będą trociny i kierować je do kontenera ustawionego pod cyklonem na zewnątrz zakładu. W systemie tym będzie następowało podczyszczanie powietrza z frakcji pylastych i grubszych trocin przed wprowadzeniem do atmosfery. Ocena możliwego negatywnego wpływu oddziaływania na środowisko zostanie również przedłożona w analizie porealizacyjnej po uruchomieniu instalacji. Odnosząc się do zarzutu M.i M.O. dotyczącego nieskuteczności stosowania takiego urządzenia przez inne firmy organ wyjaśnił, że argument ten nie może być uwzględniony gdyż rozpatrzenie sprawy musi opierać się wyłącznie na stanie faktycznym i prawnym jej dotyczącym. Nie można opierać się na tym , że w zakładach podobnego typu, jak wskazuje strona "zapylenie terenu przekracza strefę 50 mb", ponieważ może ono wynikać z wielu czynników. Nadto sytuacja panująca w tych zakładach nie jest przedmiotem uzgodnienia. Reasumując w wyniku postępowania wyjaśniającego organ uznał za udowodniony fakt, iż: - wartość emisji gazów i pyłów wprowadzanych do atmosfery oraz wartość natężenia hałasu obliczonego dla przedziału czasu odniesienia równego 8 najmniej korzystnym godzinom dnia kolejno po sobie następującym nie będzie przekraczać wartości dopuszczalnych określonych w obowiązujących przepisach prawa - przy spełnieniu warunków określonych w niniejszym uzgodnieniu oraz założeniach projektowych określonych w przedłożonym raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, - odległość budynku mieszkalnego M. i M.O. zlokalizowanego na działce o nr ewid. [...] w stosunku do budynku hali magazynowo-produkcyjnej zlokalizowanego na działce o nr ewid. [...] wynosi ok. 18,94, podczas gdy w przedłożonym raporcie jest mowa o 20 m. co jednak aneksie zostało zweryfikowane na 19 m, - raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko wraz z aneksem nr 1 i 2 spełnia wymogi art. 52 ust. 1 ustawy - Prawo ochrony środowiska, Organ wskazał, iż w oparciu o wyniki postępowania odmówił na podstawie wyżej przeprowadzonego uzasadnienia wiarygodności: - zarzutom polegającym na porównaniu oddziaływania na środowisko innych zakładów zbliżonych profilem działalności ze względu na możliwość wystąpienia odmiennych warunków związanych np. ze skalą przedsięwzięcia, rodzajem technologii, zabezpieczeń oddziaływania na środowisko, jak również charakterystyką geograficzną terenu, - zarzutom związanym z brakami analizy opisów i załączników raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, kwestii "nierzetelnych wyliczeń" oraz "oczywistych sprzeczności" w raporcie, itp. W ocenie organu z przedłożonych dokumentów wynika, iż prowadzenie zamierzonej działalności przez spółkę z o.o. " I" nie będzie powodować przekroczenia dopuszczalnych wartości substancji i energii wprowadzanych do środowiska. Brak jest podstaw na obecnym etapie postępowania do stwierdzenia nieprawdy w odniesieniu do informacji zawartych w przedłożonym raporcie oraz aneksach do raportu. Organ wskazał też, iż w toku przeprowadzonego postępowania wyjaśniającego uwzględnił wnioski stron dotyczące: - wjazdu na działkę [...], który znajduje się w odległości około 1,5m od budynku mieszkalnego M.i M.O.. Zgodnie z ustalonymi w sentencji niniejszego postanowienia warunkami zakazano użytkowania przedmiotowego wjazdu w trakcie budowy i eksploatacji zakładu, z wyjątkiem sytuacji awaryjnych związanych z wjazdem pojazdów straży pożarnej i pogotowia ratunkowego, - określenia rodzajów i ilości urządzeń służących do obróbki drewna i płyt drewnopodobnych wymienionych przez wnioskodawcę, - uwzględnienia w niniejszym postanowieniu wniosku strony-J.W. dotyczącego lokalizacji wentylatora. Co do lokalizacji wentylatora Starosta wskazał, iż J.W. po zapoznaniu się z aktami sprawy wniósł o przeniesienie wentylatora zlokalizowanego na tylnej ścianie budynku zakładu, skierowanego obecnie w stronę jego budynku mieszkalnego, na jedną ze ścian szczytowych budynku projektowanego zakładu. Wniosek został uwzględniony przez organ w zapisie niniejszego postanowienia w punkcie II ppkt 2. Organ wskazał również, iż pismem z dnia [...] sierpnia 2008 roku znak: [...] zawiadomiono strony o zakończeniu postępowania oraz możliwości wypowiedzenia się przez nie co do zebranych dowodów i materiałów w przedmiotowej sprawie. W dniu 11 sierpnia z aktami sprawy zapoznał się M.O. wnioskując o sporządzenie kserokopii aneksu nr 1 i 2 do raportu o oddziaływaniu projektowanego przedsięwzięcia na środowisko oraz dwóch pism , które to dokumenty zostały tej stronie udostępnione. Strona ta nie wniosła uwag do akt sprawy. Organ I instancji wywiódł, iż stosownie do przepisu art. 48 ust. 1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 roku - Prawo ochrony środowiska postępowanie w sprawie oceny oddziaływania na środowisko przeprowadza organ właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, którym w niniejszej sprawie jest Burmistrz. Starosta zaś zgodnie z art. 48 ust. 2 pkt 1 w związku z art. 378 ust. 1 powołanej ustawy jest organem właściwym do uzgodnienia w postępowaniu w przedmiocie oceny oddziaływania na środowisko przed wydaniem decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia mogącego znacząco oddziaływać na środowisko, dla którego sporządzenie raportu może być wymagane. Zgodnie z art. 106 § 1 Kpa jeżeli przepis prawa uzależnia wydanie decyzji od zajęcia stanowiska przez inny organ, decyzję wydaje się po zajęciu stanowiska przez ten organ. Starosta wskazał, iż projektowane przedsięwzięcie polegać będzie na produkcji stelaży stanowiących półfabrykaty w produkcji mebli. W tym celu zostanie zaadoptowany budynek - 3 komorowa hala magazynowa zlokalizowana na działce nr ewid. [...]