II SA/Go 828/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Pauter (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Michał Ruszyński Sędzia WSA Adam Jutrzenka - Trzebiatowski Protokolant st. sekr. sąd. Agata Przybyła po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 kwietnia 2016 r. sprawy ze skarg "W" spółki z o.o. i Stowarzyszenia [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań dla przedsięwzięcia I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Burmistrza z dnia [...] r., nr [...], II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącego "W" spółki z o.o. kwotę 457 (czterysta pięćdziesiąt siedem) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego, III. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącego Stowarzyszenia [...] kwotę 200 (dwieście) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. W Sp. z o. o. złożyła wniosek o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia polegającego na wymianie elementów modułowych linii technologicznej papy Zakładu W Sp. z o. o. na działce nr ewid. [...] zlokalizowanej w m. [...]. Po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego, Burmistrz wydał dnia [...] kwietnia 2015 r. decyzję nr [...], którą na podstawie art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2013 r., poz. 267 z późn. zm.) - zwanej dalej "k.p.a." oraz art. 71 ust 1 i ust. 2 pkt 2, art. 75 ust. 1 pkt 4, art. 84 i art. 85 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (t.j. Dz. U. z 2013 r., poz. 1235 z późn. zm.) - zwanej dalej "u.o.o.ś.", a także § 3 ust. 2 pkt 2 w związku z ust. 1 pkt 22 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. z 2010 r. Nr 213, poz. 1397 z późn. zm.) orzekł o możliwość realizacji planowanego przedsięwzięcia bez potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Jednocześnie organ określił warunki realizacji inwestycji, biorąc pod uwagę rodzaj i charakterystykę przedsięwzięcia. Mianowicie ustalił: 1) prace prowadzone z wykorzystaniem ciężkiego sprzętu w fazie realizacji inwestycji wykonywać wyłącznie w porze dziennej (w godzinach 6:00 – 22:00), 2) sprzęt wykorzystywany podczas prac musi być w pełni sprawny oraz spełniać wymogi dopuszczające go do użytku; rodzaj i stan techniczny stosowanego sprzętu musi zapewniać ochronę wód powierzchniowych i gruntowych oraz ochronę gruntu przed zanieczyszczeniami, ochronę powietrza przed emisją pyłów i gazów oraz ochronę przed emisją hałasu do środowiska, 3) teren przedsięwzięcia, zarówno na etapie realizacji jak i eksploatacji wyposażyć w środki do neutralizacji rozlanych substancji ropopochodnych; w przypadku ich awaryjnego wycieku zanieczyszczenia niezwłocznie usunąć; ze zużytymi środkami do neutralizacji rozlanych substancji ropopochodnych postępować jak z odpadami niebezpiecznymi, 4) zobowiązał podmiot zgodnie z art. 147 ust. 4 ustawy Prawo ochrony środowiska przed przystąpieniem do eksploatacji instalacji do wykonania pomiarów wielkości emisji z tej instalacji celem wykazania, czy instalacja została zmieniona w sposób istotny, czy była to nieistotna zmiana; należy dokonać wstępnych pomiarów wielkości emisji dla całej instalacji tj. dla obydwu linii produkcyjnych; pomiary należy wykonać z zachowaniem następujących warunków: a) maksymalne ograniczenie emisji niezorganizowanej tj. przy zamkniętych drzwiach i oknach hali, w której odbywa się produkcja, b) pomiary należy przeprowadzić podczas produkcji takiego asortymentu papy, który charakteryzuje się większym zużyciem bitumu (podać wartość zużycia godzinowego), a co się dalej z tym wiąże większą emisją zanieczyszczeń (większą uciążliwością), c) pomiary należy wykonać przed i za filtrem, a w sprawozdaniu z badań należy podać rodzaj produkowanego asortymentu, d) pomiary winny odbywać się w obecności przedstawicieli lokalnych organów samorządowych (Burmistrza oraz Starosty); o zamiarze przeprowadzenia pomiarów należy powiadomić ww. organy co najmniej 7 dni przed ustaloną datą ich przeprowadzenia; w przypadku istotnej zmiany wymagane będzie wystąpienie o zmianę pozwolenia na wprowadzanie gazów i pyłów do powietrza, 5) wymiana elementów modułowych