II SA/Go 829/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosław Trzecki po rozpoznaniu w dniu 28 października 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D.B. na pisma Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] przedmiocie rozpatrzenia skargi na działanie Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej postanawia odrzucić skargę. W dniu [...] lipca 2009 r. D.B. wniosła do Samorządowego Kolegium Odwoławczego pismo-skargę, w którym wskazała na przewlekłe załatwianie przez Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej pilnych, życiowych dla niej spraw, z prośbą o sprawdzenie prawidłowości działania w/w organu. Pismem z dnia [...] września 2009 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze udzieliło D.B. odpowiedzi na złożoną skargę. W wyniku dokonanej analizy nadesłanych przez organ dokumentów SKO stwierdziło, że we wszystkich wskazanych przez skarżącą sprawach zachowane zostały terminy załatwiania spraw wynikające z art. 35 § 3 kpa lub też nie upłynął jeszcze termin ustawowy do ich załatwienia, stąd brak było podstaw do przyjęcia, iż naruszone zostały przez MOPS przepisy kpa. Jednocześnie organ poinformował, iż kopią niniejszego pisma zwrócił się do MOPS o dochowanie starań, aby w miarę możliwości wszystkie sprawy załatwiane były w terminach nieprzekraczających miesiąca a wydawane decyzje były niezwłocznie doręczane stronie. Powyższe pismo SKO zostało zaskarżone przez D.B. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim skargą z dnia 28 września 2009 r. Skarżąca zarzuciła w/w pismu oraz innym, na które także złożyła skargę, iż mają charakter sztampowych, rutynowych rozstrzygnięć, które pozbawiają ją należnej pomocy materialnej i są dowodem ,,przemocy ekonomicznej i psychicznej". Skarżąca podała, iż domaga się uchylenia zaskarżonego pisma i wydania wyroku, który doprowadzi do natychmiastowego zaspokojenia wnioskowanych przez nią potrzeb. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o odrzucenie skargi z uwagi na brak właściwości sądu administracyjnego do jej rozpoznania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje : Skarga podlega odrzuceniu. Na wstępie należy podkreślić, iż odrzucenie skargi następuje w sytuacji, gdy skarga nie spełnia określonych przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej zwanej p.p.s.a., warunków koniecznych do jej skutecznego złożenia. Jednym z takich warunków formalnych skutecznego złożenie skargi jest złożenie jej od aktu lub czynności objętych zakresem właściwości rzeczowej sądu administracyjnego, określonej w art. 3 § 2 i 3 p.p.s.a. W myśl art. 3 § 2 p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej w ograniczonym zakresie, bo obejmującym orzekanie jedynie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne, 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjny, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej, 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej, 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego, 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Poza katalogiem w/w spraw zgodnie z treścią § 3 cyt. przepisu sądy administracyjne orzekają jedynie w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, stosując przy tym środki określone w tych przepisach. W niniejszej sprawie mamy do czynienia ze skargą na pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] września 2009 r. nr [...] stanowiące czynność informującą skarżącą o sposobie załatwienia złożonej przez nią skargi z dnia [...] lipca 2009 r. w przedmiocie działania Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej. Należy zwrócić uwagę, iż w postępowaniu w sprawach skarg i wniosków uregulowanym w dziale VIII Kodeksu postępowania administracyjnego (postępowanie skargowe przepisy art. 227 – 240 kpa), dalej kpa, nie rozstrzyga się konkretnej sprawy administracyjnej, wobec czego nie kończy się ona wydaniem decyzji administracyjnej. Zgodnie z treścią art. 227 kpa przedmiotem skargi może być zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. W myśl art. 237 § 3 kpa o sposobie załatwienia skargi zawiadamia się skarżącego, przy czym elementy składowe tego zawiadomienia określa art. 238 § 1 kpa. Nie służy na nie skarga do sądu administracyjnego, nie jest ono bowiem innym niż decyzje i postanowienia aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej dotyczącym uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. (G. Łaszczyca, Cz. Marzysz, A. Matan, Kodeks postepowania administracyjnego t.II, Zakamycze 2005, s.544-545). Tego typu akty lub czynności muszą spełniać następujące przesłanki: nie mają charakteru decyzji lub postanowienia, są podejmowane w sprawach indywidualnych, muszą mieć charakter publicznoprawny, dotyczą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Ostatnia przesłanka oznacza, że musi istnieć ścisły i bezpośredni związek między działaniem lub zaniechaniem określonego działania organu administracji, a możliwością realizacji uprawnienia (obowiązku) wynikającego z przepisu prawa przez podmiot niepowiązany organizacyjnie z organem wydającym dany akt lub podejmującym daną czynność (J.P.Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz Warszawa 2006, s.29-30) Zawiadomienie z art. 238 § 1 kpa nie posiada tej ostatniej cechy, co przesądza o niezaskarżalności tego typu czynności. W orzecznictwie sądowym panuje ugruntowany pogląd, że tryb ,,ogólnoskargowy" (art. 221-240 kpa) jest samodzielnym, jednoinstancyjnym postępowaniem o charakterze uproszczonym, które kończy się czynnością materialno-techniczną (zawiadomieniem o sposobie załatwienia skargi). Skarga z art. 227 kpa jest odformalizowanym środkiem ochrony różnych interesów jednostki, nie dającym podstaw do uruchomienia dalszego trybu instancyjnego tj. postępowania odwoławczego lub postępowania sądowoadministracyjnego (wyrok NSA z dnia 1 grudnia 1998 r. IISA 1636/97, LEX nr 37138, postanowienie NSA z dnia 21 listopada 2000 r., III SAB 108/99, LEX nr 48017, postanowienie WSA w Rzeszowie z dnia 25 lipca 2005 r. I SA/Rz 117/05, opubl. OwSS 2006/1/26 LEX nr 165846). Tym samym ocena prawidłowości prowadzenia postępowania skargowego w trybie przepisów działu VIII kpa nie podlega kognicji sądów administracyjnych (postanowienie NSA z dnia 9 grudnia 1999r r. III SAB 7/99, opubl. ONSA 2001, nr 1, poz. 27, LEX nr 40203). W rozpatrywanej sprawie złożona do tutejszego Sądu przez D.B. skarga dotyczy pisma Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] września 2009 r. nr [...], będącego udzieloną w trybie działu VIII kpa czynnością informującą o sposobie załatwienia skargi D.B. z dnia [...] lipca 2009 r. dotyczącej działalności Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej. Stąd biorąc pod uwagę przytoczone powyżej okoliczności należało uznać, że sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, wobec czego w myśl art. art. 58 § 1 pkt 1 ppsa skarga podlega odrzuceniu.