. W przedłożonych dokumentach dołączonych do wniosku o uzgodnienie przed wydaniem decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację ww. przedsięwzięcia wykazano, iż projektowana inwestycja nie spowoduje negatywnego oddziaływania na środowisko w miejscu funkcjonowania instalacji oraz poza terenem, do którego inwestor posiada tytuł prawny. Stwierdził, iż na podstawie uzyskanych dokumentów przedstawił środowiskowe uwarunkowania, które powinny znaleźć się w decyzji o uwarunkowaniach środowiskowych. Przedmiotowe uzgodnienie nie przyznaje żadnych uprawnień stronom postępowania, a jedynie określa warunki dotyczące ochrony środowiska, jakie muszą być spełnione na dalszych etapach procesu inwestycyjnego planowanego przez wnioskodawcę przedsięwzięcia. Wywiódł, iż jako organ ochrony środowiska działa w granicach wniosku o uzgodnienie, natomiast ocena całości materiału dowodowego w sprawie oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko spoczywa na właściwym organie wydającym decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia. Starosta, działając w ramach uzgodnienia, zobowiązany jest w granicach swojej właściwości i kompetencji do oceny warunków dopuszczających realizację zamierzonej inwestycji przez pryzmat celów ochrony środowiska, nie zaś całokształtu zagadnień związanych z realizacją danej inwestycji. Możliwość odmowy wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach jest wskazana w art. 55 ustawy - Prawo ochrony środowiska, zgodnie z którym organ właściwy w sprawie przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko odmawia w drodze decyzji określenia środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia jeśli wnioskodawca nie wyrazi zgody na realizację przedsięwzięcia w wariancie innym niż proponowany lub jeśli inwestycja byłaby niezgodna z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jeśli plan ten został uchwalony (art. 56 ust. 1 ustawy - Prawo ochrony środowiska). Odmowa uzgodnienia realizacji przedsięwzięcia musi mieć również określone w przepisach wskazania. Organ uzgadniający nie może odmówić uzgodnienia przedsięwzięcia zakładając możliwe czy prawdopodobne naruszenie przepisów ochrony środowiska przez inwestora na etapie eksploatacji instalacji. W przypadku stwierdzenia na podstawie analizy porealizacyjnej, iż wartości wprowadzanych substancji i energii do środowiska są wyższe od dopuszczalnych inwestor zostanie zobowiązany na własny koszt do wykonania działań mających na celu dostosowanie instalacji do warunków pozwalających osiągnąć poziom emisji zgodny z dopuszczalnymi wartościami. Wskazał też , iż niniejsze uzgodnienie nie zwalnia inwestora z konieczności uzyskania pozwoleń na korzystanie ze środowiska przez przystąpieniem do użytkowania instalacji. Zażalenia na postanowienie Starosty złożyli M. i M.O. oraz pełnomocnik "I" spółki z o.o. M. i M.O. zarzucali naruszenie art. 10 Kpa przez niezapewnienie im wyznaczonego 7- dniowego terminu do zapoznania się z aneksami nr 1 i 2 do raportu przez co pozbawieni zostali możliwości złożenia do nich zastrzeżeń z udziałem osób posiadających specjalistyczną wiedzę; naruszenie art. 106 ust. 1 i 5 Kpa przez wydanie postanowienia zamiast decyzji, naruszenie – przez zupełne ich pominięcie - unijnych norm środowiskowych i dyrektyw regulujących minimalne odległości w zakresie sytuowania przedsięwzięć takich jak planowane od obszarów zamieszkałych; sformułowanie uwarunkowań w formie niemożliwej do zastosowania i wyegzekwowania np. w pkt I pakt od 1 do 7 gdzie nakaz "nieprzekraczania dopuszczalnych norm i regularne kontrole" ma wg organu być gwarancją nieprzekraczania szkodliwego poziomu hałasu i zapylenia; niepodanie wszystkich źródeł i wielkości hałasu z nich pochodzącego, w szczególności pominięcie skutków działania cyklonu, nagrzewic, pistoletów pneumatycznych i pozostałych urządzeń wymienionych w pkt II pkt 7; brak ustalenia szczegółowego i rzeczywistego stanu faktycznego, w tym celowe pominięcie odległości ich budynku mieszkalnego od ściany budynku magazynowego i brak analizy skutków wynikających z lokalizacji szkodliwej produkcji w odległości zaledwie 18,06 m; brak zweryfikowania treści i wniosków końcowych raportu oddziaływania na środowisko oraz bezkrytyczne przyjęcie za prawdziwe i wiarygodne nie faktycznych, ale jedynie hipotetycznych danych podanych w raporcie i aneksach dotyczących emisji hałasu i zapylenia; brak zwrócenia uwagi na oczywiste sprzeczności między odległościami od budynków mieszkalnych przyjętymi w raporcie, a wynikającymi z załączonych mapek; celowe i szkodliwe dla środowiska odstąpienie od obowiązku wstępnego oczyszczania w separatorze ścieków deszczowych z parkingów i powierzchni utwardzonych i ustalenie prawa odprowadzania ich do gruntu przyległego do ich działki, uniemożliwienie J.W. zapoznania się z aneksami złożonymi w dniu [...] sierpnia 2008 roku tj. po dacie zapoznania go z aktami sprawy. Wskazując na powyższe zarzuty domagali się uchylenia zaskarżonego postanowienia, wyznaczenia im terminu 7 dni na ustosunkowanie się do aneksów do raportu oraz zobowiązania Starosty do przeprowadzenia wizji lokalnej w zakładach wykorzystujących urządzenie typu cyklon celem wykazania, iż zastosowanie go spowoduje narażenie ich na emisję hałasu i zapylenia znacznie przekraczającą dopuszczalne normy, jak też nakazania organowi I instancji dokonania rzetelnej oceny wpływu hałasu i zapylenia jakie będzie emitowane przez planowane przedsięwzięcie i wpływu na warunki ich życia i zamieszkania. Pełnomocnik spółki zaskarżył postanowienie starosty w zakresie dotyczącym pkt II ppkt 2, wnosząc o jego uchylenie i zmianę w tej części. Zarzucił, iż wskazanie w postanowieniu, że projekt budowlany powinien uwzględniać zlokalizowanie wentylatora do pneumatycznego przenoszenia trocin na jednej ze ścian szczytowych budynku w którym ma odbywać się produkcja jest niemal niemożliwe z technologicznego punktu widzenia albowiem przy jednej ze ścian szczytowych umieszczona jest kotłownia więc usytuowanie w tym miejscu wentylatorów mechanicznych mogłoby skutkować powstaniem zagrożenia pożarowego. Natomiast druga ze ścian nie jest objęta adaptacją zatem uzasadniona jest lokalizacja tego urządzenia w miejscu które przewiduje projekt zawarty w aktach sprawy. Przesyłając zażalenia stron organ I instancji w piśmie z dnia [...] września 2008 roku odniósł się do zarzutów zażaleń. Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia [...] września 2008 roku, znak [...], działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 Kpa utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu, podzielając i przyjmując za własne ustalenia faktyczne i wywody prawne organu I instancji, Kolegium wskazało, iż zażalenia nie zasługują na uwzględnienie. Organ II instancji uznał, że Starosta przeprowadził wszechstronne postępowanie wyjaśniające i wydane na tej podstawie postanowienie odpowiada prawu. Wskazał, że postępowanie w sprawie oceny oddziaływania na środowisko przeprowadza organ właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Przed wydaniem decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach organ, o którym mowa wyżej, uzgadnia warunki realizacji przedsięwzięcia z organem ochrony środowiska. Wprawdzie ustawa - Prawo ochrony środowiska nie stanowi wyraźnie, w jakiej formie ma nastąpić uzgodnienie to jednak w tym zakresie zastosowanie znajdują ogólne przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego. Kwestię tę reguluje art. 106 k.p.a. Zgodnie zaś z art. 106 Kpa jeżeli przepis prawa uzależnia wydanie decyzji od zajęcia stanowiska przez inny organ (wyrażenia opinii lub zgody albo wyrażenia stanowiska w innej formie), decyzję wydaje się po zajęciu stanowiska przez ten organ. Zajęcie stanowiska przez ten organ następuje w drodze postanowienia, na które służy stronie zażalenie. Wskazał, iż przed wydaniem decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach przewidziana została w ramach procedury oceny oddziaływania na środowisko obligatoryjna procedura uzgodnieniowa, przeprowadzana zgodnie z art. 106 Kpa z modyfikacjami wynikającymi z przepisów art. 48 ustawy-Prawo ochrony środowiska. Dotyczy ona wyłącznie warunków realizacji przedsięwzięcia. Oznacza to, że organy uzgadniające w swoich stanowiskach zawrzeć mogą jedynie określenie takich warunków, pod jakimi przedsięwzięcie jest dopuszczalne. Zarazem warunki te związane muszą być z ich materialnym zakresem działania tych organów. Powyższe przepisy zostały wskazane w postanowieniu organu I instancji. Zgromadzony materiał w sprawie wskazuje jednoznacznie, że organ I instancji wydając zaskarżone postanowienie wypełnił dyspozycje cytowanych przepisów. Organ zgromadził w toku postępowania wymagane dokumenty i informacje, przeprowadził oględziny z udziałem stron, wyjaśniając sytuację faktyczną. W uzasadnieniu postanowienia szczegółowo przedstawił stan faktyczny sprawy, ustosunkował się do wszystkich podnoszonych przez odwołujących się zarzutów, podał które wnioski stron postępowania uwzględnił. Starosta dokonał oceny zgromadzonego materiału dowodowego i uzgodnił środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację przedmiotowego przedsięwzięcia. Kolegium stwierdziło, iż nie dopatrzyło się w postępowaniu organu naruszenia prawa zarówno w zakresie ustawy -Prawo ochrony środowiska jak i Kodeksu postępowania administracyjnego. Odnosząc się do zawartych w zażaleniu zarzutów. M. i M.O. Kolegium, podzielając stanowisko organu I instancji przedstawione w piśmie z dnia [...] września 2008 roku, stwierdziło, iż odwołujący zostali zawiadomieni pismem z dnia [...] sierpnia 2008 roku o zakończeniu postępowania administracyjnego i możliwości zapoznania się z aktami sprawy oraz wypowiedzenia się co do zebranych materiałów i dowodów, które to zawiadomienie odebrała ich córka w dniu [...] sierpnia 2008 roku, potwierdzając ten fakt podpisem na zwrotnym potwierdzeniu odbioru. W dniu [...] sierpnia 2008 roku M.O. zapoznał się z aktami sprawy, wniósł o sporządzenie kserokopii dokumentów między innymi aneksu nr 1 i 2 do raportu. Z notatki służbowej sporządzonej przez Naczelnika Wydziału Ochrony Środowiska i Leśnictwa wynika, że strona nie wniosła uwag do zebranych dowodów i materiałów. Tym samym zarzut zawarty w pkt 1 jak i wniosek ujęty w pkt 2 zażalenia uznać należy za nieuzasadnione. Organ orzekający dopełnił ciążącego na nim obowiązku, a strona w wyznaczonym terminie nie wniosła zarzutów i wniosków, jak również nie wniosła o przedłużenie terminu do wypowiedzenia się. SKO wskazało, iż decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia wydaje w myśl art. 46a ust. 7 pkt 4 ustawy - Prawo ochrony środowiska wójt, burmistrz lub prezydent miasta. Starosta zgodnie z przepisem art. 48 ust. 2 pkt 1 w związku z art. 378 ust. 1 ustawy jest organem uzgadniającym warunki realizacji przedsięwzięcia co w myśl art. 106 ust. 5 Kpa następuje w formie postanowienia, a nie jak zarzucają odwołujący w drodze decyzji wobec czego powyższy zarzut zażalenia Kolegium uznało za chybiony. Co do naruszenia unijnych norm środowiskowych Kolegium wskazało, że przepisy zarówno polskie jak i Unii Europejskiej nie zawierają regulacji dotyczących minimalnych odległości lokalizacji przedsięwzięcia od obszarów zamieszkałych. Warunkiem dopuszczenia do funkcjonowania danego przedsięwzięcia w określonej lokalizacji jest dotrzymanie przez instalację standardów środowiskowych. Zaskarżone postanowienie nie określa w sentencji nakazów czy zakazów. Postanowienie w sentencji zawiera warunki jakie muszą być spełnione przez przedsięwzięcie by nie przekraczało standardów jakości środowiska. Organ odwoławczy stwierdził, że eksploatacja instalacji powodująca wprowadzanie gazów lub pyłów do powietrza, emisję hałasu oraz wytwarzanie pól elektromagnetycznych nie powinna powodować przekroczenia ww. standardów poza terenem, do którego prowadzący instalację ma tytuł prawny. W pkt II ppkt 7 postanowienia organ I instancji uwzględnił wszystkie informacje podane przez inwestora, które zostały zawarte w raporcie i aneksach do niego. Brak jest podstaw do kwestionowania prawdziwości danych wskazanych w raporcie. W raporcie dokonano obliczeń emisji rozprzestrzeniania się dźwięku, biorąc pod uwagę wszystkie źródła hałasu, które będą wykorzystywane podczas funkcjonowania zakładu. W aktach sprawy znajduje się protokół z oględzin z dnia [...] lipca 2008 roku, w trakcie których dokonano pomiarów odległości od hali produkcyjnej do działki i budynków, w tym również w stosunku do działki i budynku odwołujących się. W ocenie organu orzekającego przedłożony przez inwestora raport wraz załącznikami nr 1 i 2 odpowiada wymogom ustawy - Prawo ochrony środowiska. W ocenie Kolegium brak jest podstaw prawnych do kwestionowania zarówno samego raportu z załącznikami jak i ustaleń organu I instancji. Co do sprzeczności w odległościach między budynkami inwestora a obiektami odwołujących się