linii technologicznej papy nie może zmienić podstawowych parametrów technicznych linii, a jej maksymalna wydajność musi pozostać bez zmian (tj. 30 mb/min), 6) eksploatacja instalacji nie powinna powodować przekroczenia standardów jakości środowiska (art. 144 ust. 1 ustawy Prawo ochrony środowiska), 7) eksploatacja instalacji musi odbywać przy zamkniętych drzwiach i oknach hali produkcyjnej, tak aby maksymalnie ograniczyć emisję niezorganizowaną, 8) w celu ochrony środowiska przed hałasem do środowiska w trakcie eksploatacji inwestycji należy: a) do obsługi zakładu stosować sprzęt mechaniczny o zminimalizowanej uciążliwości hałasowej, b) obsługę komunikacyjną zakładu prowadzić istniejącą drogą dojazdową, c) transport surowców oraz odbiór produktów i powstających odpadów prowadzić wyłącznie w porze dziennej (między 6:00 - 22:00), 9) miejsce do opróżniania cystern drogowych przywożących bitum na teren zakładu należy zabezpieczyć przed przenikaniem produktów naftowych do gruntu, wód powierzchniowych i gruntowych oraz emisją par tych produktów do powietrza atmosferycznego, 10) eksploatacja instalacji powodująca wprowadzanie gazów lub pyłów do powietrza, emisję hałasu oraz wytwarzanie pól elektromagnetycznych nie powinna, powodować przekroczenia standardów jakości środowiska poza terenem, do którego prowadzący instalację ma tytuł prawny (art. 144 ust. 2 ustawy Prawo ochrony środowiska), 11) odpady wytworzone w trakcie realizacji i eksploatacji przedsięwzięcia segregować, oddzielając odpady niebezpieczne od odpadów innych niż niebezpieczne; posegregowane odpady gromadzić w przeznaczonych dla danego rodzaju odpadów pojemnikach zabezpieczonych przed dostępem osób trzecich, umieszczonych w odpowiednio oznaczonych miejscach i sukcesywnie przekazywać do odzysku lub unieszkodliwienia podmiotom posiadającym stosowne zezwolenia, 12) należy przeprowadzać regularne kontrole stanu technicznego maszyn i urządzeń pracujących na terenie zakładu; wszelkie uszkodzenia mogące powodować zwiększoną emisję hałasu należy natychmiast usunąć; kontrole te powinny być określone planem kontroli zakładu lub warunkami zawartymi w dokumentacji techniczno-ruchowej, 13) w przypadku prowadzenia ewentualnych robót budowlanych lub ziemnych i odkrycia przedmiotu, co do którego istnieje przypuszczenie, iż jest on zabytkiem, należy: - wstrzymać wszelkie roboty mogące uszkodzić lub zniszczyć odkryty przedmiot, - zabezpieczyć przy użyciu dostępnych środków ten przedmiot i miejsce jego odkrycia, - niezwłocznie zawiadomić o tym Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków, a jeśli nie jest to możliwe - Burmistrza. W uzasadnieniu decyzji organ I instancji wskazał, że złożony przez Spółkę wniosek został sprawdzony pod względem spełnienia wymogów określonych w art. 74 ust. 1 u.o.o.ś. Podał też, że przedmiotowe zamierzenie inwestycyjne polegające na wymianie elementów modułowych linii technologicznej papy, zgodnie z § 3 ust. 2 pkt 2 w związku z ust. 1 pkt 22 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. z 2010 r. Nr 213, poz. 1397 z późn. zm.), zaliczane jest do inwestycji mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, dla których obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko może być stwierdzony na podstawie art. 63 ust. 1 u.o.o.ś. Organ wskazał, że przedsięwzięcie zlokalizowane będzie w istniejącym obiekcie hali produkcyjnej na terenie działki nr ewid. [...] o powierzchni 0,7951 ha, położonej w m. [...], obręb geodezyjny [...]. Bezpośrednio do działki objętej inwestycją przylega działka nr ewid. [...] o powierzchni 1,6206 ha. Obie działki mają charakter przemysłowy i stanowią integralną całość, na której funkcjonuje już Zakład [...]. Teren zakładu ze wszystkich stron graniczy z terenami leśnymi, od których oddzielony jest prefabrykowanym ogrodzeniem betonowym oraz pasami ziemi zmineralizowanej pełniących funkcje bruzd ochronnych przeciwpożarowych. Na obszar planowanej inwestycji nie został opracowany miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego. Planowane przedsięwzięcie polega na wymianie elementów (modułów) instalacji do produkcji papy. Wymianie podlegać będą: - mikser do homogenizacji bitumów, co pozwoli otrzymywać nowy rodzaj mieszanki bitumicznej, - wanna powłokowa do nakładania mas, która umożliwi jednoczesne nakładanie dwóch rodzajów mieszanek bitumicznych, - walce kształtujące, które pozwolą na wytłaczanie wzdłużnych prążków czy układu kanałów do mikrowentylacji podłoża dachowego, - system zakładkowy, który umożliwi tworzenie zakładki poprzecznej. Realizacja inwestycji nie wpłynie na zmianę procesu technologicznego, a jedynie pozwoli na poszerzenie asortymentu obecnie produkowanych wyrobów i ich parametrów technicznych. Linia produkcyjna będzie posiadała takie samie parametry przestrzenne i stanowić będzie nadal jednolity ciąg technologiczny. Nie ulegną zmianie podstawowe parametry techniczne linii i jej wydajność (max 30 mb/min.). Wymiana modułów linii nie będzie ingerować w architekturę istniejącej hali, nie będzie żadnych zmian ani zewnętrznych, ani wewnętrznych. Wymiana elementów modułowych linii polegać będzie na ich fizycznym zdemontowaniu i zamontowaniu na ich miejscu nowych, innowacyjnych modułów. Wymiana jednego z istniejących mikserów umożliwi przygotowanie jedynie nowego rodzaju mieszanki bitumicznej, której nie można przygotować w istniejącym mikserze. Istniejące walce kształtujące nadawały spodniej warstwie papy całkowicie płaską powierzchnię. Nowe walce umożliwią w zależności od potrzeb "wytłoczenie" w postaci wzdłużnych prążków lub układu kanałów do mikrowentylacji podłoża dachowego. Do produkcji używane będą dotychczasowe surowce i materiały, bez zmian pozostaje wydajność technologiczna linii oraz stosowane wentylatory wyciągowe i zainstalowane systemy filtrów na emitorach. Następnie Burmistrz omówił przeprowadzone w sprawie postępowanie administracyjne, akcentując w szczególności, że pismem z dnia [...] lutego 2015 r., Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny uznał, iż zgodnie z obowiązującymi przepisami brak jest podstaw prawnych do wydania opinii co do potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko. Natomiast Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska, po uprzednim uzupełnieniu przez inwestora karty informacyjnej przedsięwzięcia, pismem z dnia [...] lutego 2015 r. wyraził opinię, że dla planowanego przedsięwzięcia nie zachodzi konieczność przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Następnie organ podał, że po zapoznaniu się z wnioskiem o wydanie przedmiotowej decyzji oraz kartą informacyjną i szczegółowym prześledzeniem nie tylko bezpośrednich, ale i pośrednich skutków działań, jakie miałyby się znaleźć w przedmiotowym projekcie, a także po wnikliwej analizie uwarunkowań realizacji planowanej inwestycji w przedłożonym wniosku, zważywszy na uwarunkowania określone w art. 63 ust. 1 u.o.o.ś., a zwłaszcza na lokalizację, skalę i charakter przedsięwzięcia, stwierdził brak możliwości znaczącego negatywnego oddziaływania przedmiotowej inwestycji na środowisko. W związku z tym, mając na uwadze opinię Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska, a także charakter inwestycji i brak możliwości przekroczenia standardów jakości środowiska, Burmistrz postanowieniem z dnia [...] marca 2015 r. kierując się szczegółowymi uwarunkowaniami, związanymi z kwalifikowaniem przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, nie stwierdził potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko dla planowanej inwestycji. Na koniec organ wyjaśnił, że Stowarzyszenie [...] zwróciło się do Burmistrza o dopuszczenie go do udziału na prawach strony w postępowaniu administracyjnym dotyczącym wydania przedmiotowej decyzji. Po rozpatrzeniu wniosku organ stwierdził zasadność udziału Stowarzyszenia w takim postępowaniu, gdyż w § 4 pkt 4 jego Statutu znajduje się zapis, że celem działania jest między innymi poprawa środowiska naturalnego w [...] i jej otoczeniu. Przemawia za tym również interes społeczny wyrażający się czynnym działaniem na rzecz środowiska naturalnego [...] i okolic. W związku z tym na podstawie art. 31 § 2 w związku z art. 31 § 1 pkt 2 k.p.a. postanowieniem z dnia [...] lutego 2015 r. Burmistrz dopuścił