Kolegium stwierdziło, że w trakcie postępowania wyjaśniającego zostały przeprowadzone oględziny, organ dokonał uzupełnienia materiału dowodowego i uzyskał wyjaśnienia od inwestora, zawarte w aneksie nr 1 i 2 do raportu. Na tej podstawie organ I instancji nie stwierdził sprzeczności w odległościach zawartych w raporcie, a mających wpływ na rozprzestrzenianie się dźwięku oraz emisję gazów i pyłów do powietrza. Z tych względów Kolegium podzieliło stanowisko organu I instancji. W kwestii odstąpienia od obowiązku wstępnego oczyszczania ścieków deszczowych z parkingów powierzchni utwardzonych w tzw. separatorze SKO wskazało, że zgodnie z § 19 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 24 lipca 2006 roku w sprawie warunków, jakie należy spełnić przy wprowadzaniu ścieków do wód lub do ziemi oraz w sprawie substancji szczególnie szkodliwych dla środowiska wodnego ( Dz.U. Nr 137, póz. 984) wody opadowe i roztopowe ujęte w szczelne, otwarte lub zamknięte systemy kanalizacyjne pochodzące z zanieczyszczonej powierzchni szczelnej terenów przemysłowych, składowych, baz transportowych, portów, lotnisk, miast, budowli kolejowych, dróg zaliczanych do kategorii dróg krajowych, wojewódzkich i powiatowych klasy G, a także parkingów o powierzchni powyżej 0,1 ha, w ilości, jaka powstaje z opadów o natężeniu co najmniej 15 l na sekundę na 1 ha, wprowadzane do wód lub do ziemi nie powinny zawierać substancji zanieczyszczających w ilościach przekraczających 100 mg/1 zawiesin ogólnych oraz 15 mg/1 węglowodorów ropopochodnych. Przedmiotowy zakład odprowadza wody w sposób powierzchniowy ( brak otwartych i zamkniętych systemów kanalizacyjnych). Powierzchnia parkingów nie przekracza 0,1 ha. W związku z powyższym nie ma obowiązku stosowania separatora. W przedmiocie uniemożliwienia J.W. zapoznania się z aneksami nr 1 i 2 do raportu Kolegium wyjaśniło, że jako strona postępowania otrzymał on również przedmiotowe postanowienie i miał prawo wnieść od niego zażalenie. Kolegium wskazało, że J.W. otrzymał zawiadomienie o zakończeniu postępowania w dniu [...] sierpnia 2008 roku, potwierdzając ten fakt podpisane na zwrotnym potwierdzeniu odbioru. W kwestii zażalenia inwestora Kolegium stanęło na stanowisku, że organ uzgadniający -Starosta, określając środowiskowe uwarunkowania realizacji przedsięwzięcia wskazanego przez inwestora musi brać pod uwagę interes społeczny jak i interes wszystkich stron postępowania, a nie jedynie inwestora. Tym samym określając warunki realizacji przedsięwzięcia dysponuje pewną dozą swobody w ramach postępowania uzgodnieniowego, która musi znaleźć odzwierciedlenie w materiale dowodowym jak i uzasadnieniu postanowienia. W ocenie Kolegium warunki te zostały spełnione i postanowienie w zaskarżonym punkcie odpowiada prawu. Na marginesie SKO stwierdziło, że zaskarżony punkt znajduje się w II części sentencji postanowienia określonej: "W projekcie budowlanym należy uwzględnić (...)". Oznacza to, że inwestor powinien jedynie rozważyć możliwość adaptacji tej ściany szczytowej, gdzie nie znajduje się kotłownia. Skargę na postanowienie Kolegium złożyli M. i M.O.. Zaskarżonemu aktowi zarzucali: 1) sprzeczność dokonanych ustaleń faktycznych z faktami i dowodami ujawnionymi w tej sprawie, a mianowicie: a) pominięcie faktu, że na działce nr [...] znajduje się budynek mieszkalny stanowiący własność J.W. i stale zamieszkały przez jego rodzinę, b) pominięcie faktu, iż tzw. obszar analizowany przyjęty w zaskarżonej przez nich decyzji Burmistrza z dnia [...] października 2007 roku znak [...] faktycznie nie objął obszaru zabudowanego , takiego jaki powinien być objęty analizą wynikającą z § 3 ust.2 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 26 sierpnia 2003 roku w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku planu ( Dz.U. Nr 164, poz.1588), c) pominięcie faktu, iż na ich działkach nr [...] znajduje się zamieszkały przez ich rodzinę budynek mieszkalny, co wynika z decyzji Burmistrza o warunkach zabudowy znak [...] z [...] maja 2007 roku, d) pominięcie sprzeczności w odległościach budynków mieszkalnych skarżących i J.W. ustalonych w toku wizji lokalnej - z hipotetycznymi odległościami przyjętymi w raporcie i stanowiącymi podstawę wyliczenia i oceny stref wpływu hałasu i zapylenia na ich miejsce zamieszkania oraz nieustosunkowanie się do różnic tych odległości, a przez to do nieprawdziwych i nierzetelnych wyliczeń izofon hałasu i stref prognozowanego zanieczyszczenia, które powinny być na nowo wyliczone w oparciu o odległości ustalone w protokole wizji lokalnej z dnia [...] lipca 2008 roku. e) pominięcie faktu, iż autor raportu przy sporządzaniu do niego aneksu nr 2 nie odniósł się w nim do nowo ustalonych przez organ odległości od budynków, f) pominięcie faktu braku w uzasadnieniu postanowienia Starosty choćby najprostszego krótkiego uzasadnienia i odpowiedzi, dlaczego zdaniem organu I instancji zamierzona działalność spółki "I" nie będzie powodować przekroczenia wartości substancji i energii wprowadzonych do środowiska, g) pominięcie faktu, iż z czynności zapoznania się z dokumentami sprawy w dniu 11 sierpnia 2008 roku powinien być sporządzony protokół zapoznania się z aktami podpisany również przez stronę, a nie zwykła notatka o której sporządzeniu skarżący nie został poinformowani, choć w czasie zapoznawania się z dokumentami uprzedzał, że w terminie 7 dni złoży uwagi i zastrzeżenia do aneksu, h) bezpodstawne przyjęcie, mimo braku dokładnego ustalenia, że na terenie działki spółki powierzchnia parkingów nie przekracza 0,1 ha , gdy tymczasem sama część tzw. placu manewrowego przed budynkiem posiada ponad 0,1 ha i ma stanowić również parking i plac rozładunkowy samochodów ciężarowych - co winno uzasadniać obowiązek montażu tzw. separatora, i) pominięcie faktu, iż organ I instancji dopiero w piśmie z dnia [...] września 2008 roku ustosunkował się do zarzutów skarżących, a pismo to w ogóle nie było im ujawnione przez SKO przed wydaniem decyzji, j) pominięcie istotnego dla nich zarzutu spółki dotyczącego wadliwego nakazania umieszczenia wentylatora przy ścianie szczytowej, gdzie zlokalizowana jest kotłownia, co z uwagi na bardzo bliską odległość od ich budynku mieszkalnego nie jest bez znaczenia dla bezpieczeństwa przeciwpożarowego skarżących. 