Stowarzyszenie do udziału na prawach strony w omawianym postępowaniu. Odwołanie od powyższej decyzji Burmistrza złożyła W Sp. z o. o. zarzucając wprowadzenie dodatkowych obostrzeń w zakresie prowadzonej przez Spółkę produkcji papy, które określiła jako zbędne. Spółka wskazała, że użytkowana przez nią linia produkcyjna jest jedną z nowocześniejszych tego typu urządzeń na terenie Polski, a nawet Europy i nie stwarza ponadnormatywnych zagrożeń dla środowiska. Spółka zarzuciła też bezpodstawne dopuszczenie Stowarzyszenia do udziału w postępowaniu. Po rozpoznaniu odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] września 2015 r. utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji. Kolegium w pierwszej kolejności przytoczyło treść przepisów mających zastosowanie w sprawie, omówiło stanowiska organów wyspecjalizowanych, według których w przedmiotowej sprawie nie było potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, a następnie zaznaczyło, że wymogi określone w art. 63 ust. 1 ustawy środowiskowej zostały spełnione. Organ zgodził się z Burmistrzem, który dokonał analizy załączonej do wniosku karty informacyjnej przedsięwzięcia wskazując, iż w jej świetle w przedmiotowej sprawie nie jest konieczne przeprowadzenie oceny oddziaływania na środowisko, że planowana inwestycja nie wpłynie szkodliwie na środowisko przyrodnicze oraz zdrowie i życie ludzi, zaś wszystkie uciążliwości z nią związane zamykać się będą na terenie, do którego inwestor posiada tytuł prawny. Organ odwoławczy stwierdził, że w zaskarżonej decyzji w sposób wyczerpujący wyjaśniono, z jakich przyczyn realizacja planowanego przedsięwzięcia nie wymaga uprzedniego przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko. Dalej organ wskazał, że w zaskarżonej decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, organ I instancji właściwie określił rodzaj i miejsce realizacji przedsięwzięcia. Kolegium nie miało również uwag w zakresie wskazania warunków wykorzystywania terenu w fazie realizacji i eksploatacji lub użytkowania przedsięwzięcia. Zgodnie z art. 84 ust. 2 u.o.o.ś. dołączono również charakterystykę przedsięwzięcia jako załącznik do zaskarżonej decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Kolegium omówiło następnie planowane przedsięwzięcie i stwierdziło, że organ I instancji zasadnie określił warunki realizacji inwestycji biorąc pod uwagę rodzaj i charakterystykę przedsięwzięcia. Na koniec organ podkreślił, że planowana inwestycja nie spowoduje uciążliwego oddziaływania na tereny sąsiednie, nie wpłynie na pogorszenie stanu środowiska przyrodniczego, ani nie będzie miała niekorzystnego wpływu na warunki życia i zdrowia ludzi. W Sp. z o. o. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na powyższą decyzję SKO, w której zarzuciła naruszenie prawa procesowego, w szczególności art. 6, 7, 8 i 107 § 1 i § 3 kpa poprzez nieprawidłowe uzasadnienie prawne i faktyczne zaskarżonej decyzji, skutkujące naruszeniem zasady praworządności, prawdy obiektywnej i pogłębiania zaufania obywateli do organów Państwa oraz przepisów prawa materialnego, a w szczególności art. 71 ust. 1 i 2 pkt 2, art. 75 ust. 1 pkt 4, art. 84 i art. 85 ust. 2 pkt 2 u.o.o.ś. Spółka wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji w całości oraz o zasądzenie kosztów postępowania poniesionych przez skarżącego wg norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi strona podniosła, że zaskarżona decyzja w żaden sposób nie wyjaśnia przyczyn, które organ II instancji uznał za stanowiące podstawę do utrzymania w mocy decyzji organu I instancji, w szczególności nie wyjaśnia dlaczego linia produkcyjna miałaby stwarzać ponadnormatywne zagrożenie dla środowiska, które miałyby być ograniczone przez nakazy i zakazy wprowadzone skarżoną decyzją. W piśmie z dnia [...] października 2015 r. pełnomocnik Spółki wskazał, że z przedstawionych organowi informacji wynika, że planowana inwestycja nie będzie wiązała się ze zmianą dotychczasowego sposobu korzystania ze środowiska. Zdaniem pełnomocnika istnieją także praktyczne wątpliwości co do tego, czy planowane przez Spółkę działania należy kwalifikować jako przedsięwzięcie w rozumieniu art. 3 pkt 13 u.o.o.