2) rażące naruszenie przepisów prawa materialnego, a to: a) rażące naruszenie przepisu art. 47 ustawy z 27 kwietnia 2001 roku - Prawo ochrony środowiska polegające na braku ze strony organu I instancji jakiejkolwiek własnej analizy i oceny wpływu zamierzonej inwestycji spółki "I" na zdrowie i warunki życia ludzi w obszarze objętym wpływem inwestycji, jak również brak stanowiska organu w sprawie określenia zakresu monitoringu, b) rażące naruszenie art. 52 ust.1 pkt.1 lit. c ustawy w zakresie oceny i uznania raportu oddziaływania na środowisko jako spełniającego normy Prawa ochrony środowiska mimo, iż nie zawiera on chociażby prognozowanych wielkości emisji trocin, pyłu i hałasu, c) rażące naruszenie art. 52 ust.1 pkt 4 w/w ustawy poprzez bezpodstawne uznanie przedłożonego raportu za zgodny z prawem mimo, że w jego treści brak opisu oddziaływania na środowisko i ewentualnych skutków zamierzonej inwestycji w przypadku wystąpienia awarii ( wybuch, pożar itp.) co ma istotne znaczenie dla bezpieczeństwa skarżących, d) brak ustosunkowania się SKO do zarzutu naruszenia przez raport i postanowienie przepisów prawa unijnego, w tym brak nawet próby sprawdzenia czy takie przepisy w ogóle funkcjonują, Wskazując na powyższe uchybienia skarżący domagali się uchylenia zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego go postanowienia Starosty z przekazaniem sprawy do ponownego wnikliwego rozpoznania. W uzasadnieniu ponownie podnosili kwestię, iż ustalone w wyniku oględzin dnia [...] lipca 2008 roku odległości budynków mieszkalnych (18,94 m w przypadku ich budynku i 19,40m w przypadku budynku J.W.) od budynku magazynu są mniejsze niż odległości przyjęte do wyliczeń w raporcie oddziaływania na środowisko. Zdaniem skarżących, autor raportu w swoich wyliczeniach przyjął odległości większe o kilka metrów, co sprawia iż jego pomiary, analizy i wnioski w zakresie oddziaływania zamierzonej inwestycji na środowisko nie mogą być uznane za rzetelne. Złożony aneks nr 2 nie zawiera obliczeń z uwzględnieniem rzeczywistych odległości, tym samym jest nierzetelny i niewystarczający dla wydania rozstrzygnięcia i powinien być odrzucony jako bezwartościowy pseudodokument. Wywodzili, iż aneks nr 2 mający stanowić "uzupełnienie raportu" w znacznym swoim zakresie zawiera stwierdzenia jego autora, stanowiące zwykłą, a nie popartą faktami, pomiarami i wynikami polemikę z ich zarzutami zawartymi w piśmie z dnia [...] lipca 2008r. Zarówno organ I instancji jak i SKO w swoich ustaleniach pominęło liczne ważkie dla sprawy fakty opisane w pkt.1 lit. a -j skargi. Zdaniem skarżących, raport nie podaje ile sztuk maszyn spółka będzie używać w produkcji. Raport wylicza tylko niektóre maszyny wskazując ich 8 różnych rodzajów, których rzekomo będzie używać 30 zatrudnionych tam ludzi. Oznacza to, że średnio przy jednej maszynie będzie pracować 3 lub 4 ludzi, co jest ewidentnym absurdem. Jest oczywistym, że przy pile taśmowej, frezarce, pile czy równiarce może pracować tylko jedna-dwie osoby, a zatem reszta również będzie pracować na innych jeszcze maszynach stanowiących także źródło hałasu. Obok tych dodatkowych maszyn wśród źródeł potencjalnego hałasu wymienia się tylko emitor techniczny - główny wyciąg i piec, a pomija wentylatory - wyciągi stanowiskowe. Brak jest niezwykle głośno pracujących sprężarek powietrza służących do obsługi narzędzi pneumatycznych, nie są wymienione narzędzia pneumatyczne np. pistolety używane do zbijania stelaży i inne narzędzia elektryczne. Brak jest wskazania jako źródła hałasu transportu zakładowego - wózków spalinowych do udźwigu i załadunku wewnątrz i na zewnątrz zakładu oraz transportu dostarczającego materiały niezbędne przy planowanej produkcji. Celowe pominięcie tych źródeł hałasu potwierdza nierzetelność obliczeń co do emisji hałasu. W raporcie jego autor celowo na stronach 30-37 wręcz przemilcza wpływ źródeł hałasu na nieruchomość skarżących obejmującą działki [...]. Raport nie zawiera analizy i oceny wpływu hałasu na działkę nr [...] gdzie znajduje się budynek mieszkalny skarżących. W ocenie skarżących równie nierzetelne i nieprawdziwe są obliczenia własne autora co do zapylenia terenu i zanieczyszczenia powietrza. Jest bowiem niemożliwym osiągnięcie stanu zupełnego braku zapylenia terenu w odległości mniejszej niż 40 metrów, a ich budynek mieszkalny znajduje się odległości 19m, a ogród w którym wypoczywają w odległości 13 m. Zdaniem skarżących, w raporcie autor przyjął hipotetyczne założenia nie poparte żadnymi dowodami. Celowo też zafałszowano przyjęte wcześniej odległości, aby uzyskać jak najniższe wartości zapylenia i hałasu. Zarzucali, iż organ I instancji nie zażądał weryfikacji przedłożonych wyliczeń w sytuacji gdy każde 2 metry mniejszej odległości powodują wzrost poziomu hałasu o 10 - 15% i mimo ustawowego obowiązku nie wskazał w uzasadnieniu dlaczego inwestycja nie będzie im szkodzić. Z decyzji SKO dowiedzieli się, iż wyjaśnienie takie zawarte zostało dopiero w piśmie z dnia z dnia [...] września 2008 roku. Ponownie podnosili, iż rozstrzygnięcie starosty winno mieć formę decyzji, a nie postanowienia gdyż w swej treści "postanowienie" rozstrzyga o ich sytuacji prawnej. To postanowienie nie jest "zwykłym" postanowieniem tylko aktem o randze i cechach decyzji administracyjnej. Wywodzili, iż postanowienie I instancji wydane zostało po 3 dniach od zapoznania się z aktami sprawy mimo złożonej deklaracji, iż ustosunkują się do aneksu nr 2 w terminie 7 dni. Zarzucali, iż SKO całkowicie pominęło fakt istnienia przepisów unijnych chroniących przed hałasem i zanieczyszczeniem powietrza tj. Dyrektywę PE i Rady 2002/49/WE z 25 czerwca 2002 roku. (D.Urz WE L 189 z 18 lipca 2002 roku ) w zakresie ochrony przed hałasem, Dyrektywę 85/337/EWG z 27 czerwca 1986 roku w sprawie wpływu zanieczyszczeń powietrza na środowisko oraz Dyrektywę Rady nr 84/360/EWG z 28 czerwca 1984 roku w sprawie zwalczania zanieczyszczeń powietrza. Ustosunkowując się do kwestii odstąpienia od obowiązku wstępnego oczyszczania ścieków deszczowych zarzucali, iż brak szczegółowych map i milczenie autora raportu sprawiło, że SKO w oparciu o błędne ustalenia i informacje doszło do błędnych wniosków. Teren działki należącej do spółki jest w dużej mierze utwardzony, same drogi dojazdowe i powierzchnia dachu magazynu mają ponad 1000 m2 , a w pobliżu przebiega rów melioracyjny zatem nie można gołosłownie za organem I instancji twierdzić, że §19 ust. 2 Rozporządzenia Ministra Środowiska nie może mieć zastosowania. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje : Zgodnie z przepisem art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku - Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. Nr 153, poz.1269 z późn. zm. ) sąd administracyjny dokonuje kontroli działalności organów administracji publicznej wyłącznie pod względem jej legalności tj. zgodności z prawem. W granicach tak określonych kompetencji sąd administracyjny w toku postępowania wywołanego wniesieniem skargi na akt organu administracji ocenia jedynie prawidłowość zastosowania w postępowaniu administracyjnym przepisów obowiązującego prawa materialnego i procesowego oraz trafność ich wykładni. Kontrola dokonywana przez sąd nie może zatem opierać się na innych kryteriach, takich jak kryterium celowości, słuszności lub sprawiedliwości społecznej. Sąd administracyjny nie zastępuje zatem organów administracji w merytorycznym rozstrzygnięciu sprawy. Natomiast rozpoznając skargę nie jest związany zarzutami i wnioskami w niej zawartymi. Kryterium legalności, przewidziane w art. 1 ustawy ustrojowej, umożliwia sądowi wyeliminowanie z obrotu prawnego zarówno decyzji administracyjnych ( postanowień ) uchybiających prawu materialnemu - jeżeli naruszenie to miało wpływ na wynik sprawy ( art. 145 § 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm., - dalej jako ppsa ) jak też rozstrzygnięć dotkniętych wadą warunkującą wznowienie postępowania administracyjnego ( lit. b przywołanego przepisu ), a także wydanych bez zachowania reguł postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy ( lit. c ). Jeżeli natomiast zachodzą przyczyny nieważności określone w art. 156 § 1 Kpa lub w innych przepisach, sąd zobligowany jest do stwierdzenia nieważności zaskarżonej decyzji lub postanowienia ( art. 145 § 1 pkt 2 ppsa ). W rozpatrywanej sprawie przedmiotem skargi było postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego utrzymujące w mocy postanowienie Starosty w przedmiocie uzgodnienia środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację planowanego przedsięwzięcia. Kierując się wskazanymi powyżej kryteriami Sąd uznał, iż zaskarżone skargą postanowienie organu odwoławczego jak i poprzedzające je postanowienie organu I instancji nie narusza prawa w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, co stanowiłoby podstawę do wyeliminowania ich z obrotu prawnego. Podstawą prawna podjęcia kontrolowanych aktów stanowił przepisu art. 48 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 roku – Prawo ochrony środowiska ( tekst jednolity Dz.U. z 2008 roku , Nr 25 poz. 150 – dalej jako POŚ ), który wyznacza staroście ( art. 378 ust. 1 POŚ ) rolę organu uzgadniającego warunki realizacji przedsięwzięcia mogącego oddziaływać znacząco na środowisko. Organ uzgadniający zobowiązany jest do działania w granicach wyznaczonych wnioskiem inwestora i raportem oddziaływania planowanego przedsięwzięcia na środowisko. Stosownie bowiem do ust. 3 art. 48 POŚ występujący o uzgodnienie organ prowadzący postępowanie o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia, obowiązany jest do przedłożenia organowi uzgadniającemu wniosku inwestora o wydanie decyzji, raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, o ile jego sporządzenie było wymagane oraz wypisu i wyrysu z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, o ile został uchwalony. Procesową pozycję organu uzgadniającego – w toczącym się już postępowaniu o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach - wyznacza zaś przepis art. 106 Kpa. Zgodnie z jego § 5 organ uzgadniający podejmuje swe rozstrzygnięcie w formie postanowienia. Tym samym bezpodstawne pozostawały wywody skarżących kwestionujących formę w jakiej stanowisko w sprawie uzgodnienia zajęły organy orzekające w tym przedmiocie. Wskazywania przez skarżących jako właściwa forma orzeczenia organu została bowiem zastrzeżona dla rozstrzygnięcia kończącego postępowanie w przedmiocie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia. Organ dokonujący uzgodnienia zobowiązany jest w granicach swej właściwości i kompetencji do oceny warunków pod jakimi dopuszczalna będzie realizacja planowanego przedsięwzięcia z punktu widzenia celów ochrony środowiska. Organ może zatem dokonać uzgodnienia, określając konieczne do spełnienia warunki służące zachowaniu oraz ochronie zasobów i walorów środowiska. Może też odmówić takiego uzgodnienia, gdy określenie koniecznych do spełnienia warunków nie jest wystarczające dla uniknięcia naruszenia przez planowane przedsięwzięcie zasad jego ochrony. Należy przy tym mieć na uwadze, iż organ uzgadniający działa jedynie w granicach wniosku o uzgodnienie, natomiast ocena całości materiału dowodowego w sprawie oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko spoczywa na organie wydającym decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach. Dokonując uzgodnienia warunków oddziaływania na środowisko organ ochrony środowiska, mając na względzie, że decyzja określająca te warunki jest elementem postępowania dotyczącego oceny oddziaływania na środowisko, powinien kierować się zaleceniami art. 47 POŚ, co prowadzi do wniosku, iż przedmiotem uzgodnień dokonywanych przez organ ochrony środowiska na podstawie art. 48 ust. 2 POŚ jest niewątpliwie ocena wpływu danej inwestycji na środowisko, a także na zdrowie i warunki życia ludzi. dokonując w niniejszej sprawie uzgodnień środowiskowych uwarunkowań w zakresie ochrony środowiska właściwy organ powinien również ocenić, czy planowane przedsięwzięcie będzie oddziaływać na elementy środowiska sąsiednich nieruchomości, wykraczając poza nieruchomości będące we władaniu inwestora oraz czy oddziaływać będzie w taki sposób, że powodowałyby uciążliwości wobec sąsiednich terenów mieszkaniowych, pogarszając warunki zamieszkania, zwłaszcza w odniesieniu do tych komponentów środowiska na które zwracają uwagę skarżący, jak hałas czy zanieczyszczenie powietrza. Dopiero dokładne wyjaśnienie wskazanych okoliczności stanowiących istotny element stanu faktycznego sprawy daje organowi podstawę do podjęcia rozstrzygnięcia w przedmiocie uzgodnienia warunków środowiskowych. W rozpoznawanej sprawie załączony do wniosku o uzgodnienie raport oddziaływania planowanego przedsięwzięcia na środowisko został sporządzony z mocy postanowienia Burmistrza Miasta i Gminy z dnia [...] lutego 2008 roku znak [...], które określiło jego wymagany zakres. Na Staroście jako organie ochrony środowiska, powołanym z mocy ustawy do dokonania uzgodnienia, spoczywał obowiązek weryfikacji ustaleń sporządzonego raportu. Raport jest dokumentem, który nie mając waloru opinii biegłego, stanowi najistotniejszy środek dowodowy służący uzyskaniu informacji na temat oddziaływania inwestycji na środowisko. Raport taki, podlegając ocenie organu uzgadniającego, może być na wezwanie tego organu uzupełniany. Jeżeli jednak nie budzi jego zastrzeżeń co do wymaganego zakresu, nie zawiera sprzeczności czy nieścisłości lub zostały one w wyniku wezwania organu usunięte lub wyjaśnione organ uzgadniający nie ma podstaw by odmówić mu waloru wiarygodności i nie przyjąć go za podstawę swych ustaleń faktycznych. Organ I instancji po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego, obejmującego oględziny z pomiarem odległości i uzupełnieniu złożonego raportu dwoma aneksami, wywołanymi zastrzeżeniami skarżących do jego treści uznał, iż brak podstaw do zakwestionowania prawdziwości i rzetelności poczynionych w nim ustaleń. Na podstawie informacji zawartych w raporcie i obu aneksach przyjął, iż w wyniku realizacji planowanego przez spółkę "I" przedsięwzięcia, przy dochowaniu określonych w raporcie rozwiązań i warunków nie dojdzie do przekroczenia obowiązujących norm jakości środowiska i nie powstaną ponadnormatywne uciążliwości dla środowiska i warunków zamieszkania na działkach sąsiadujących z terenem planowanej inwestycji, bowiem jej oddziaływanie nie przekroczy terenu inwestora. W raporcie wskazano zalecenia mające zapewnić ochronę środowiska oraz minimalizację wpływu inwestycji na tereny sąsiednie. Tym samym organ I instancji nie miał podstaw do odmowy uzgodnienia, co zasadnie zaakceptował organ odwoławczy. W ocenie Sądu, analiza materiału dowodowego zgromadzonego w aktach administracyjnych daje, wbrew stanowisku skarżących, podstawy do przyjęcia, iż stan faktyczny sprawy w zakresie koniecznym do wydania kwestionowanych rozstrzygnięć został wyjaśniony. W ocenie Sądu dochowane zostały przez organy orzekające wymogi stawiane przez przepisy art. 7, 77 oraz 80 Kpa, zaś uzasadnienia dokonanych rozstrzygnięć spełniając wymogi art. 107 § 3 Kpa. Odnosząc się do zarzutów skargi wskazać należy, iż większość zawartych w nich kwestii podnoszona była przez skarżących już w toku postępowania przed organem I instancji i w zażaleniu i były przedmiotem analizy i oceny organów orzekających w sprawie. W kwestii zarzutów dotyczących pominięcia faktu usytuowania na działce [...] budynku mieszkalnego J.W., a na działkach skarżących [...] ich budynku mieszkalnego, sprzeczności między jego rzeczywistą odległością od budynku magazynowego, a przyjętą w raporcie do obliczenia rozprzestrzeniania się hałasu i zapylenia oraz nieskorygowaniu tego w wyliczeniach zawartych w aneksie ( pkt 1a, c, d, e, f ) uznać należało, iż zarzuty te pozostawały bezpodstawne. Zawarta w raporcie analiza terenów sąsiednich do działki [...] wskazuje, iż na działce [...] znajduje się budynek mieszkalny. Jak wynika natomiast ze znajdującej się w aktach administracyjnych decyzji SKO z dnia [...] lipca 2008 roku [...] na działkach [...] znajdują się budynki stanowiące obiekty produkcyjne, przy czym w 2004 roku Starostwo Powiatowe wydało decyzję o zmianie sposobu użytkowania jedynie części budynku na działce [...] na funkcję mieszkalną. Tym samym zarzut pominięcia faktu istnienia na działce nr [...] (a nie [...]) budynku o częściowo funkcji mieszkalnej J.W. okazał się nieuzasadniony. Wbrew wywodom skarżących nie można też mówić o pominięciu w raporcie i rozstrzygnięciach organów kwestii usytuowania budynku mieszkalnego skarżących. Ta kwestia pozostawała bowiem centralnym zagadnieniem toczącego się postępowania uzgodnieniowego i decydowała o potrzebie dwukrotnego uzupełnia raportu oddziaływania na środowisko. W kwestii zaś przyjęcia do wyliczeń rozprzestrzeniania się hałasu i zapylenia niezgodnych z rzeczywistością odległości podzielić należy stanowisko organu, iż ich pomiary wykonane w toku oględzin wykazały niewielkie różnice w stosunku do wskazanych w raporcie. Przede wszystkim wziąć jednak należy pod uwagę wyjaśnienia zawarte na stronie 4 aneksu nr 1 do raportu, w których jego autor wyjaśnia, iż podane w raporcie przybliżone odległości pozostawały bez żadnego wpływu na wyniki poczynionych wyliczeń co do rozprzestrzeniania się hałasu i zapylenia. Wskazał, iż wszelkie obliczenia rozprzestrzeniania się zanieczyszczeń w powietrzu jak i rozkładu natężeń ciśnienia akustycznego zostały wykonane na skalowanych podkładach mapowych ( mapa pochodna z mapy zasadniczej uaktualnionej i nadającej się do celów projektowych ). Obliczeń dokonano przy użyciu programu komputerowego, który odległości oblicza automatycznie z zadanej skali i wskazanej mapy. Odnośnie zarzutów sformułowanych w pkt 1g,i skargi ( pominięcie sporządzenia protokołu z zapoznania się z aktami sprawy przez M.O., uniemożliwienie złożenia uwag w terminie 7 dni oraz niezapoznanie przez SKO skarżących z pismem organu I instancji z dnia [...] września 2008 roku ) to w istocie są to zarzuty naruszenia przepisu art. 10 Kpa. Z akt sprawy wynika, iż o zakończeniu postępowania przed organem I instancji skarżący zawiadomieni zostali w dniu 7 sierpnia 2008 roku. W dniu 11 sierpnia 2008 roku z aktami sprawy zapoznał się skarżący M.O. w tym, też w dniu wydano mu żądane kserokopie dokumentów min. aneksów do raportu. Odpis postanowienia organu I instancji z dnia [...] sierpnia doręczony został skarżącym w dniu 19 sierpnia 2008 roku . gdyby