ś. Dodatkowo na rozprawie w dniu 6 kwietnia 2016 r. pełnomocnik Spółki podniósł, że obowiązujące przepisy prawne nie przewidują nałożenia obowiązków, jakie w niniejszej sprawie nałożono na skarżącego w decyzji. Osobną skargę na decyzję Kolegium złożyło do Sądu Stowarzyszenie [...], w której podniosło, że ze względu na uplanowane uruchomienie kolejnej linii produkcyjnej, na Spółkę powinien zostać nałożony dodatkowy obowiązek przeprowadzania badań emisji za i przed filtrem nie rzadziej niż co dwa miesiące. Stowarzyszenie zwróciło uwagę na znaczny stopień uciążliwości zapachowej związanej z działalnością fabryki papy. Okoliczność tę podkreślił również przedstawiciel Stowarzyszenia na rozprawie w dniu 6 kwietnia 2016 r. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. zważył, co następuje: Stosownie do art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2014 r., poz. 1647 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zgodnie natomiast z art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270. ze zm., powoływanej dalej jako p.p.s.a.) wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania w sposób, który miał lub mógł mieć wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c p.p.s.a.). Sądowa kontrola legalności zaskarżonych decyzji administracyjnych sprawowana jest przy tym w granicach sprawy, a sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.). Przeprowadzone w określonych wyżej ramach badanie zgodności z prawem zaskarżonej decyzji wykazało, że skarga zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem postępowania sądowego pozostawała decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego utrzymująca w mocy decyzję Burmistrza wydaną w przedmiocie ustalenia środowiskowych uwarunkowań dla inwestycji polegającej na wymianie elementów modułowych linii technologicznej papy Zakładu W Sp. z o. o. na działce nr ewid. [...] zlokalizowanej w m. [...]. Zgodnie z art. 71 u.o.o.ś. decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach określa środowiskowe uwarunkowania realizacji przedsięwzięcia. Uzyskanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach jest wymagane dla planowanych przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko oraz przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. Przez pojęcie "przedsięwzięcie" przepis art. 3 ust. 1 pkt 13 u.o.o.ś. nakazuje rozumieć zamierzenie budowlane lub inną ingerencję w środowisko polegającą na przekształceniu lub zmianie sposobu wykorzystania terenu, w tym również na wydobywaniu kopalin. Przedsięwzięcia powiązane technologicznie kwalifikuje się jako jedno przedsięwzięcie, także jeżeli są one realizowane przez różne podmioty. Katalog zamknięty przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko, przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko oraz przypadków, w których zmiany dokonywane w obiektach są kwalifikowane jako przedsięwzięcia wyżej wskazane, zawiera rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (obecnie: t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 71). Organy orzekające w niniejszej sprawie bezspornie zaliczyły planowaną przez Spółkę inwestycję do przedsięwzięć mogących potencjalnie oddziaływać na środowisko. Uzasadniając swoje stanowisko powołały się na § 3 ust. 2 pkt 2 powyższego rozporządzenia, zgodnie z którym do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko zalicza się również przedsięwzięcia polegające na rozbudowie, przebudowie lub montażu realizowanego lub zrealizowanego przedsięwzięcia wymienionego w ust. 1, z wyłączeniem przypadków, w których ulegająca zmianie lub powstająca w wyniku rozbudowy, przebudowy lub montażu część realizowanego lub zrealizowanego przedsięwzięcia nie osiąga progów określonych w ust. 1, o ile progi te zostały określone oraz na § 3 ust. 1 pkt 22, w świetle którego do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko zalicza się instalacje do produkcji mas bitumicznych. Tymczasem należy zwrócić uwagę, że z akt sprawy wynika, iż przedmiotem zaplanowanej przez Spółkę inwestycji była wyłącznie wymiana elementów modułowych istniejącej już linii technologicznej papy, a nie instalacja (budowa) nowej linii technologicznej, czy też rozbudowa, przebudowa bądź montaż linii istniejącej. Pomimo tego, że organy dysponowały dokumentacją przedłożoną przez inwestora wraz z wnioskiem, nie dokonały jej dogłębnej analizy i nie ustaliły w sposób jednoznaczny, czy realizacja zaplanowanej inwestycji będzie realizacją przedsięwzięcia w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 13 u.o.o.ś, oraz w rozumieniu wskazanych przepisów rozporządzenia. Nie przeanalizowały cech planowanej inwestycji z punktu widzenia definicji "przedsięwzięcia"; nie wskazały również przyczyn, dla których uznały, że planowana przez Spółkę inwestycja jest przedsięwzięciem w rozumieniu powyższego przepisu. A przecież tylko do inwestycji spełniających warunki "przedsięwzięcia" zastosowanie mają przepisu u.o.o.ś. Wszelkie ustalenia i twierdzenia organów związane z kwalifikacją planowanych przez Spółkę działań jako "przedsięwzięcia" w rozumieniu art. 3 pkt 13 u.o.o.ś. powinny znaleźć się w uzasadnieniu decyzji. Wymaga tego art. 107 § 1 k.p.a., stanowiąc, że decyzja administracyjna powinna zawierać między innymi uzasadnienie faktyczne i prawne. Zdaniem Sądu, postępowanie organów w przedmiotowej sprawie narusza art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a., bowiem organy orzekały w oparciu o nieustalony w wystarczającym stopniu stan faktyczny sprawy. Dodatkowo braki w uzasadnieniu decyzji sprowadzające się do niewyjaśnienia, czy planowana przez Spółkę inwestycja mieści się w pojęciu "przedsięwzięcie", świadczą o naruszeniu art. 107 § 1 k.p.a. W konsekwencji, ustalenie środowiskowych uwarunkowań dla planowanej inwestycji należało uznać za przedwczesne. Nie można bowiem wykluczyć, że ponowna analiza dokumentacji doprowadzi organy do wniosku, iż inwestycja, jakiej zamierza dokonać inwestor nie będzie mieścić się w przytoczonym pojęciu "przedsięwzięcia". Sąd zwraca również uwagę, że Burmistrz w decyzji z [...] kwietnia 2015 r. dość restrykcyjnie określił warunki realizacji inwestycji, jednakże w żaden sposób ich nie uzasadnił. W większości nie wskazał ich podstaw prawnych, wobec czego trudno uznać, iż nie zostały ustalone w sposób dowolny, co przy orzekaniu o środowiskowych uwarunkowaniach nie powinno mieć miejsca. Choć zasada dwuinstancyjności postępowania administracyjnego nakłada na organ odwoławczy obowiązek ponownego merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy (art. 15 k.p.a.), Kolegium również nie zawarło w swojej decyzji żadnego uzasadnienia ustalenia takich, a nie innych warunków realizacji inwestycji, stwierdzając jedynie, że organ I instancji określił je zasadnie. W tym miejscu należy wskazać, że zgodnie z art. 11 k.p.a. organy administracji publicznej powinny wyjaśniać stronom zasadność przesłanek, którymi kierują się przy załatwieniu sprawy, aby w ten sposób w miarę możności doprowadzić do wykonania przez strony decyzji bez potrzeby stosowania środków przymusu. W decyzjach wydanych w niniejszej sprawie zabrakło nie tylko dokładnego wyjaśnienia, dlaczego organy uznały za właściwe ustalenie tak rygorystycznych warunków realizacji inwestycji, ale również wskazania ich podstaw prawnych. Z tych wszystkich względów, na podstawie art. 145 ust. 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. oraz art. 135 p.p.s.a., Sąd uznał za konieczne wyeliminowanie z obrotu prawnego zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a. Ponownie rozpoznając sprawę organy zobowiązane będą do dokładnego ustalenia przedmiotu i charakteru zaplanowanej przez Spółkę inwestycji oraz rozważenia, czy zaliczyć ją można do "przedsięwzięcia" w rozumieniu przywołanych w niniejszym uzasadnieniu przepisów. Wszelkie niejasności lub braki w dokumentacji, które utrudnią bądź też uniemożliwią organom ustalenie w/w okoliczności, powinny zostać usunięte w przewidzianym do tego trybie, zgodnie z kompetencjami organów. Organy powinny mieć również na uwadze, że dla ustalanych warunków realizacji inwestycji konieczne jest znalezienie właściwej podstawy w obowiązujących przepisach prawa.