zatem polegały na prawdzie twierdzenia skargi iż miał zamiar złożyć zastrzeżenia do aneksów to powinny one wpłynąć do organu do dnia 18 sierpnia 2008 roku, co jednakże nie nastąpiło w tym czasie ani później. Z kolei brak powiadomienia skarżących o fakcie przekazania przez organ I instancji wraz z zażaleniami pisma z dnia [...] września 2008 roku nie miało wpływu na wynik postępowania, bo nie stanowiło to uzupełnienia postępowania dowodowego przed organem odwoławczym. W kwestii nienałożenia warunku zastosowania separatora,że względu na wskazaną w raporcie wielkość powierzchni parkingów również należy podzielić stanowisko organu odwoławczego, mając przy tym na uwadze uwarunkowanie wskazane w pkt 11 postanowienia Starosty, nakładające na inwestora odprowadzanie ścieków opadowych z terenów utwardzonych przy spełnieniu wytycznych zawartych w powołanym rozporządzeniu Ministra Środowiska. W zakresie zarzutu lokalizacji wentylatora podzielić należy stanowisko organu odwoławczego co do możliwości rozważenia jego usytuowania na jednej ze ścian szczytowych. Co do zarzutu I.b skargi to podnoszona kwestia prawidłowości ustalenia obszaru analizowanego zgodnie z zasadami Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 26 sierpnia 2003 roku w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku planu nie może odnosić do przedmiotu niniejszego postępowania, a jedynie do postępowania w dotyczącego wydania warunków zabudowy i zagospodarowania terenu. W zakresie zarzutów dotyczących naruszenia prawa materialnego to bezpodstawny jest zarzut naruszenia przez organy przepisu art. 47 POŚ ( pkt II a skargi ). Jak wyżej wskazano organ miał podstawy oprzeć się w dokonanych ustaleniach faktycznych na danych zawartych w przedłożonym raporcie i jego aneksach, który zakresem analiz i ocen obejmuje przesłanki zawarte w przepisie art. 47 POŚ. Dotyczy to również analizy i oceny co do określenia wymaganego zakresu monitoringu. W tej kwestii zakres raportu ( pkt 12 raportu ) odpowiada zarówno zakresowi wskazanemu w postanowieniu Burmistrza z dnia [...] lutego 2008 roku jak i przepisowi art. 52 ust.1 pkt 12 POŚ. Zakres monitoringu określony też został w pkt I.6 postanowienia Starosty. Nie ma też uzasadnienia zarzut naruszenia art. 52 ust. 1 pkt 1 lit. c POŚ ( pkt II.b skargi ) bowiem wbrew twierdzeniom skarżących raport zawiera przewidywane wielkości emisji wynikające z funkcjonowania planowanego przedsięwzięcia ( vide: pkt 6 i 7 raportu i w szczególności pakt 6.6 i pakt 7.7 raportu oraz aneksy nr 1 i 2 ). Wbrew odmiennemu stanowisku skarżących raport zawiera również określenie przewidywanego oddziaływania na środowisko analizowanych wariantów, w tym również w wypadku wystąpienia poważnej awarii ( vide: pkt 15 raportu ) czyniąc tym samym zadość wymaganiom stawianym przez przepis art. 52 ust. 1 pkt 4 POŚ. W kwestii naruszenia przepisów prawa unijnego wskazać należy, iż powołane przez skarżących dyrektywy zostały implementowane przez ustawę - Prawo ochrony środowiska . I tak wdrożenie dyrektywy 2002/49 /WE z dnia 25 czerwca 2002 roku odnoszącej się do oceny i zarządzania poziomem hałasu znalazło wyraz w art. 112 POŚ zgodnie z którym ochrona przed hałasem polega na zapewnieniu jak najlepszego stanu akustycznego środowiska w szczególności poprzez utrzymanie poziomu hałasu poniżej dopuszczalnego lub co najmniej na tym poziomie, zmniejszanie poziomu hałasu poniżej dopuszczalnego, gdy nie jest on dotrzymany. Wymagana jakość środowiska z punktu widzenia ochrony przed hałasem ustalana jest przez ustanowienie standardów imisyjnych w postaci dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku. Poziomy te ustala w drodze rozporządzenia minister właściwy do spraw środowiska . Jak wynika z ustaleń faktycznych poczynionych w sprawie na terenie działek skarżących, przy zastosowaniu technologii i zabezpieczeń omówionych w raporcie i warunkach uzgodnionych przez organ nie dojdzie do przekroczenia dopuszczalnych norm hałasu obowiązujących dla terenów zabudowy mieszkaniowej. Podobnie zagadnienie ochrony powietrza zostało w sposób całościowy uregulowane w POŚ z uwzględnieniem wymagań wynikających z aktów unijnych. Zgodnie z art. 85 POŚ ochrona powietrza polega na zapewnieniu możliwie najlepszej jego jakości, określanej za pomocą "poziomów substancji". Poziomy substancji mają charakter standardu imisyjnego. Działania ochronne mają zaś polegać na dążeniu do utrzymania faktycznych poziomów substancji w powietrzu poniżej dopuszczalnych dla nich poziomów czyli ustalonych standardów. Dopuszczalne poziomy substancji w powietrzu zostały ustalone w powołanym w raporcie rozporządzeniu ministra właściwego do spraw środowiska. Podobnie jak w przypadku hałasu ustalenia poczynione w sprawie wykazały, iż wskazane standardy ( normy poziomów substancji ) przy dochowaniu określonych wymogów dla planowanej inwestycji nie zostaną na działkach skarżących przekroczone. Bezzasadne pozostawały też wywody skarżących dotyczące nieuwzględnienia w raporcie wszystkich źródeł emisji hałasu jak i dowolne wywody kwestionujące zakładany przez inwestora proces technologiczny wytwarzania stelaży i planowany przez inwestora sposób funkcjonowania systemu odprowadzania trocin. Zgodzić się bowiem należy ze stanowiskiem organów, iż brak jest podstaw do kwestionowania w tym zakresie danych zawartych w raporcie. Wskazać przy tym należy , iż skarżący pomijają w wywodach skargi okoliczność, iż inwestor zamierza wprowadzić dwuzmianowy system pracy, co oznacza, iż na każdej ze zmian jedynie połowa liczby zatrudnionych obsługiwać będzie wskazaną w raporcie ilość maszyn. Niezależnie od bezzasadności zarzutów skargi i mając na uwadze przepis art. 134 § 1 ppsa wskazać należy, iż uchybieniem organów było pominięcie faktu, iż w postępowaniu administracyjnym strony ustanowiły pełnomocnika w osobie radcy prawnego. Mając jednak na uwadze, iż strony czynnie uczestniczyły w tym postępowaniu, zgłaszając zarzuty i wnioski dowodowe oraz środki zaskarżenia, to w okolicznościach sprawy uznać należało, że pominięcie to nie miało wpływu na wynik sprawy . Ze wskazanych wyżej przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł o oddaleniu skargi ( art. 151 ppsa ).